De eigenwijze tuin

Scharreleitjes van eigen kippen, wat kan daar nu verdacht aan kunnen zijn newaar? Zeker als de beestjes in kwestie, zoals in ons geval, enkel keukenafval en graantjes te eten krijgen. Ik was er dan ook nogal gerust in toen ik me zo’n half jaar geleden aanmelde om deel te nemen aan Contegg, een onderzoek op landelijke schaal waarbij de contaminatie met zware metalen, PCB’s, pesticiden en weet ik wat meer bij eieren afkomstig van kippen gehouden bij particulieren gemeten werd.

Gisteren kwam de vriendelijke dame alweer langs voor de voorziene tweede staalname. Net als de eerste keer vertrok ze ook nu weer met een paar dozijn eieren, kippenmest, grondstalen en keukenresten. Ze had ook de resultaten mee van de herfststaalname van vorig jaar.Op zich was ik verrast met het resultaat, want gezien de landbouwzone waarin wij ons bevinden had ik toch enige pesticide-residus verwacht. Maar niks geen pesticiden, niks geen PCB’s, geen nanogrammeke hexachloorhexanen, lindanen, DDT, DDD of DDE. Een pluim voor buur-boer dus. Een groot contrast met andere staalnamepunten, waar sommigen blijkbaar tot meer dan het twintigvoudige van de norm scoren. ‘t zullen uw kiekes maar zijn die die eitjes leggen…

In plaats daarvan tot mijn verrassing behoorlijk hoge concentraties zware metalen. Wat lood betreft (218,53 µg/kg) zitten we zelfs boven de norm van 100 µg/kg. Let wel, 16 van de 40 deelnemers zitten boven dien norm, met uitschieters tot 471 µg! Meer dan 1 op 3 dus! En wat te denken van het gehalte Mangaan, Cobalt, Nikkel, Zink, Arsenicum, Molybdeen, Cadmium en Tallium, wat bij ons telkens boven het gemiddelde van de 40 staalnames ligt. Maar daar blijken dan weer geen normen voor te bestaan. (ramen en deuren gesloten houden zal de norm hier zijn, naar aloude vlaamse gewoonten…)
Verder ligt ook het dioxine-gehalte (6,08 pgTEQ/g vet) meer dan dubbel zo hoog als de Belgische norm (3 pg TEQ/g vet). Maar hier vallen slechts drie van de 40 meetpunten ónder de norm!
Maar van waar komt al die vuiligheid? Ik weet dat Fonske, de vroegere bewoner van ons huis (amongst many other things) al de as van zijn kolenstoof in de tuin kieperde. Maar zware metalen kunnen blijkbaar ook vlotjes via fijn stof dat neerslaat ergens terechtkomen. Groot vraagteken met andere woorden.
Bij dioxines denk ik dan weer onmiddelijk Vetsmelterij-Verkest-gewijs aan besmetting via het voedsel. Of is ook hier besmetting via de bodem mogelijk? ‘k heb er geen gedacht van. Daar moet ge dan een gecombineerd bioloog-doctor in de microbiologie koppel voor zijn…
Ik heb dan maar een vriendelijk mailtje geformuleerd om wat meer uitleg te krijgen. Met ook de vraag hoe het zit met de eieren uit de supermarkt. Al zit daar dan misschien wat minder lood in, maar wel weer antibiotica en dooierkleurstof.
Ik hou u allen op de hoogte!