De eigenwijze tuin

Er zijn bijzonder weinig dieren waar ik een afkeer van heb, maar ‘vliegen’ staan met stip op nummer 1. Ik ben er nooit fan van geweest. Ze zitten op onbetamelijke dingen alvorens op mijn boterhammen te landen, ze verzuipen in mijn Westmalle tripel als ik op mijn terras zit en ze beschilderen de keuken met zwarte kakvlekjes.

Maar waar ik ze werkelijk om verafschuw is omdat er een paar soorten zijn, waaronder de groene vleesvlieg (Phaenicia sericata) die myasis veroorzaken. Elk jaar hebben onze schapen prijs: een aantal phaenicias leggen eieren diep in de wol, en de larven die daar uit te voorschijn komen beginnen simpelweg het schaap levend op te vreten. Merk je het niet, dan is je schaap binnen een paar dagen een ex-schaap. Met de jaren ben ik er enorm alert voor: vanzodra er ‘teveel’ vliegen rond de beesten cirkelen, of als ze teveel beginnen te schuren controleer ik ze en knip de wol op de billen wat bij (de vliegen worden aangetrokken door mestgeur, in de wintervacht blijft er altijd wel wat hangen).

Zondag was het koekenbak: één van onze miekes had al een minieme oppervlakkige huidwond waarin de nodige maden zaten. Mooi bijgeknipt, en dan de hele familie een sponsbeurt met Neocidol gegeven. Een stinkend goedje dat zeer efficient is (en ook preventief werkt). Maar het blijft een degoutante bedoening. Vieze beesten.