De eigenwijze tuin

Het graan op het veld naast de tuin is nu al een tijdje geleden geoogst, het stro is allemaal weggehaald, en het ziet er naar uit dat nu uiteindelijk ook de allerlaatste graantjes opgeruimd zijn. Want van de ene op de andere dag is ons kippenhok het speelterrein geworden van een ganse knaagdierenfamilie van het merk Bruine rat. Ongegeneerd komen ze met z’n allen (minstens acht) een graantje kippenvoer meepikken. Ze mogen dan een schattig snoetje hebben, toch zijn het assertieve rotzakjes: komen tot op drie meter naar mij zitten greiten met blinkende oogjes, de sloebers.

In geen tijd had ik veertig foto’s gemaakt. Jammer genoeg was het al vrij donker, dus lange sluitertijden, wat in combinatie met rappe beestjens niet ideaal is. Maar niettemin, ik héb ze op foto. Dus vanaf nu is het oorlog, met de totale verwijdering van Rattus norvegicus uit mijn Koningkrijk als uiteindelijk doel. Met in het strategisch plan volgende stappen:

1. afsnijden van de bevoorrading: niet morsen met etensresten. Wat niet naar onze eigen dieren gaat, verdwijnt in het compostvat, niet langer op de mesthoop. De hoeveelheid graan voor de kippen, kalkoenen en parelhoentjes wordt beperkt tot 2x een schep per dag, zodat die binnen de vijf minuten volledig opgeconsumeerd wordt. Alle gevogelte heeft vanaf nu vrije uitloop naar de weide zodat ze zelf hun rantsoen kunnen aanvullen. à la guerre comme à la guerre!
2. booby-traps: kleefstrips, live-traps en rattenklem worden op strategische plaatsen (kind-, kat- en neerhofdiervriendelijk) aangebracht.
3. huurlingen: de kippenren staat dag en nacht open, Poekie en Titus krijgen vrije toegang tot het slagveld.
4. chemische oorlogsvoering: in de stallen (waar ze onvermijdelijk naar toe zullen migreren op zoek naar voedsel) komt rattenvergif te liggen.

Wie nog tips heeft mag ze altijd in de reacties plaatsen. En verwacht u alvast aan enkele spannende reportages rechtstreeks van op het slagveld. Whoah!