castanea

De herfst is nog maar goed en wel op gang aan het komen, en mijn aanplantdrang is alweer niet te stuiten. Het is een jaarlijks terugkerend fenomeen. ’t Zal iets met het vallen van de bladeren te maken hebben, of met een vreemdsoortige hormoonopstoot of zowiet. En we zijn geen mietjes in die dingen: als we in de eigenwijze tuin over aanplanten spreken dan gaat het niet over een paar viooltjes. A Neen: hoogstamfruitbomen, haagkanten, knotwilgen en hakhoutbosjes zijn ons ding.
Ik maak mij daar geen zorgen over, en u hoeft dat ook niet te doen: er is plaats genoeg en de natuur vaart er wel bij.

Dit keer heb ik mijn oog laten vallen op Tamme kastanje. Niet omwille van de vruchten, die zijn in zo goed als elk bos in de streek in overvloed te vinden en meer dan 50 heb je er niet van nodig om kastanje-ijs te maken. Wel omwille van het hout. Want kastanjehout is zeer duurzaam gerief om weidepalen, afsluithekjes en dergelijke mee te maken. Je kan het met dat doel perfect als hakhout beheren, met een zeer estetisch verantwoord resultaat. En als we dan toch de ambachtelijke toer op gaan, waarom dan niet helemaal zelfbedruipend zijn? Geen aangekocht plantgoed dus deze keer, maar wel twintig verse kastanjes, tijdens een week-van-het-bos-gidsbeurt op gevaar van eigen leven uit de hongerige monden van de kinders gered. Benieuwd of het lukt om die tot boompjes op te kweken. Ik weet in elk geval al een mooi plekje om ze aan te planten. ’t zal schoon zijn als’t lukt.
Kastanjebomen zijn dan wel niet echt inheems (ingevoerd door de Romeinen), ze zijn ondertussen zodanig ingeburgerd dat ze bezwaarlijk nog als een exoot gezien kunnen worden. En een boom met een gemiddelde levensduur van 500 à 1500 jaar spreekt danig tot de verbeelding, newaar. Kan ik de komende generaties met bomen opzadelen die lelijk in de weg staan, en al.

Dit bericht is geplaatst in in eigen tuin, planten met de tags , . Bookmark de permalink.

3 reacties op castanea

  1. annetanne schreef:

    Nee, kastanjes, paardenkastanjes en notelaars aanplanten doen wij niet. Veel te lui voor. Dat laten we liever aan de eekhoorns over.
    Toen wij hier 11 jaar geleden kwamen wonen, stond er bv in de tuin één volwassen notelaar, maar tot in de verste hoeken van de tuin (allé, voor zover we het tuin durven noemen) komen zijn kinderen tevoorschijn. Eén kastanje, vooraan in de houtkant, en die heeft ook al her en der kroost. En hoe die paardenkastanjes voor het eerst zijn komen opduiken? Ik weet het niet…
    Overigens… Na al vijf winters lang gezegd te hebben dat we ‘volgende winter toch echt niks meer bij aanplanten’, zitten we nu alweer te dubben of er nu een notarisappel of een Renette Hernauld zal bijkomen, en één of twee kweeperen? en zouden we niet toch nog een perelaar wagen??? (maar we hebben een excuus: drie jaar geleden is de tuin met 3500 m² voormalig maïsveld uitgebreid, en alleen maar berkenopslag is toch ook alleen maar berk hé?)

  2. Menck schreef:

    Kastanjehout is kwalitatief zelfs zo goed als tropisch hardhout. Volgend voorjaar ben ik zinnens mijn houten terras een nieuwe deklaag te geven. Thans ligt er (destijds te goedkoop verkocht) bangkirai, dat de tand des tijds niet ongeschonden doorstaan heeft. Zouden er ook kastanjehouten gegroefde deklatten bestaan? Indien ja, dan zou dit wel eens een kanshebber kunnen worden.

  3. muggenbeet schreef:

    dat noemen ze vooruitziendheid.
    @menck: heb ook kastanje planken gezocht voor terras maar niet gevonden. Firma was ermee gestopt.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.