new toys for daddy

Onder het motto ” ’t moet niet altijd randanimatie voor mijn fotomarieken zijn”: een geheel splinternieuwe tondeuse om deze zomer mijn schaapjes in hun blootje te zetten. Maar eerst hun derière wat opkuisen om het lammeren en daaropvolgend zogen wat vlotter te laten verlopen dan ander’jaren (met al die wolklodden durven de pasgeboren beestjes wel eens op de verkeerde tjoepkes sabbelen). Nog een groot voordeel van een eigen tonduese: onmiddellijk grondig kunnen ingrijpen als die ellendige groene vleesvliegen weer hun ding komen doen. Het is een Liscop 1300-2-TD van 350 watt geworden. Kostelijk gerief, maar na jaren sukkelen met een handschaartje was het welletjes geweest. En vanaf nu kan ik leicht – handlich und leistungsstark uit de voeten, zo verzekert de bedienungsanleitung mij. Mijn miekes zullen niet weten wat ze meemaken!

tondeuse

Dit bericht is geplaatst in dieren met de tags . Bookmark de permalink.

4 Responses to new toys for daddy

  1. Ann schreef:

    Dag Bart, zo, je nieuwe stek heb ik ook al gevonden zei ! Wat ziet dat er toch een wreedaardig machien uit zeg ! Ik krijg compassie met die schaapkes…

  2. Menck schreef:

    Daar zal je nogal baantjes mee kunnen trekken, met dat machientje. Tip voor een overtuigende foto: een mieke met een hanenkam! ;-)

  3. Beginner schreef:

    Als ik even zo vrij mag zijn: ik vraag me af waar jij al die kennis over dieren houden vandaan haalt. Het is toch niet omdat je bioloog bent dat je schapen kan scheren of lammetjes op de been krijgt?
    Als mensen onze tuin zien, is hun reactie nogal vaak: ‘steek daar rap een schaap of twee op’. Maar als ik dit hier allemaal lees, dan is daar precies toch heel veel kennis van zaken voor nodig?

  4. bart schreef:

    @ beginner: Inderdaad, als bioloog leer je wel hoe die beestjes er van binnen en van buiten uit zien, maar niet hoe je er voor moet zorgen. Hoe dát moet heb ik in de loop der jaren met vallen en opstaan geleerd. Af en toe gaat het eens mis (leren kost geld, zegt onze veearts dan…), maar doorgaans gebeuren er geen grote accidenten.
    Een goed begin is het VELT-boek over schapen houden. Een ander goed begin is de juiste raskeuze (kies vooral geen Texels). Het scheren doe ik ook nog maar recent zelf: vroeger kwam een landbouwer uit de buurt langs van wie ik in de loop der jaren de techniek afgekeken heb. In feite is het allemaal niet zo moeilijk, kwestie van je ogen open te houden en niet bang zijn om je handen uit de mouwen te steken.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.