Comments on: le dynamique c’est fantastique

By: onderdeappelboom

onderdeappelboom — Mon, 20 Apr 2009 09:06:51 +0000

Bedankt voor de uitleg allebei!
Bart, met beestjes bedoelde ik het leven onder de grond (afbraak van oud materiaal enzo). We moeten toch even goed nadenken waar we bloemenweide willen, want de weelde aan netels die we dit weekend hebben ontdekt lijkt voor de eerstkomende jaren toch geen mooie bloemenweide te voorspellen…

By: AnneTanne

AnneTanne — Sun, 19 Apr 2009 12:11:37 +0000

@onderdeappelboom: rijke bodem is vaak vooral een stikstofrijke bodem. Als je plantafval laat liggen, breekt dat af tot (uiteindelijk) stikstofverbindingen.
Er is hele arme natte grond (bv de natte heidegronden in de Kempen), en er zijn rijke droge gronden…
En om het verhaal van Bart even anders uit te leggen: Er bestaan sterke groeiers en trage groeiers. Die sterke groeiers, zoals bv brandnetel, hebben ook veel stikstof nodig om echt hard te groeien. Op een bodem met veel stikstof gaan die sterke groeiers dan ook ‘tot hun volle potentieel’, en geven de anderen daardoor geen kans meer. Op een echt arme bodem zal een brandnetel ook maar een arm schriel plantje worden, terwijl de aanwezige ‘trage groeiers’ wel voldoende voeding vinden om al hun groeikracht te benutten.

By: bart

bart — Sat, 18 Apr 2009 20:12:53 +0000

Op vruchtbare grond krijg je inderdaad in hoofdzaak opportunisten als brandnetels, distels en kleefkruid en algemene kruiden zoals scherpe boterbloem. Op rijke bodem groeien bovendien grassen als gestreepte witbol goed, die weinig kans geeft aan andere soorten. Rijke bodem bevoordeelt met andere woorden de sterke woekeraars. De wilde bloemen kunnen er doorgaans op zich wel leven, maar ze kunnen de concurrentie met de woekeraars niet aan. Dus als je een meer gevarieerde bloemenweide wenst, met veel verschillende (en minder algemene) bloemen, dan kan je er naar streven om te verarmen. Om dat te doen (de bodem verarmen of verschralen) moet je inderdaad alle plantafval na het maaien wegnemen. Of dat minder bodemleven betekent weet ik niet. Maar in elk geval: hoe gevarieerder je aanbod aan plantensoorten, hoe gevarieerder de dieren die daar op af komen. Elke bloemensoort trekt bepaalde vlinders, kevers, wantsen, wespjes,… aan die op hun beurt weer rovers (spinnen, insecten, vogels,…) lokken.
Water op zich levert geen voedsel op. Wat je in Vlaanderen wel hebt is dat er met het grondwater en afvloeiend water heel wat voedingsstoffen inspoelen uit omgevende (rijk bemeste) akkers en weilanden. Maar zelfs zonder die instroom met het water komt er via de lucht een enorme hoeveelheid stikstof in je tuin terecht. Verschralen is dus een werk van (zeer) lange adem. Maar op termijn werk het wel (op bepaalde stukken in mijn tuin zie ik wel degelijk al effect).

By: onderdeappelboom

onderdeappelboom — Sat, 18 Apr 2009 19:36:58 +0000

Bart, ivm bloemenweides en verschraalde grond, kan je me eens zeggen of ik het nu juist begrepen heb: (1) wilde bloemen ‘pakken’ beter op arme grond. Op vruchtbare grond krijg je vooral netels. (2) Vruchtbare grond is grond met veel bodemleven (en dus diertjes) Als je plantafval laat liggen, verrijk je de grond, want daar komen diertjes op af; om grond te verschralen moet je alle afval dus wegvoeren. Klopt dat?En welke rol speelt water daarin? Zorgt veel water in de grond automatisch voor rijke grond? Bij voorbaat alweer bedankt!

By: Maaien | AnneTannes Kruidenklets

Maaien | AnneTannes Kruidenklets — Thu, 22 May 2008 05:39:01 +0000

[...] ik zoonlief bezig zag, moest ik denken aan een opmerking die Bart dinsdag maakte: (…) Rollin, die vorige week meende te mogen beweren dat we best een beetje [...]

By: Andries

Andries — Wed, 21 May 2008 12:32:29 +0000

Mooi resultaat Bart! Bovendien weer super geschreven.

By: Menck

Menck — Wed, 21 May 2008 09:36:50 +0000

Het oogt in ieder geval zeer fraai, vind ik. Je enthousiasme werkt bovendien aanstekelijk!

By: bart

bart — Tue, 20 May 2008 19:54:37 +0000

@Mme Zsazsa: ik gooi alles op een grote hoop aan de rand van de tuin. Momenteel is die hoop zo’n vier kubieke meter groot, maar binnen een jaar is alles nagenoeg verdwenen.
@Geert: i call shenanigans! Ik heb een zeis, waarmee ik de eerste jaren gemaaid heb. Halflang afgeslagen stoppels, opengehakte molshopen en bovenal een afgrijselijk eindresultaat waren het gevolg. Zeisen vereist blijkbaar enige vaardigheid waarover ik niet beschik. Met mijn bosmaaierke zweef ik als een luidruchtige bromvlieg over mijn boterbloemenakkertje en leg in één beweging het maaisel netjes op rijtjes die vlot bijeen te harken zijn. Het lawaai neem ik er maar bij. ‘t is in elk geval beter voor mijn humeur.

By: AnneTanne

AnneTanne — Tue, 20 May 2008 19:09:00 +0000

Een handzeis lijkt wel op een sikkel, maar het mes van een sikkel is een halve maan, en dat van een handzeis, tja, zoals een zeis. Maar het heeft dus een kortere steel. Werd vroeger meestal gebruikt in combinatie met een pikstok. Met die pikstok werd een bundeltje aren bijeengenomen, die dan met de handzeis werden afgeslagen. De handzeis werd vooral gebruikt om graan mee te maaien, omdat je door combinatie van handzeis en pikstok mooie ‘busseltjes’ aren had. Als je met een grote zeis maait, valt alles meer door elkaar…

By: yo

yo — Tue, 20 May 2008 18:37:09 +0000

intussen ben ik ook van de zeis-fanclub (een gewone manshoge, wat is een handzeis? een sikkel?), maar tien jaar geleden, toen er hier veel meer te maaien was vond ik het toch zwaar labeur. Achteraf gezien hadden de buren misschien toch gelijk dat het geen werk was voor een vrouw in mijn toestand (‘k heb ooit nog zeven maand zwanger staan maaien, een klein stuk en op ‘t gemakske he, maar niettemin spraken ze er schande van)