des winters
Min dertien en een halve graad Celcius, zo wist mijn auto mij gisteravond te vertellen toen ik hem in de garage wou binnen rijden. Ik ben geneigd hem te geloven. Min acht in onze (open) garage ook. Zelfs vriestemperaturen in mijn kot (‘t eten van Poekie en Titus keihard bevroren)! Ja maat, wat is het KOUD! Zelfs de schapen vinden het te fris om buiten te slapen, en zoeken ‘s avonds de stal op. En dat doen ze maar hoogst uitzonderlijk. Zolang wij hier wonen heb ik het nog nooit zo koud geweten. Zo zijn voor eerst sinds ik schapen houd de bieten bevroren binnen in het kot waar ze opgestapeld liggen. Ik moet dan er dan ook extra hard met mijn spade op inhakken om ze op hapklare brokken te kappen, en moeten de schapen er extra stevig op kauwen om ze binnen te krijgen. Ik hou mijn hart vast als heel die boel begint te ontdooien. Ik weet namelijk niet wat bevroren bieten plegen te doen als ze ontdooien. Hopelijk wordt dat geen soort uitvloeiende blubber die spontaan gaat gisten dan wel gruwelijk stinken…
Maar, eerlijk gezegd, op zich vind ik het wel plezant, zo’n vriesweer. Enig nadeel is dat mijn ochtendroutine nu met tien minuten uitgebreid is. Want bij zo’n bar weer moet iedereen van voldoende spijs en drank voorzien worden. Dus achtereenvolgend: blikvoer voor de poezen, daarna bieten voor de schapen. Vervolgens eten strooien voor de kippen (de lamzakken zitten nog op stok) en de bevroren drink-emmers van kippen en schapen wisselen met de parallelle serie emmers die binnen staat. Overdag kunnen de bevroren exemplaren binnen ontdooien, en de ontdooide emmers buiten weer bevriezen (‘s avonds wisselen ze weer van plaats). Daarna nog uitgebreid de voederplank bestrooien met een mix aan nootjes en granen en kijken of de opgehangen pindasnoeren en vetbollen nog voldoende te bieden hebben, anders moeten die ook vervangen worden. Drinkwater hebben de wilde vogels niet nodig: er ligt volop sneeuw dus geen probleem om aan vocht te geraken.
Ondertussen ben ik dan al een halve ijslolly geworden, maar gelukkig kan ik dan weer naar binnen waar mijn tweede kop koffie voor die dag wacht.
Comments
Comment from veerle
Time: 08/01/2009, 13:53
Dus als ‘t niet vriest, laat jij je beesten verhongeren? (haha)
Comment from AnneTanne
Time: 08/01/2009, 21:47
Die schapen van jou zijn alvast slimmer dan ons ouwe kip…
Pingback from En het blijft winter… | AnneTannes Kruidenklets
Time: 09/01/2009, 08:19
[...] als bij Bart is het ochtendlijke buitenritueel hier deze dagen uitgebreid: dagelijks vers en vloeibaar water, en [...]
Comment from Geert
Time: 09/01/2009, 10:06
ja hoor, ontdooiende bieten zijn blubber.
mijn kippen hebben geleerd (‘t was van moeten) net als het andere gevogelte hun dorst met sneeuw te stillen. ik heb trouwens gemerkt dat ze zich nu ook meer dan anders op het gras storten. ze leggen wel uit puur kolère een ei minder maar zeg nu zelf, zo met je gat bloot in die kou.
Comment from bart
Time: 09/01/2009, 15:55
@tijdtussendoor: ik zou eigenlijk wat minder koffie moeten drinken, soms :-)
@veerle: verhongeren niet, maar wel wat langer wachten! Ze krijgen dan hun eten pas ‘s avonds. Maar nu het gras onder de sneeuw verdwenen is kunnen ze niks substantieels meer knabbelen (de schapen) of scharrelen (de kippen) dus krijgen ze twee maaltijden voor gezet.
@Annetanne: ik had het al gelezen. Raar beest he? Hopelijk redt ze het.
@Geert: Hopelijk lusten mijn schapen ook bietenpap, dan…
De drinkbakken staan in het kippenhok/de schapenstal, dus hebben ze toch de hele dag vloeibaar water (tegen ‘s avonds ligt er nog maar een halve centimeter ijs op). Eieren leggen doen ze al een paar maand niet meer, overigens.
Comment from tijdtussendoor
Time: 08/01/2009, 13:11
En dat laatste heb je dan wel echt verdiend!