blij weerzien
Hoogst tevreden ben ik, meneer en madam! Want wat was daar aan het zingen, deze namiddag, terwijl ik op de binnenkoer mijn plintjes voor den boven aan het verzagen was? Een Veldleeuwerik! Jazeker! Jubeljubel (zowel het beest in kwestie als ikzelf)! Nu heb ik altijd al een zwak gehad voor Veldleeuweriken (dat moet toch niet met twee ka-s hé?), want dat zijn hoogzomerbeesten die flarden herinnering oproepen waarin hangmatten, strobalen, stokbrood-camembert-rode wijn en JNM-zomerkampen met blondgevlechte deernes de hoofdrol spelen. Maar bovendien gaat het het laatste decenium niet zo goed met de Veldleeuwerik (en andere akkervogels in het algemeen). Ik ben dan ook bijzonder blij dat ‘onze’ Veldleeuwerik terug is, en boven de belendende akker van jetje aan het geven was. Daaruit trek ik de volkomen overenthousiaste conclusie dat hier zo slecht nog niet is, en dat dat vogeltje hier nog altijd zijn gading vindt.
Daarentegen maak ik mij wel ernstig zorgen over ‘onze’ Steenuil, want die heb ik dit voorjaar nog niet gehoord. En daar zou de strenge winter wel eens voor iets kunnen tussen zitten. Hopelijk daagt hij alsnog op één dezer…
Maar bovenal betekent de aankomst van de Veldleeuwerik dat de lente onontkoombaar aan het naderen is. Binnenkort komen de tjiftjaffen, de zwartkoppen, de boerenzwaluwen, … Ik zie dat al allemaal enorm zitten.
Comments
Comment from muggenbeet
Time: 14/03/2009, 18:02
straffe waarneming. Hier toch al zo’n 10 jaar verdwenen :(
Comment from Nico
Time: 14/03/2009, 18:33
Mooi zo! Tjiftjaffen en Zwartkoppen zie ik hier ook nog, maar de Veldleeuwerik heb ik nog niet waargenomen in het Aarschotse. Nochtans redelijk wat ‘extensief’ veld hier in de buurt. ‘k Zal mijn ogen en oren openhouden. Ah ja, ik heb toch nog een steenuiltje gehoord verleden week, dus ze zullen de winter wel overleefd hebben, vermoed ik.
Comment from Eddy
Time: 14/03/2009, 21:03
Bart, je mag je zeker een geluksvogel noemen als je in je achtertuin nog een veldleeuwerik hoort zingen. Hier in mijn buurt hoor ik hem niet meer. Ik heb het geluk dat ik mag werken in een prachtig natuurgebied en daar kan ik nog wel genieten van zijn gejubel evenals dat van zijn broertje de boomleeuwerik.
Van mijn schoonbroer heb ik vernomen dat hij het steenuiltje dit jaar ook nog niet gehoord heeft. Hij heeft er nochtans speciaal nog een nestkastje voor opgehangen en 20 hoogstamfruitbomen geplant. Ik hoop dat al dat uitgesloof er toch nog kan toe leiden dat die kleine vlerk zich laat zien. Afwachten maar…
Comment from onderdeappelboom
Time: 16/03/2009, 10:50
In de lagere school toch nog regelmatig gezien, zo’n leeuwerik ‘die hangt te bidden’, zoals dat heet. Fantastisch als je dat daar bij jou in de buurt hoort en ziet!
En verder: plintjes zagen ocharme!
Comment from andy
Time: 16/03/2009, 11:18
Leuk hoe iedereen er een herinnering aan kan plakken … ikzelf moet dan steeds denken aan de koers ( ? ) … mijn pa nam mij vroeger altijd mee voor iedere koers die over de kasseien van de oude kwaremont trok … soms stonden we daar al van een uur van te voren … op het vals-platte stuk, bijna op het einde … hoorden we altijd de leeuwerik van jetje geven … dat eventjes verdween als de karavaan over de kasseien voorbij dokkerde … hij zit er nog steeds trouwens … en ik hield mijn hart ook al vast door de strengere winter … maar gelukkig hoor ik hem al enkele weken roepen in de wilgen … meneertje steenuil … hopelijk is hij even succesvol als vorig jaar … 3 (!) nakomelingen …
Comment from Tokolosh
Time: 17/03/2009, 09:33
Gisterenavond een steenuiltje horen roepen, de vraag is natuurlijk: heeft zijn of haar partner het ook gehaald?
Comment from Tokolosh
Time: 20/03/2009, 09:51
en gisteren een dagje in ‘t veld rondgehangen (hakhoutstoofkes opkuisen) en inderdaad ook een veldleeuwerik gehoord, en twee witgatjes gezien, en drie thermiekende buizerds en acht ganzen die lawaaierig en zeer hoog van oost naar west trokken. Het kleine grut ken ik niet maar liet ook van zich horen.
Comment from AnneTanne
Time: 13/03/2009, 21:01
Veldleeuweriken zijn voor mij: hoogzomerdagen met het andere klein grut (wat voelden we ons al groot) op de velden in de buurt.
Of in de weide langs het ouderlijk huis, als kleuter op mijn knieën naast mijn vader het nestje bewonderd dat hij ontdekt had. (Daar is mijn vader nog steeds een krak in. Houdt er ergens in de buurt een vogel, dan weet hij bijna instinctief het nest te vinden… zoonlief heeft dezefde tic.)
Ikke jaloers Bart!