min vier

Neen, het is dan uiteindelijk toch niet goed gegaan met het herstelproces van de Zwarte. De zwelling van haar uier is uiteindelijk weliswaar verdwenen, maar in plaats daarvan kwamen er kort daarna dikke korsten, zwarte stukken dood vlees en open wonden. Bijzonder jukkie allemaal, en wellicht ook zeer onaangenaam voor de ooi in kwestie. Jammer, want de Zwarte was een braaf beest en een zorgzame moeder. Maar geen hoop meer op beterschap, laat staan op melk voor de nieuwe lammetjes volgend jaar. Er zat dan ook niet veel anders op dan haar te slachten, en liefst vroeger dan later. Dit weekend daarom in één moeite de drie nog resterende lammeren van dit voorjaar samen met de Zwarte richting diepvries verhuisd. Min vier schapen dus, rest nog twee. En dat is meteen het kleinste aantal schapen sinds we hier wonen (ooit hebben we er veertien gehad). ’t Is een beetje zielig zelfs, die twee bijeen op die grote lege weide. Gelukkig krijgen ze volgende week nieuw gezelschap.



Dit bericht is geplaatst in dieren met de tags . Bookmark de permalink.

1 Response to min vier

  1. Buikberg schreef:

    Fijn dat we jullie twee eenzamen van een nieuwe vriendin kunnen voorzien! En jammer van de Zwarte, zo’n herstelproces bij dieren verloopt niet altijd voorspelbaar zoals we zelf ook al hebben mogen ondervinden. Ondanks de vele tijd en aandacht dat je er soms insteekt.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.