geweizwam

Geweizwammetjes (Xylaria hypoxylon), het zijn verre van zeldzame paddenstoeltjes. Als er ergens dood loofhout blijft liggen heb je veel kans dat ze er uiteindelijk op beginnen groeien. Ze komen wel pas op het eind van het rottingsproces van hout aan hun trekken, dus enig geduld is noodzakelijk. Maar van zodra ze er zijn is ’t doorgaans gelijk haar op een hond, zo talrijk.  ’t Is niet anders in de eigenwijze tuin, ook daar staan ze op bepaalde plaatsen dik gezaaid. En net dát maakt het een beetje tricky om er een mooie foto van te maken, zo van een wirwar aan zwartwitte sprieten. Het wordt algauw een akelig drukke bedoening met een chaotische achtergrond. En ik ben daar niet aan.  Maar zaterdag had ik het geluk om een nagenoeg alleenstaand, flink uit de kluiten gewassen exemplaar te vinden. Met als resultaat een paar foto’s die ik – ik zal het maar toegeven- best o.k. vindt.

En voor al die hoge-schermresolutie-surfers onder jullie, voor wie de foto’s op deze blog soms wat kleintjes bleken uit te vallen, steek ik vanaf deze maand een tandje bij (jaja, speciaal voor jou!). Klik op een foto in het bericht (en in alle komende berichten), en je krijgt ze op 800 pixels breedte (of lengte) te zien. Rechtstreeks doorklikken van de ene foto naar de andere kan door op de pijltjes onderaan te klikken. Sluiten door op de foto zelf, of op het rode kruisje onderaan te klikken. Probeert’ekeer, de foto’s komen veel mooier tot hun recht (vind ik). Ge gaat daar content van zijn (denk ik). ’t is niks, graag gedaan (weet ik).



Overigens zijn die geweizwammetjes best interessante dingskes. Als lid van de zakjeszwammen hebben ze niet het typische paddenstoelmodel maar zijn ze eerder knotsvormig. Jonge exemplaren, zoals op deze foto, zijn bedekt met wit poeder. Dat zijn ‘conidiën‘, sporen die op ongeslachtelijke wijze geproduceerd worden. Later gaan ze over tot geslachtelijke voortplanting en verandert hun kleur naar zwart. Deze sporen (ascosporen) zitten dan niet meer gewoon aan de buitenzijde maar groeien in kleine puistachtige verdikkingkjes (perithecia) aan het oppervlak. In die perithecia zitten ostiolen, miniscule gaatjes waarlangs de ascosporen vrij komen als ze rijp zijn. Bijzonder saai en niet relevant allemaal, maar ik heb dat vroeger allemaal van buiten moeten leren en daarom heb ik de onstuitbare neiging om er jou hier mee te ambèteren, nèm. Veel relevanter is dat ze, alhoewel ze niet giftig zijn, door hun kleine omvang en hun taaie textuur bepaald niet uitnodigen tot opeten en derhalve niet als eetbaar beschouwd worden.  Pech, maar niet getreurd, want er worden antivirale en antitumorale werkingen vermoed in dit zwammetje, en dat is toch ook belangrijk, schijnt. Soit, ik vind ze gewoon mooi, eigenlijk.



Dit bericht is geplaatst in paddestoelen met de tags , . Bookmark de permalink.

8 Responses to geweizwam

  1. AnneTanne schreef:

    Het tweede exemplaar heeft veruit mijn voorkeur!

  2. Thea schreef:

    Prachtige foto’s Bart.

    Ik heb het hele zwammetje nog nooit gezien! Of is het zo klein dat het niet opvalt??

  3. Arie Kraai schreef:

    Schitterende foto’s Bart, en een mooi artikel.
    Ik zie mij al spoedig ook met een vergrotend lensje op de knietjes liggen!

  4. Geert schreef:

    Flink…flink, ’t is veel beter zo met die foto’s (dat wist ge zelf ook al)…
    Merciekes! (da’s nikske!)… laat maar. (o.k.)
    Allé salu (ja, dag hé!)

  5. bart schreef:

    @Annetanne: van mij ook!
    @Thea: zo’n vijftal centimeter groot, dus al bij al niet zo klein. In de meeste bossen op rottende stammetjes te vinden.
    @Arie: fijn zo! De druppelfoto’s op je blog zijn alvast heel mooi.
    @Geert: ja hé (inderdaad zeg!)

  6. janus schreef:

    proper gedaan! maar ik sluit me aan bij annetanne, foto nr.2 is echt wel beter dan de eerste. uw vergrotingsaffairke is voorwaar een schone aanwinst!

  7. Frank schreef:

    mooi foto’s en ook mooie website, groeten Frank

  8. bart schreef:

    Bedankt Frank!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.