tuinvlijt met wilg

De foto dateert van een paar weken geleden, maar ik plaats hem lekker toch, zodat bij deze uw (langzaam recupererende ) indigestie aan sneeuwfoto’s alsnog een extra djoef te verwerken krijgt. Ge zijt met andere woorden weeral gechareld door hier te komen loeren. Hèh.
Onderwerp van deze foto is edoch niet het witte gedoe, maar wel de eigenhandig gevlochten afboording van de moestuin. De vertikale paaltjes zijn stammetjes van gewone es, ongeveer acht centimeter dik en een 70tal centimeter lang, waarvan er dertig in de grond geklopt zijn. De afstand tussen twee paaltjes is 80 centimeter. Daartussen lange (+ 3 meter) wilgentakken gevlochten, allemaal uit 1 stuk. Vrij dikke takken, dat heeft als voordeel dat het tenminste een beetje vooruit gaat bij dat vlechten. En als nadeel dat je daar serieus mag aan wringen om dat gevlochten te krijgen. Maar ’t staat er, en ’t is tenminste stevig. De stammetjes es zijn afkomstig van een lange tak van een hakhoutstoof die ik geheel ambachtelijk op tuutjes gezaagd heb, terwijl de wilgentakken van de knotwilgen komen die ik twee jaar geleden aanplantte. Normaal gezien zou ik die wilgen pas volgend jaar geknot hebben, maar nood breekt wet, newaar. Niettemin, op twee jaar tijd waren ze al goed gegroeid: takken tot 4 meter en langer, en aan de basis al behoorlijk dik. Ik heb het geweten met mijn klein handzaagske :-)

Maar hiermee is mijn moestuintje helemaal klaar om weer volgeplant te worden (ik moet aleen nog mijn winterpret, links achteraan op de foto, oogsten). En het goeie nieuws is dat ik zelfs mijn plantgoed al heb ondertussen! Blijkbaar is de mail die de plaatselijke meneer VELT mij toegestuurd had hopeloos verdwaald geraakt op het wereldwijde webs. Maar ziet, ondertussen is’t allemaal terecht gekomen. Jochei!


Dit bericht is geplaatst in in eigen tuin, moestuin met de tags , . Bookmark de permalink.

16 reacties op tuinvlijt met wilg

  1. AnneTanne schreef:

    Handzaagske? En las ik daar niet een paar maand geleden toen er een wilgske geknot was ten eigenwijzen huize: “want ik heb een vlijmscherp gemotoriseerd zaagmachien (uit dunaldi!)”???
    (Past op met mij hé, ik heb een veel beter geheugen dan goed voor mij is!)

    Wij hebben (na het paadje als eerste probeersel) ook de moestuinbedden op deze manier afgeboord… maar wij hebben het bij een hekje van hooguit 20 cm hoog gehouden (combinatie hazelaar/berk)

  2. bart schreef:

    inderdaad, ik heb dat, en dat ligt properkes helemaal opgekuist opgeborgen in mijn kot. En die tweejarige takken zagen er absoluut niet dik uit, zo van op afstand. Dus dacht ik, kom, ik doe dat hier rap op ambachtelijke wijze…
    En een béétje echte vent vertikt het dan om halverwege alsnog naar de kettingzaag te grijpen natuurlijk :-)

  3. Mexican Blackbirds schreef:

    Ewel, ik vind dat schoon, zo’n vlechtwerk. Jammer genoeg ben ik hier de enige in huis, maar goed, de psychologische oorlogsvoering is al begonnen!

  4. AnneTanne schreef:

    Oh ja, nu zie ik dat het hier om de knotsels van andere boomkes gaat.

    Ik knot ook altijd met de handzaag, niet om stoer te doen, maar om dat ik zo’n kettingzaag een veel te griezelig geval vind om zelf mee aan de slag te gaan.

  5. Loko Tosh schreef:

    vastgenageld? met tappen vastgezet? of hout op hout geklemd, zodat het eigenlijk los ligt of kan komen?

  6. Loko Tosh schreef:

    en bravo, inderdaad

  7. bart schreef:

    Mexican Blackbirds: dreigen met iets wat nog véél excentrieker is (een afsluiting van gerecycleerde plastiekflessen bijvoorbeeld). Ze zal *blij* zijn dat ze er met wilgen van af komt ;-)
    Annetanne: ’t is en blijft inderdaad een gevaarlijk machien. Altijd blij dat ik ze weg kan zetten op’t eind.
    Lokotosh: de bovenste wilgentak is met een lange vijs vastgeschroefd in elk essenstammetje. En dank, voor de vriendelijke woorden van de vlechtgoeroe himself!

  8. onderdeappelboom schreef:

    ’t Is een behoorlijk kloeke versie van wilgenvlechtwerk, maar het is wèl geslaagd!
    PS Zie ik daar een stukje nieuwbakken schuur op de achtergrond?

  9. bart schreef:

    neenee, dat zijn maar wat plankskes ;-)

  10. AnneTanne schreef:

    @Loko tosh: Als je zorgt dat je minimaal vier verticale palen hebt (‘schering’), klemmen de horizontale takken (‘inslag’) zich eigenlijk vanzelf vast.
    De vierde paal, daar komt het op aan…

  11. buikberg schreef:

    hoeveel jaar denk je dat zo’n constructie zal meegaan ? De horizontale takken kan je altijd wel een beetje bijvullen als het nodig zou blijken te zijn, maar voor je paaltjes heb je blijkbaar es gebruikt. Enig idee hoe lang die het uithouden in contact met de grond ?

  12. Loko Tosh schreef:

    @bart: beste wederdank
    @AnneTanne: vier jaar geleden vlocht ik een ronde compostmand in tweejarige wilg met 12 scheringen die een goeie halve meter van elkaar staan. Nogal fanatiek zijnde heb ik uiteraard geen metaal of koord of wat dan ook gebruikt om de boel bijeen te houden. Ik heb daar al veel snoeisel etc ingegooid, de kippen leggen en broeden erbovenop. Zowel de scheringen als de inslagen (dit is weeftaal, geen vlechttaal) worden ondertussen heel bros en breken bij de minste druk. Er bestaan foto’s van vier jaar geleden maar die zullen eerst aan een aantal eigenwijze principes moeten voldoen.
    @buikberg: minstens vier jaar eneu ahum, bijvullen is lastiger als je roeste vijzen tegen komt.

  13. zeezicht schreef:

    Dat ziet er stevig werk uit. Chapeau! Je kent er wat van.

  14. onderdeappelboom schreef:

    Hmmm.. gewoon wat plankjes… Den? Oregon? Douglas? Eventueel: kastanje? Tedoemme, we zullen het allemaal zelf moeten ondervinden dus :-)

  15. Chelone schreef:

    Vol bewondering voor dit (ecolog-,fantast-,lyr-,…) -isch verantwoord kunstwerk!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.