tomaten, de tweede ronde

Tomaten! Bij ronde 1 was ik nog keihard in de veronderstelling dat het dit jaar bij buitentomaten zou blijven. Maar ziet, nu ik voor mijn veertigste verjaardag van mijn lieftallige een heuse serre onder mijn gat geschoven krijg (*) kan ik mij uitleven natuurlijk! Niet dat ik mij niet heb weten te beheersen, maar een korte stop bij het tuincentrum moest er toch van af kunnen. Drie soorten tomatenzaad aangeschaft (onder andere, ihi): Pink brandywine, Coeur de boeuf en Lemon tree. En in mijn archieven vond ik ook nog een pakje ‘liliput’ hybride kerstomatenzaad waarvan de vervaldatum al een paar jaar geleden verstreken is, maar wie niet waagt niet wint natuurlijk (smijt nooit iets weg 1).

Van elke soort twee keer vijf zaadjes in een mengsel van 2/3 potgrond en 1/3 zand. Labeltjes zijn gerecycleerde (en gehalveerde) labels van bij Ecoflora (smijt nooit iets weg 2), potjes zijn overschotten van een overmoedige aankoop van zes jaar geleden (smijt nooit iets weg 3).

Omdat één en ander (wijnkisten genoeg, smijt nooit iets weg 4) niet meer op de vensterbank past is de kweek nu uitgebreid naar het vensterraam in de living, bovenop de radiatorrooster. (hoor ik daar iemand die al spijt heeft van dat hele serre-idee? :-)  )

(bovenop de OSB op de foto hierboven moet nog een plankenvloer komen, maar dat is voor als ik eens wat minder werk in mijn tuin heb).

Het glas op heb bakje heb ik zelf op maat gesneden uit de hópen oud vensterglas die de vorige eigenaar van ons huis op zolder achter gelaten heeft (smijt nooit iets weg 5). Voila, nu hopen op een mooie opkomst van de zaadjes en op een nog mooiere oogst. Ik ben in elk geval zwaar benieuwd naar hoe ze allemaal zullen smaken tussen mijn mozarella. De keuterboer in mij was in elk geval in de wolken. Maar drie uur geleden was het helemaal hobbyboerken galore, want toen bleek Betty voorwaar met een pracht van een lam aan haar zijde op de wei te staan. Ik zeg het u, vandaag is de lente begonnen!

Betty trots met haar reuzelam (‘Bommetje’ gedoopt door de kroost). ’t Beestje is nu al even groot als haar 14 dagen oudere neef en nicht.


(*): zal het de vermeende midlife-crisis gelinkte nood aan een moto onderdrukken? Wait and see… :-)

Dit bericht is geplaatst in moestuin met de tags , . Bookmark de permalink.

13 Responses to tomaten, de tweede ronde

  1. tijdtussendoor schreef:

    Ik kan alleen maar zeggen: goe bezig, na het lezen van je laatste logjes. Amai ;)

  2. Thea schreef:

    Er word gewerkt!!

    Zowel door Betty als door jou!!! Gefeliciteerd!!

    Je had toch even uit kunnen testen of die tomatenzaadjes nog kiemkracht hebben?
    Vind ik prettiger dan steeds naar die aarde zitten kijken!

    Groetjes Thea

  3. AnneTanne schreef:

    Peter (van de duivelse barbeque) heb ik ooit weten zeggen dat een tomatenzaadje wel echt heel erg dood moet zijn, wil het zijn kiemkracht verliezen, dus ik denk dat je redelijk gerust mag zijn.
    Ik ben al zover dat ik nauwelijks meer zaadjes zaai dan ik uiteindelijk plantjes wil overhouden. (Ik heb 19 rassen gezaaid, minimaal één en maximaal zes zaadjes per ras, en ik heb nu 85 plantjes staan. Nee, niet de bedoeling om ze allemaal zelf te houden. De zaden zijn ook niet ‘volgens de regels der kunst’ bekomen, maar gewoon uit een tomaat op een stukske keukenpapier geschept en gedroogd.)

    Die ouwe kerstomaatjes maken dus echt nog wel grote kans volgens mij.

  4. Loko Tosh schreef:

    @Thea: kiemkracht testen? komaan aub, kijk, ik zit al op mijn knieën … enneu, als je het beu bent om naar de aarde te kijken, draai je dan gewoon op je rug en kijk naar de hemel :)

  5. Marta schreef:

    Leuke naam voor een prachtlammetje, kinderen zijn h-eerlijk hé!
    Ik geniet nog steeds van je prachtige site, dank Marta

  6. onderdeappelboom schreef:

    En nee, je bent echt niet professioneel aan het worden hoor. Met die serre, nieuwe moestuin, handgesneden kweekbak, extra tomatenrassen en supersonische moestuinhandleiding lijkt dat alleen maar zo, maar ’t is allemaal illusie natuurlijk…
    En haha, een serre ipv een moto; dat moet ik onthouden voor binnen een paar jaar als de 40 nadert, want die moto heeft hij al ;-)

  7. Andy schreef:

    Niet twijfelen Bart !! Koop je een moto. Midlife-crisis heeft daar niets mee te zien. Je twijfelde tussen moto en serre, vrouwlief GEEFT je een serre, een duidelijker signaal dat je een moto mag kopen kan je niet krijgen hé !! En koop hem direct zwaar genoeg, zodat je je na een maand niet beklaagt van “had ik toch maar het modelleke zwaarder gepakt”.
    En natuurlijk : defensief rijden, verkeer goed in de gaten houden, geen zotte inhaalmaneuvers maken. Koop je een goed motorpak , niet gelijk de amateurs die in de zomer in korte broek en sandalen rondtoeren… (broek lang genoeg kopen : als je die past in de winkel al “rechtstaand” is die perfect, maar als je dan op de moto “zit”, dan is het precies of er water in je kelder staat ;-) )

  8. Lode schreef:

    Een vraagje van een absolute beginner: hoeveel mm zaai je de zaadjes onder het grondoppervlak? 10mm? 20mm? Bovenop de aarde?

  9. bart schreef:

    @ Tijdtussendoor: ’t is de lente zeker? :-)
    @ Thea: ik ben toch bezig met testen ?! Als ze schieten zijn ze nog kiemkrachtig. Komt er niks meer op, dan zijn ze het niet meer. :-)
    @ Annetanne: och, ’t zijn maar twee potjes extra. Wordt het niks, dan geeft het ook niks.
    @ Loko Tosh: euh… ?
    @ Marta: fijn dat je het weet te waarderen
    @ Onderdeappelboom: professioneel? Gij ga nogal ne keer ontgoocheld zijn als ge op bezoek komt :-) En moet meneer van onder de appelboom dan zijn moto afgeven als hij een serre krijgt?
    @ Andy: mijn moto (750cc) heb ik acht jaar geleden verkocht, toen mijn midlifecrisis voorbij was. Spaart een hoop gedoe als je dat in je jonge jaren allemaal al achter de rug hebt :-) Nu ben ik compleet zen en al. Mijn leren broek heb ik hier wel nog ergens liggen, maar dat werkt niet zo handig in de moestuin…
    @ Lode: een paar mm aarde bovenop de zaadjes is genoeg. 20mm is te diep voor zover ik weet.u

  10. buikberg schreef:

    amai, en Betty mooi alleen gelammerd, chapeau. Wij hadden ook eens zo’n eenling ‘bommeke’ en dat geraakte er toch niet alleen uit zonder zijn mama te scheuren, de veearts heeft toen een flinke hand moeten helpen (en gelukkig waren beiden nog helemaal heel achteraf)

  11. the666bbq schreef:

    twee keer zo diep als de dikte van het zaadje/bolletje/knolletje is zowat de mnemomemo zeker ? met weer genoeg uitzonderingen op ‘de regel’ (crocussen trekken zichzelf wel naar de juiste diepte, sommige kleine zaden mogen gewoon boven op de grond,…)
    Te diep maakte de tocht naar boven wat langer (te lang voor sommigen), niet diep genoeg geeft soms plakkende zaadhulsen …
    en de natuur doet dat weer allemaal vanzelf goed, schoon he.

    kiemkracht testen daar doe ik ook niet aan. Eerst 10 zaden leggen om te zien hoeveel er uit komen, om dan te beslissen dat je er meer moet leggen omdat er maar drie uitkwamen … als je er soms maar één nodig hebt. Bij oude leguminosen (erwten,…) kan het soms te verantwoorden zijn maar bijna al de rest zaait ge toch te dik, een beetje uitval kan dan geen kwaad (en twee weken achterstand omdat je toch nieuw zaad moet kopen zijn ook geen rampen – just my two cents ;-) )

  12. Lotte schreef:

    begon midlife crisis niet op uw vijftigste :P

  13. bart schreef:

    @the666bbq: and much appreciated, as always :-)
    @Lotte: nee hoor, midlife crisis was op mijn 30ste. Ge kunt daar niet rap genoeg van af zijn.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.