Het verhaal van Piet Konijn.

Het zal ongeveer anderhalve maand geleden geweest zijn. Zelf zat ik in bad te soppen toen  – het moet ongeveer 22 uur geweest zijn – er aangebeld werd. De eigenwijze madam, niet schrikachtig van aard, ging opendoen. Op de stoep stond Ilke, buurmeisje van iets verderop, met in haar armen een flink uit de kluiten gewassen konijn. Zonet voor onze deur op straat gevonden, met de vraag of het misschien ons konijn was? Neen dat was het niet, maar gelet op het late uur wilden we het wel tijdelijk onderdak geven, vanzelfsprekend (Ilke was met haar vriendje op weg naar ergens waar flink uit de kluiten gewassen konijnen niet zo van pas kwamen).

Warme badje verlaten (*zucht*), beestje in een vacante kooi genesteld, en de volgende dag van wat naderbij gekeken. Het konijn (Piet Konijn gedoopt door onze kroost) zag er niet te goed uit: mager, gewond aan zijn achterwerk (kat?) en niet zo kwik noch flupke. Amper eten, amper drinken… het heeft maar een goeie 48 uur geduurd voor Piet wijlen was, tot groot verdriet van eerder genoemde kroost. *zucht*. En op zo’n moment zegt een mens domme dingen natuurlijk. Zoals daar zijn ‘In de paasvakantie krijgen jullie dan wel een nieuw konijntje.’ Want kroost vergeet dat niet natuurlijk. En gezien vandaag de laatste dag paasvakantie was waarop konijntjes kunnen aangeschaft worden…

Derhalve ging het groepsgewijs naar broeierij Schouppe in Haaltert, onze vaste leverancier van pluim- en pluisvee. Goeie broeierij, gezonde beesten en vriendelijke mensen. Behalve konijnen waren er ook nieuwe kuikens van doen (Brahma’s!), en terwijl we er toch waren ineens ook een trio parelhoenenkuikens, want die zijn toch zo lekker! euh.., dinges, euh… parelhoenachtig. Dus bereid u voor, beste lezer, op een gigantische portie cuteness overload. Laat vooral uw kinders niet kijken, noch uw weekhartige partner, of ge kunt ook om pluis rijden!  *zucht*, ik had u nochtans gewaarschuwd…

Op de voorgrond drie bruine Brahma kuikens (patrijskleur) met onmiddellijk daar achter drie witte Brahma kuikens die het Colombia kleurpatroon (zwart-wit) zullen krijgen. Links en helemaal achteraan (met gestreepte kop) de parelhoentjes.


Had papa ‘een konijntje’ gezegd? Dat was toch echt wel élk een konijntje, zo had kroost het toch in elk geval begrepen. *ZUCHT*. Derhalve, hierboven: Kobe’s konijn, op haar eigenste terras (jonge dwergkonijntjes mogen nog geen gras eten, daarom hebben ze wel een buitenren, maar met een plaat als ondergrond zodat ze hun spijsvertering niet al te zeer kunnen ontregelen).


Emma’s konijn (links) en Lander z’n konijn (rechts). De schattigheid wordt nagenoeg ondraaglijk.

Konijn van Kobe meets konijn van Emma. Als mevrouw en meneer Schouppe hun vak kennen dan hebben we drie vrouwtjes, zodat het wel degelijk bij drie konijntjes blijft. Zoniet komen ze uw richting uit, ge zijt (alweer) gewaarschuwd!

Dit bericht is geplaatst in dieren met de tags , . Bookmark de permalink.

17 Responses to Het verhaal van Piet Konijn.

  1. Marta schreef:

    Hèèrlijk blogje om mijn zondag te beginnen – voel me na het lezen hiervan zelf ook ‘cute’!

  2. muggenbeet schreef:

    kinderen en konijnen: de kleinste zit ook al weken te zeuren voor een konijn. Ik zou dit ooit beloofd hebben. Maar ik heb geen ervaring met het houden van konijnen: hoe hou ik ze op mijn erf zonder ze in een kot te steken en vooral hoe hou ik ze van mijn planten? Dus eerst nog wat informeren en dan komt het er hier misschien ook van.

  3. hildeken schreef:

    vraag je ook inkom voor de konijntjes te zien, is de lerarenkaart geldig? :>))

  4. R. schreef:

    Ik ben zelf jammergenoeg allergisch aan konijnen (en aan alle andere dieren met een vacht), dus mijn kroost zal sowieso een njet op dergelijk request krijgen. Die allergie kwam de kop opsteken toen ik ongeveer 10 jaar was en mijn hoogsteigen konijnenkweek de kaap van de 40 exemplaren bijna had overschreden. Zwaar ziek van geweest en dus weg konijntjes. Maar ik wens jullie wel alle plezier toe met deze aanwinst, want ik vind het nog steeds leuke en schattige diertjes natuurlijk!

    Bij ons hebben de buren net naast onze boomgaard drie kippen en één konijntje lopen, dus dat zorgt tot nog toe voor genoeg kijkplezier. Aan de andere kant lopen er schapen met momenteel 5 lammetjes en in twee afzonderlijke weides achter onze boomgaard loper er drie prachtige paarden. Zeer vaak mogen we ons ook verblijden met bezoek van de poes van de buren en met allerlei andere nieuwsgierige poezen uit de omgeving, dus kunnen we op het vlak van gedomsticeerde dieren zo nog wel even voort…

    Wat Pleemveebedrijf Schouppe betreft is het logisch dat daar je voorkeur naar uitgaat. Alles wat in Haaltert wordt “gekweekt” is immers superkwaliteit! Alle leden van ons gezin incl. mezelf zijn daar een schoon voorbeeld van… ;))
    “Schouppe” bevindt zich zo’n goeie 500 meter in vogelvlucht van onze woning. Leuke omgeving daar, trouwens, net aan de rand van het natuurgebied “Den Dotter”, genoemd naar de talrijk aanwezige dotterbloem.

  5. Nancy schreef:

    Hey Bart,
    ik lees nu al een half jaartje jouw blog en geniet er echt van. Zelf ben ik ook helemaal verslingerd aan tuinieren en alles wat er bij hoort. En dat zijn natuurlijk ook ‘beestjes’. Wij hebben hier drie Vlaamse Reuzen rondhuppen. De kids zijn er (bijna) niet van weg te slaan. Onze hond Lowie trouwens ook niet. Dit resulteert in een dubbel beveiligde ren: konijnen moeten erIN blijven en de hond erUIT.
    Ik heb zelf geen blog of website, dus ik kan je niet doorverwijzen voor een fotootje. Tenzij je misschien even komt piepen op onze facebookgroep. Samen met een paar vrienden posten we onze tuinfoto’s in een groepje genaamd ‘les jardinières’. Als je zin hebt, kom dan maar eens langs.
    groetjes,
    Nancy

  6. Eef schreef:

    Oooooooooooh! Ik wil ook!!
    Nog even denken hoe ik het moet aanpakken… alleszins niet zoals met de eendjes. Ik had namelijk aan ons meisje beloofd dat ze ook zo’n eendjes als bij oma zou krijgen, als ze het maar heel lief aan papa vroeg maar dat is dus uitgedraaid op een hysterische dochter, een verontwaardigde mama en een ik-weet-van-niks papa.
    Enneuh hoe gaat dat eigenlijk samen met de poezen? Opletten of het pluis vliegt in het rond :-)

  7. buikberg schreef:

    Belofte maakt schuld… Mooi ingelost :-)

  8. janus schreef:

    dat doet er mij aan denken dat ik ook dergelijke belofte nog moet nakomen. ik heb er gelukkig geen termijn opgezet…”volgend jaar” leek me vorig jaar redelijk…

  9. onderdeappelboom schreef:

    Tiens, had ik dat eerder geweten van die Schouppe: wij zijn vorige week om 3 brahma’s naar een kweker in Herzele geweest. Maar hoe dan ook: dat pluis is toch wel serieus onweerstaanbaar hoor; volgens mij stuur je vandaag een heel gelukkige kroost naar school die honderduit zal vertellen over de nieuwste aanwinsten.

  10. Thea schreef:

    Idd, belofte maakt schuld!! En zoiets word echt niet vergeten. Geen kans!!

    Maar wel leuk natuurlijk. En kuikens ook maar meteen……….waw.

    Ik wil ook kippetjes…..al lang ! Maar geen plaats plaats in de herberg!

  11. Lotte schreef:

    ok dit laat ik niet zien aan mijn wederhelft… zit nu al te zeuren over kippen en we wonen er nog niet, ik heb het dus kunnen uitstellen schatje pas als we hier wonen, ik wil niet hebben dat we een week er niet zijn in het weekend terug komen en al ons kippetjes opgevret door een …. niet dat we dat kunnen tegen houden met er al of niet te huisvesten… maar ik zou me er geruster bij voelen. Ondertussen is hij begonnen aan een koude kast met groenten allez ja zaadjes ooit groenten.
    enfin, Bart je hebt me hier weer met tranen toe doen plezieren mercie!

    Proficiat met jullie nieuwe aanwinsten :)

  12. jennifer schreef:

    Euh, onze dwergkonijntjes hebben kleintjes, we zouden die over een maandje gewoon mee in de tuin zetten met de rest. Nee dus? Ik heb sinds ik dit in je blog gelezen heb, gegoogeld op “jonge dwergkonijntjes” en “gras eten” en vind er niet echt iets over. Weet je vanaf wanneer het wel mag? Enne over pluis gesproken… toevallig geen goed adres voor loopeenden?
    Iemand?

  13. bart schreef:

    @Eef: ’t zijn nog heel kleine keuntjes en kipjes, dus ze zitten volledig afgesloten, ook van boven uit. En ’s nachts mogen ze binnenshuis overnachten want nog veel te koud buiten.
    @jennifer: ’t was de kweker die het ons nadrukkelijk zei: de eerste twee maand geen gras of groenvoer, daarna aan groen laten wennen door ze de eerste dagen telkens een uurtje op het gras te laten en geleidelijk aan op te bouwen.

  14. Loko Tosh schreef:

    konijnen, vooral de minder rustieke rassen, zijn enerzijds tere beestjes met een gevoelig spijsverteringsstelsel, ze kunnen ook niet tegen te natte ondergrond, tocht, … , anderzijds kweken ze als konijnen; rammelaars en wijfjes best asap (< 2 maanden oud) uit elkaar halen of voor je het weet sta je aan het begin van een inteeltexperiment.

  15. jennifer schreef:

    Bedankt Bart en Loko!
    Wat dat inteelt-experiment betreft… ik had daar nog niet zo aan gedacht. Dacht gewoon alle konijntjes in een ren van 20 are te laten lopen. Maar nu je’t zegt…
    ’t is niet simpel… Kiekens zijn toch een stuk gemakkelijker.

  16. Loko Tosh schreef:

    alles wat je nooit durfde vragen en nooit wou weten over het houden van keuns http://www.fao.org/docrep/t1690E/t1690E00.htm

  17. Pingback: Zucht ! (*) « DoeHetBeterZelf

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.