boomblauwtje

Annetanne had de oranjetip op haar verlanglijstje staan, ikzelf aasde al jaren op het boomblauwtje. Elk jaar regelmatig te zien in onze tuin, doorgaans gewoon flapperdeflap voorbij komend. Misschien (waarschijnlijk) planten ze zich er ook voor, want met waardplanten als vuilboom, kornoelje, kardinaalsmuts en klimop komen ze in onze tuin zeker aan hun trekken.  Maar ellendig rappe rakkertjes zijn het, die blauwtjes. Want bijzonder argwanend en tevreden met ultrakorte rustpauzes. Vooral veel vliegen ook, en dan liefst nog over en weer van tuin naar weide en weer naar tuin en naar andere weide, zodat een foto maken van een boomblauwtje algauw op een tuinafsluitingen-hordenloop  gaat lijken (wat met vier kilo fotomateriaal al eens durft tegenvallen). Een foto van een boomblauwtje was derhalve nog niet gelukt (na drie keer over een omheining klauteren durft mijn ambitie al wel eens te sputteren).

Maandag had ik er weer eentje in de smiezen. Niet van plan om met mijn voeten te laten spelen wachtte ik gewoon af tot hij weeral zou wegfladderen. Maar het beestje bleef precies toch lang zitten. Veel wind en amper zon, ’t zal er allemaal wel mee te maken hebben. Allez, mij dan toch maar laten vangen en om mijn fotomarieke geweest  (dat helemaal kant en klaar gereed stond in mijn werkkot, soms ben ik voorzienig in die dingen).

Het zal u niet verwonderen dat de vlinder opvloog van zodra ik dichter kwam (Donderwetter!) :-/

Maar ‘Ha!’ en ook wel ‘Kihiii !!!’ , want de snoodaard had zonder het stevig briesje gerekend.  Hij moest dus al gauw landen in het gras om niet weggeblazen te worden. Ik moest derhalve maar één kippendraad over om hem opnieuw te besluipen. Met, jawel, eindelijk een foto van een boomblauwtje tot gevolg! (juicht en zingt jubilate!)

Niet bepaald de ultieme boomblauwtjesfoto, maar ’t beest staat er op!.  Heel bleke vleugels met enkele zwarte stipjes. (De bleke (bijna zilverkleurige) onderzijde heeft hen plaatselijk de naam zilverblauwtje opgeleverd). En omdat hij nog altijd geen zin had om op te vliegen kreeg ik nog tijd genoeg om een kwart-omcirkelende-beweging te maken en hem frontaal te fotograferen. Ik content!

En zelfs van nog een beetje dichter:

Dit bericht is geplaatst in dieren met de tags . Bookmark de permalink.

11 Responses to boomblauwtje

  1. AnneTanne schreef:

    En ik even denken: ‘Heeft ie nu nog vuiltjes op zijn sensor hangen…?’ maar ’t was een vies vlekje op mijn eigen beeldscherm.

    Doe mij trouwens foto 2 maar!

    Overigens vind ik het wel bijzonder galant van jouw boomblauwtjes-populatie dat ze zo’n gaaf exemplaar voor jou laten poseren. Ik heb er hier vorig jaar een paar keer een exemplaar voor de lens gehad, op het leverkruid en later op gele kamille, maar dat waren er telkens met gehavende en afgevlogen vleugels…

  2. Lotte schreef:

    Knappe foto Bart! ik heb er geen woorden voor.

  3. J. schreef:

    Prachtig eigenwijs vlindertje!
    Well done.

  4. hilda schreef:

    amai, 4 kg fotomateriaal… maar t resultaat is er wel naar!

  5. Dirk schreef:

    Blauwtjes lopen, ik zou er ook een boom over kunnen opzetten.

  6. the666bbq schreef:

    proper, my votes voor de derde (crop van 2?)

  7. Loko Tosh schreef:

    gij kontent, ikke kontent

  8. hoow schreef:

    ik heb dit jaar al een paar blauwtjes zien passeren.
    Kan mij niet herinneren dat ik die de vorige jaren ook zag.

  9. janus schreef:

    proper gedaan! foto 2 is de max!

  10. bart schreef:

    @Annetanne, mijn sensor is proper geraakt, na drie swabbekes. Het paniekerig gekrijs blijft na die eerste keer achterwege, ik weet ondertussen dat het wel in orde komt ;-)
    Maar helemaal pico bello is hij nog niet: er zijn nog altijd een paar vlekjes als je goed kijkt.
    @Lotte en J. : bedankt!
    @Hilda: ’t kan ook iets meer zijn, maar ruim 70% is statief hoor :-)
    @Dirk : :-)
    @the666bbq: inderdaad een crop van de 2e. Ik denk dat ik eigenlijk foto 2 beter vind ook.
    @loko tosh: gie zi minne moat.
    @hoow: ’t zijn er precies toch meer dan andere jaren, ook wat oranjetips betreft heb ik de indruk.
    @janus: dankt u!

  11. Tineke schreef:

    Vorige zomer had ik een vergelijkbaar gevoel. Na jarenlang proberen het oranjetipje op de foto te krijgen is het in 2009 gelukt. Prachtig stil zat ie, met opengeslagen vleugels.
    Toen ik de volgende dag weer door de tuin liep zat de vlinder er nog. Mmmmm. En toen ik hem aantikte tuimelde ie pardoes tussen de onderliggende blaadjes. Het bleek de laatste rustplaats van de vlinder te zijn. Maar het neemt niet weg dat ik erg blij was en op de foto’s zie je het niet!

Laat een reactie achter bij hoow Reactie annuleren

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.