rode biet
(oei! ik sta grauwlijk achter met mijn moestuinhandleiding! De hoogste tijd voor een grondig inhaalmanoeuver, waarvan vandaag stap 1: rode biet.)
Read more »
(oei! ik sta grauwlijk achter met mijn moestuinhandleiding! De hoogste tijd voor een grondig inhaalmanoeuver, waarvan vandaag stap 1: rode biet.)
Read more »
‘groen in je buurt’ is het thema van de ‘Dag van het Park‘ dit jaar. Tegenwoordig moet ik voor een groene omgeving niet meer zo ver lopen, gezegend als ik ben met een grote wilde tuin. Maar ooit was dat wel anders.
Read more »
Hiermee heb ik heel hard moeten lachen.
Read more »
In onze tuin mogen – ‘t is ondertussen genoegzaam bekend – wilde planten hun goesting doen. Behalve brandnetels en akkerdistels dan, want die worden weliswaar niet te vuur en te zwaard bestreden, maar toch ernstig ontmoedigd om nóg meer plaats op te eisen.
Read more »
Op de foto het eerste bermooievaarsbekbloempje (onthoudt voor scrablle!) van dit jaar. Naar ‘t schijnt is bermooievaarsbek (zoals de meeste van het geranium geslacht) geschikt om in potten, bloembakken of kuipen te zetten. Maar eigenlijk ben ik op zoek naar iets anders, iets groters.
Read more »
De lijst van ter ziele gegane planten in de eigenwijze tuin is lang, zeer lang. Helleborusen bijvoorbeeld, van stinkend nieskruid tot de mooiste cultivars, kwijnen steevast weg om nooit meer terug te komen. Wilde margriet heeft na verschillende introductiepogingen telkens weer afgehaakt. Sneeuwklokjes, Kievitsbloemen, koekoeksbloemen en agrimoni sputteren aan de rand van de extinctie of zijn al over de grens heen. En zo kan ik er nog wel een hoop noemen.
Weet ge’t nog, dat ik zo liep te stoefen op mijn tomatenplantjes. Welnu, gezien half mei zo’n beetje het tijdstip is om je tomatenplanten naar buiten te brengen en er de eerste nachten niet onmiddellijk nachtvorst aangekondigd wordt, leek het voorbije weekend me het geschikt moment om ze richting kas te (euh…) verkassen.
Read more »

Groot was mijn vreugde: de gele dovenetel die ik vorig jaar bij Ecoflora aanschafte (ééntje, ja. ‘t schijnt dat gele dovenetel woekert dus geeft el cheapo er maar het strikte minimum aan uit) heeft van voorzichtige uitbreiding gedaan en is voorwaar zelfs aan het bloeien geslagen. Het spreekt vanzelf dat het plantje gesoigneerd wordt.
Read more »
Ligt hij er niet bééldig bij, mijn piepkleine moestuin? Zo des morgens in alle vroegte (6u30, vandaar nog een beetje donker en een beetje onscherp door ikke bewogen), besneeuwd met kersenbloesemblaadjes, met her en der het fris opschietend groensel en ontdaan van al te ijverig groeiende ‘on’kruiden. Ok, alles nog behoorlijk kleintjes, maar ik steek dat geheel en al op het koude voorjaar.
Read more »