to boldly go where no plant has gone before
De lijst van ter ziele gegane planten in de eigenwijze tuin is lang, zeer lang. Helleborusen bijvoorbeeld, van stinkend nieskruid tot de mooiste cultivars, kwijnen steevast weg om nooit meer terug te komen. Wilde margriet heeft na verschillende introductiepogingen telkens weer afgehaakt. Sneeuwklokjes, Kievitsbloemen, koekoeksbloemen en agrimoni sputteren aan de rand van de extinctie of zijn al over de grens heen. En zo kan ik er nog wel een hoop noemen.
Gelukkig zijn er ook een paar succesverhalen. De donkere ooievaarsbek van Yo is aan een trage maar gestage opmars in de haag bezig. Het speenkruid is vanuit het niets opgedoken en breidt elk voorjaar ijverig verder uit. Het knoopkruid, de rolklaver, grote kaardebol, bosandoorn en wilde peen (samen met nog een horde schermbloemigen) doen het bijzonder goed, enzovoort.
Zo ook het bosaardbeitje, enkele jaren geleden aangeplant aan de rand van de pelouze, een klein teer plantje dat het amper leek te halen tegen het omringende gras. Hulp leek aangewezen, dus beetje bij beetje het omringende gras afgestoken en het plantje meer ruimte gegeven naarmate nodig bleek. En zie ne keer hoe flink dat plantje daar gebruik van gemaakt heeft! Voorbeeldig! Twee jaar, vanuit één plantje. De tuincentra zullen aan mij niet rijk worden :-)
Comments
Comment from hildeken
Time: 12/05/2010, 11:41
speciale foto bart, ik had het bloempje niet herkend!
Comment from Lotte
Time: 12/05/2010, 11:51
mooi mooi die bosaardbeien… doeme toch dat ik dat heb vergeten voor ons bos, bosaardbeitjes…. als ge s nachts iemand ziet stekjes nemen van uwe plant ben ik dat :)
Ziet er heeeeel schoon uit!
Comment from chelone
Time: 12/05/2010, 16:31
Erg hé, al die mooie planten die we niet kunnen houden in onze soort grond. De kunst van het tuinieren is volgens mij om te blijven uitproberen en veel geduld teoefenen om uiteindelijk te achterhalen wat het wel goed doet in onze tuin. En geef toe, die planten die het goed doen, doen het dan ook supergoed.
De bosaardbeitjes doen het hier trouwens ook heel goed, een fantastische bodembedekker die bovendien nog heerlijke vruchtjes draagt.
Comment from AnneTanne
Time: 11/05/2010, 23:16
Hihi… en ik maar denken dat hier in de Kempen niks wilde groeien…
Wat het bij jou goed doet, werkt hier ook bijzonder goed mee (m.u.v. bosandoorn, die heb ik nog niet)
Maar ook jouw twijfelaars floreren hier, tenminste agrimonie, koekoeksbloem en margrieten en koekoeksbloem en kievitsbloemen en koekoeksbloem….
Margrieten hebben wel een paar jaar getwijfeld hoor, maar vooral de laatste twee jaar, sinds ik handmatig massaal gestreepte witbol uit de weide heb weggewied, is die zich plots heel erg gaan uitbreiden.
Maar Helleborus, neen, inderdaad, die kruipt hier ook steevast terug in de grond…
(Of toch niet: de H. oriëntalis die ik van mijn vader kreeg, bloeide dit voorjaar met 6 bloemen.)