oh margrietje!
Dik tevreden ben ik, dat ik toen mijn toefje margrieten niet samen met de gestreepte witbol weggemaaid heb. Waar zouden die schone penseelkevertjes anders wel terecht gemoeten hebben, ik vraag het u? Want die vinden dan wel een fourageerplaats op het zandblauwtje van Annetanne, maar iets in de naam van die plant (ZANDblauwtje) doet mij vermoeden dat ik het zelfs niet moet *probéren* om ze in de eigenwijze tuin te introduceren.
Neen, laat ik dan toch maar mijn kansen wagen met de margrieten, en proberen om die wat te bevoordelen tegenover het omringende gras (gras wieden met andere woorden), kwestie van de uitbreiding wat te stimuleren.
Niet alleen de penseelkevers varen er wel bij overigens, ook de smalvleugelige boktor (Stenopterus rufus) wordt er door aangetrokken. Deze boktor is vrij algemeen en komt ook dikwijls in tuinen voor. De larven leven in droge dode takken van loofhout. De volwassen kevers lijken zowel qua uiterlijk als qua gedrag op wespen, kwestie van niet te gauw opgepeuzeld te worden.
Comments
Comment from Fraxinus
Time: 16/06/2010, 23:44
Schoon schoon. Comme d’habitude. Ik heb een volslagen ongerelateerde maar lastige vraag over smeerwortel die ik graag aan jou en de je frequenterende experts wou stellen. Ik dacht dit jaar versnipperde planten te gebruiken om de tomaten mee te mulchen en om de composthoop een versnelling hoger te duwen. Nu heb ik opgemerkt dat de grootste bestanden steeds langs bemeste akkers staan, bij voorkeur geprangd tussen een beek en een iets hoger gelegen veld. Dat betekent dat alles wat uit het veld naar de beek spoelt, eerst langs de dorstige smeerwortel moet. Worden de bemestingsproducten (en chemische bestrijdingsmiddelen) van de boer zo opgenomen en opgeslaan in de planten, of zijn ze zonder bezwaar geschikt voor ecologisch tuinieren? Niet dat ik een haarklievende purist ben ofzo, maar toch liever zonder …
Comment from bart
Time: 17/06/2010, 20:09
ik weet het niet zeker, maar ik denk dat er toch één en ander opgeslagen wordt in het plantenweefsel. Heb je geen snoeisel/maaisel/scheersel uit eigen tuin dat je kan gebruiken?
Comment from fraxinus
Time: 17/06/2010, 22:13
Alleszins niet genoeg (kleine tuin & geen gazon). Over de verdeling van de compost die we produceren, wordt zonder zwanzen onderhandeld (gelukkig levert een bevriend paard geregeld een aanzienlijke bijdrage :p). Heb nog een verterende hoop bladaarde, maar dat is voedselarm en elders nodig. Had al aan het grasmaaisel van de buurman gedacht, maar zijn gazon staat vol lastige gevallen à la kruipende boterbloem en paardebloem. De verdachte maar kalirijke smeerwortels bevatten daarentegen precies wat tomaten willen. Op eigen erf heb ik er voorlopig maar ééntje staan dus die wil ik nog niet opofferen, akkerdju toch
Comment from Hildegarde
Time: 18/06/2010, 00:07
Met je neus in de bloemen :-)
Comment from Loko Tosh
Time: 18/06/2010, 08:36
what comes up, most go down; alle verontreiniging vindt uiteindelijk zijn weg tot in de kleinste microbe en de grootste walvis, tot in de verste uithoeken. Ik kan me moeilijk voorstellen dat, wat er in die smeerwortels achterblijft, en wat daarvan dan nog overblijft in je tomaten, erger is dan het inademen van een wolkje uitlaatgassen van een voorbijrijdende autobus of vrachtwagen, of van een mondspoeling met regenwater bij het tandenpoetsen; enfin, iedereen zijn te klieven haren.
Comment from bart
Time: 18/06/2010, 19:31
@Loko Tosh: ‘t is d’accumulatie, menjirre… We krijgen inderdaad sowieso al genoeg binnen, dus al wat je kan vermijden is meegenomen?
Comment from Loko Tosh
Time: 21/06/2010, 10:48
en al wat je meeneemt heb je vermeden, net wat ik zei :)
Comment from houtklover
Time: 23/06/2010, 09:10
Foto’s zelf gemaakt? Zien er top uit!
Comment from Lotte
Time: 24/06/2010, 09:54
Houtklover natuurlijk maakt Bart die zelf, daar draait deze site voor 95% om, mooie foto’s. Anders zou hij zijn bronnen wel vermelden.
Comment from bart
Time: 25/06/2010, 08:02
bank vooruit en ne kus van de meester voor Lotte!
Comment from AnneTanne
Time: 15/06/2010, 22:01
Hier blijven de penseelkevers koppig op het zandblauwtje zitten: ‘s avonds kruipen ze diep tussen de mini-klokjes van het bloemhoofdje weg, om als op een blauwe wolk naar dromenland te drijven ;-)
Gelukkig, ik ben niet de enige zot die het gras in de weide wiedt ;-). Maar ik kan je vertellen dat het echt ‘oplevert’ hoor… In 2008 heb ik mij geamuseerd met het uittrekken van gestreepte witbol, en sindsdien floreren de bloemen als nooit tevoren. Naast al zijn ambetante kanten heeft die witbol het voordeel dat hij zomer en winter heel gemakkelijk te herkennen is.