een vuile oorlog
O wat zien ze er snoezig uit, die schattige lieve woelmuisjes. Klein, pluizig, aaibaar, wie zou dat niet in z’n tuin willen, zo’n kleine ondergrondse teddybeertjes? Een mini-wolf in schapenvacht echter, meneer en madam! Vraag het maar aan Het Gezin Buikberg, waar hongersnood dreigt door toedoen van deze geniepige knagers! Het zag er dan ook niet goed uit, toen hier begin mei mijn pril gezaaide slaplantjes en juistekes rijpe radijsjes respectloos omgeploegd werden door die nozems.
A zo niet hé! Dat is niet volgens de afspraken! Want zoals hier rechtsboven staat, onder ‘ceci n’est pas un jardin’: ‘Wilde planten en dieren mogen hier hun ding doen – zolang ze niet overdrijven’. Awel, mijn radijzen omverbaggeren, dat noem ik nu eens overdrijven zie! Bestrijding dus. Wat zeg ik, algehele oorlog, want we zijn hier niet voor ‘t halve werk!! Maar dan wel liefst (ik moet mij toch aan mijn eigen spelregels houden) op milieuvriendelijke wijze. En als’t van milieuvriendelijk moet zijn, dan is VELT uw beste maat. Dus het onvolprezen Handboek Ecologisch Tuinieren ter hand genomen, en aldaar vernomen dat woelmuizen niet zo dol zijn op stinkende zaakjes. Vlier-gier, daar hebben ze het niet voor viel daar onder meer te lezen. Dus terstond een emmer volgestampt met vlierbladeren en onder water gezet, om een paar weken te laten trekken. Ha, ik zou ze wel krijgen! Maar zo één emmer stinkend vliersop zou de klus toch niet klaren leek me. Dus eens rondgesnuisterd in de plaatselijke doe het zelf, en aldaar nog twee wapens gevonden in de strijd tegen die sloebers.
Ondermeer een heel gemene klem, die herhaaldelijk afgegaan is maar waar -enigszins tot mijn opluchting, ik blijf een watje- nooit een muis in vast komen te zitten is. Maar het zal ze wel de daver op het lijf gejaagd hebben vermoed ik, gniffelgniffel.
Veel meer potentieel zag ik in de doos stinkbolletjes van BSI, speciaal voor ongewenste ondergrondse bezoekers bedoeld. ’100 geurbollen afweermiddel’, stond daar op. En ook ‘Verdrijft en voorkomt het indringen van ongewenste huisdieren gedurende verschillende maanden’. Één keer doen en goed voor maanden, past geheel in het lui-tuinieren concept. Bovendien ecologisch verantwoord, want met plantenextracten dus au fond niet giftig. Me try! Doos van 100 bolletjes gekocht (rond de 11 euro, niet goedkoop, maar wie niet waagt niet wint) en richting moestuin getrokken. Doosje open gedaan en eens aan het zakje gesnoven. Mja, daar kwam inderdaad al een aardig geurtje van af. Zakje doorgeknipt en – MWoeeEEhwaaaahAAAA- wat stinkt dat zeg! O jee, en de bolletjes zaten in nóg een zakje verpakt, ik durfde het bijna niet open te maken.
De penetrante lucht die na het opengaan van het tweede zakje in mijn neusgaten sloeg valt niet te beschrijven. Het is drie maand geleden en de geur zit nog in mijn geheugen gebeiteld, moenievragen. Ik weet niet waar ze die bolletjes precies maken, maar ik zou (understatement) niet graag in die fabriek werken, noch in de onmiddellijke nabijheid wonen. SCHTINKEN man!!! Af en toe kokhalzend snelsnel één bolletje per vierkante meter tien centimeter diep in de grond geduwd. Mwoehaha, zouden die woelmuizen even niet weten wat ze meemaakten! Gezien m’n kleine moestuin kwam ik ruim toe met mijn doosje, dus de overschot snelsnel weer in de twee zakjes, in het doosje, en doosje in m’n werkkot gezet. De dag daarna de doos naar een veraf kotje helemaal achteraan verhuisd, want heel mijn werkkot stonk er al naar (Gniiiiii!).
Ik zou liegen moest ik zeggen dat de woelmuizen van de ene dag op de andere verdwenen waren, maar in de loop van zo’n tien dagen zag ik hun graafactiviteiten gestaag verminderen. Om tenslotte -denk ik- helemaal stil te vallen. Was het de terreur van de dichtslaande klem die hen danig de daver op het lijf gejaagd heeft? Of de geurige douche van vliergier (stonk ook wel behoorlijk) die hen deed verhuizen? Ik denk toch eerder de aanhoudende geur van je-ne-sais-qoui die zelfs mijn legendarisch slecht reukvermogen danig van slag bracht. En het is nog een beetje vroeg om al vel van beren te verkopen, maar de mooie aardappeloogst (slechts een paar aardappels aangevreten), de mooie eerste rode bietjes, de uien en sjalotjes, de fleurig verder groeiende pastinaken en de algehele optimale conditie van al het aanwezige gewas stemmen mij hoopvol. Al zal het pas 100% zeker zijn als de eerste pastinaken geoogst worden natuurlijk… Het blijft tenslotte een ondergrondse guerilliaoorlog.
Comments
Comment from Lotte
Time: 03/08/2010, 10:18
en ook leuke foto van het toch wel schattig woelmuisje
Comment from buikberg
Time: 03/08/2010, 10:55
we wachten met enig leedvermaak op het verslag van de eerste pastinaken die je PROEFT !
Comment from Thea
Time: 03/08/2010, 14:02
Dus het helpt…ik ben benieuwd of het blijvend is. Idd een mooi beestje!!
Comment from the666bbq
Time: 03/08/2010, 15:23
als ge zo kortbij kunt kruipen met uwen toeter, kunt ge het dan niet gewoon effe oppakken en in den hof van meneer pastoor gaan afzetten ? ;-)
schoon legumen voor de rest, toch ??
Comment from chelone
Time: 03/08/2010, 21:20
Jouw patatjes zijn even klein als de mijne, maar wel lekker he!
Tegen mollen stopte ik jaren geleden een doek gedrengt in white spirit in de grond. Sindsdien heb ik geen mollenhoop meer gezien.
Comment from bart
Time: 03/08/2010, 21:57
@Lotte: tegen konijnen zullen de bolletjes niet helpen vrees ik, tenzij je ze (de konijnen) ook eerst onder de grond stopt. Maar met een beetje geluk raakt je wilde konijnenprobleem vanzelf opgelost van zodra je er woont, ‘t zijn meestal vrij schuwe dieren. Hier blijven de konijnen vrij ver van het huis af, behalve als we met vakantie zij, dan komen ze dichterbij hebben we gemerkt. Maar last hebben we er niet van.
@Buikberg. Ha, jaloers ja! ;-) Ik heb er alle vertrouwen in: aardappelen, uien, sjalotten, rode biet en al de rest die we dit jaar al oogsten smaken noch geuren naar enig stinkbolleke. :-p
@Thea: voorlopig lijkt het te werken toch… hopelijk blijft het zo tot alles geoogst is :-)
@the666bbq: probleem is dat we hier geen pastoor meer hebben in ons dorp. Dus wat moet ik dan met die muizen aanvangen? :-) De legumen zijn doen het wonderlijk goed, voor het tweede jaar op rij. De eerste tomaten en paprika’s zijn nagenoeg klaar, ik kijk er naar uit om ze tussen mijn mozarella te draaien…
@Chelone: er zitten kleintjes tussen, maar toch ook aardig wat grote hoor. Ideaal om eens af te wisselen tussen gekookte (grote) en gebakken kleintjes. Alleen de ‘ratten’ (aardappels, niet de beesten) zijn nogal klein uitgevallen. En tegen mollen heb ik geen enkel bezwaar, die mogen hun ding doen (buiten de moestuin wel te verstaan ;-) )
Comment from marjan
Time: 06/08/2010, 08:47
Hier ook van die muisjes, en blijkbaar helpen de líters netelgier niet echt. Bietjes netjes afgeknaagd en ‘leeggebloed’ en ik vrees ook voor de pastinaken. Hier in de straat woont een aantal pauwen, misschien is dat ook een idee? Ik ga in ieder geval die bolletjes eens proberen!
Comment from Dini
Time: 06/08/2010, 10:22
Je kunt ook denken, ieder de helft, ze knagen nooit alles aan. Dit jaar hebben ze mijn bietjes met rust gelaten, vorig jaar had ik holle bieten. Ach dan is er voor mij op de tuin wel weer iets anders te eten. Die klemmen vind ik verschrikkelijk, een echt natuur mens doet zo iets niet.
Comment from bart
Time: 06/08/2010, 22:36
Marjan: voor de muizen moet het blijkbaar vliergier zijn, geen netelgier (ik heb het ook maar uit het boekje)
Dini: ze krijgen al 99% van de tuin. Die 20 vierkante meter moestuin, daar moeten ze liefst toch uitblijven. En met klemmen heb ik geen probleem. Met gif wel.
Comment from Lotte
Time: 20/08/2010, 13:33
Zouden deze wollige snoezelige beestjes ook een oorzaak kunnen zijn van de toch wel vele scheve bomen in onze hof?
Pingback from perfecte pinksternakel | De eigenwijze tuin
Time: 30/01/2011, 13:25
[...] hadden er geen goed oog in, en twijfelden openlijk aan geur en smaak van wat er later op het seizoen uit de grond tevoorschijn zou komen. Welnu, ik [...]
Comment from Lotte
Time: 03/08/2010, 10:11
aha een artikel naar mijn hart…. want ook alhier woelmuizen… en we hadden nog zo gehoopt op een zee van bloemen een geurend festijn maar halaas als we iets in de grond staken zagen we dagen erna bewegingen richting versgeplante gerief.
Enfin beweging niet echt, daar heb ik echt op staan turen…. wel bewijzen. Je kan natuurlijk wel je handen in die holen steken en plat duwen, onder de plantjes goed woelen enzo… maar de spanning die ik in men vingers voel… ze zouden eens moeten bijten… vind ik niet zo aangenaam. Dus wanneer we in ons boshuisje wonen zal ik de oorlog starten… nu is het een beetje ach laat maar gebeuren houding.
En zou dat ook tegen wilde konijnen helpen? :)
Maar uw groentjes zien er schoon uit! We hebben net mini worteltjes geooogt (mini van ongeduld en in potten) en ook courgette! Onze allereerste oogst, ben zo blij als een klein kind :)