op bezoek !

Zaterdag 14 augustus was er ene van hooggespannen verwachtingen! Van danig gewichtige en formele aard zelfs dat zowel meneer Onder de Appelboom als de Eigenwijze Tuinier zich genoodzaakt zagen zich vooraf netjes te scheren. Moe nie vragen wa chique volk wij allemaal zijn! Want wij, de voltallige Eigenwijze Tuiniers, waren uitgenodigd voor een bezoek aan de Onder de Appelbooms. IIIIiiiiiIIIiiiiiii en stress en al!  ’t Was nochtans voor niks nodig, al die zenuwachtigheid want net als bij een eerdere gelegenheid klikte het alweer meteen en was één en ander weer een waar genoegen (wederzijds is mij zelfs verzekerd!).

Maar genoeg over het privé-dingk, dat zijn allemaal uw zaken niet, wel een korte impressie van de tuin!

De eerste indruk kregen we bij het uitzicht vanuit de woonkamer. Een diep glooiende tuin waarin je ogen langs een brede grasstrook tussen de hoge bomen door meegetrokken worden tot helemaal in de verte, waar ergens -waar precies is niet duidelijk van hier uit- de tuin over gaat in het omliggende landschap. Ondanks dat verre uitzicht kreeg je toch niet onmiddellijk de hele tuin te zien en kon je links wel enkele leuke hoekjes vermoeden. Mooi zo.

Vlakbij het huis enkele bloemenperken waarvan ik vooral heel mooie Cosmea’s en Echinacea onthoudt. Planten die ik ook graag in mijn tuin wil introduceren. Ondertussen hebben de kinderen al het kindertuintje, inclusief speelhuisje, ultratamme kip en mooie geurerwten ontdekt (Emma komt fluisterend vragen of ze ook zo’n bloemetjes krijgt in haar tuintje). In het verlengde van de kindertuin ligt de uitgebreide moestuin, waar ondanks onheilberichten van de eigenaars toch een heel behoorlijke oogst aan het rijpen is. Negen perken, met voldoende ruimte tussen om comfortabel te kunnen werken (my mistake… ik heb maar 20 cm tussen elk perk). Ondermeer een perk met mooi grote sierplanten – ik geloof dat het kolen waren – totaal oneetbaar natuurlijk, maar wel karakteristiek van blad. Buitentomaten ook, waar de kleine Onder de Appelboompjes routineus al wat naar rood neigt oogsten en aan mama overhandigen. Op een onbewaakt ogenblik weet de snode mevrouw Appelboom twee courgetten te verpatsen aan de eigenwijze madam. Terwijl we er thuis nog zes zeven liggen hebben. Tssss! Hoog tijd om de moestuin te verlaten! De kinderen ontdekken ondertussen in de belendende weide twee hertjes. Oei, nee, ’t zijn schaapjes! En aan de andere kant gansjes, en eendjes! En daar in de verte twee konijnen zo wordt ons verzekerd. En dat daar, zou dat geen écht hert zijn? Meneer Appelboom dient er zowaar de verrekijker bij te halen, de goede ziel.

Verder afzakkend een groot perceel bessenstruiken en enkele fruitbomen (hoogstam).  Hier zal binnen enkele jaren plukwerk aan de winkel zijn…  De grote vijver ligt spannend half-verscholen tussen de populieren. Een heel aangename plek in de tuin is dit. De distels en netels verstoren nu nog wat de pret  maar dit is nu al een fantastisch hoekje. Hopelijk wordt de zware kleigrond geen al te grote spelbederver, want de bodem is hier (dank u, vorige eigenaar) danig dooreen gehaald. Maar dat is bij onze verbouwingen in de eigenwijze tuin ook gebeurd, dus onoverkomelijk is dat allemaal niet.

En het stopt nog niet, er is nog een stuk weide met houtmijt, boompjes en bomen en afgeboord met oude knotwilgen.  De kleine appelboompjes hebben het getroffen met zo’n speelterrein.

Dan weer de geleidelijke klim naar boven, tot aan het huis. Halverwege een kweekruimte met annex waar ik wel een beetje jaloers van wordt en helemaal bovenaan een perceeltje hoog opgeschoten gras dat wel weggeplukt lijkt uit de eigenwijze tuin van vijf jaar geleden. Dat komt in orde!

Het besluit? Onder de Appelboom en de Eigenwijze tuin zijn duidelijk verwant. Alhoewel er grote verschillen zijn (al was het maar door het reliëf en opbouw van de tuin) ademen ze toch een gelijkaardige sfeer uit. Het is in elk geval een tuin waar ik me zó in thuis zou voelen, zonder nood te hebben aan grondige veranderingen.  De Appelbomen hebben het voordeel van een iets gerichtere aanpak (mea culpa) en het nadeel dat sommige dingen nu eenmaal tijd vergen terwijl ze nog niet zo heel lang bezig zijn. Maar die tijd hebben ze wel, vermoed ik zo. Want behalve op tuinvlak waren er nog wel hier en daar parallellen te bespeuren.

Dit bericht is geplaatst in zonder rubriek. Bookmark de permalink.

9 Responses to op bezoek !

  1. onderdeappelboom schreef:

    Sjongejonge, wat een positief verslag (oef, zucht en opluchting (en heel veel ongeloof vooral :-)). Dat van een gerichte aanpak lijkt helaas alleen maar zo, maar dat het zo overkomt is wel aangenaam. En het geeft vooral moed dat jullie denken dat het wel in orde komt met onze vijver en ons eigenwijze expermiment, danku!
    ‘Approved by the eigenwijze tuin-team’ – -was het een VELT-bordje, ik hing het aan de voordeur :-)
    PS Laat de eigenwijze zoontjes maar weten dat het ultratamme hert nog steeds op dezelfde plaats wordt gespot :-)

  2. hilda schreef:

    wat foto’s erbij hadden mijn voyeurisme nog meer deugd gedaan :-)
    mooi verslag!

  3. bart schreef:

    @onderdeappelboom: Dergelijke bordjes kunnen bekomen worden! Me make you velly special plice! Velly chiep! Nee echt, heel mooie tuin, goed geïntegreerd in de omgeving en ecologisch aangepakt. Meer moet dat echt niet zijn! Bedankt nog voor de uitnodiging.
    @hilda: bedankt! Ik had mijn fotomarieke heel bewust thuis gelaten, kwestie van privacydingk en al, weetwel. Er leest soms raar volk mee op tinterweb jong, ge wilt het niet weten.

  4. Loko Tosh schreef:

    raar = eigenwijs ?

  5. bart schreef:

    kijk, als ge van de duivel spreekt…

  6. dieter schreef:

    @appelboom: er staat dan ook niet ‘gerichte aanpak’, er staat ‘iets gerichtere aanpak’ :-)
    Echt gelogen is dat toch niet, me dunkt

  7. onderdeappelboom schreef:

    Gelogen is het niet, een positief eufemisme wel. We hebben toch al minstens evenveel dingen ‘overnieuw’ gedaan als de eigenwijze mensen, denk ik (groentetuin, omheining, haag, enz.)
    Maar: voor de geschiedschrijving toch even melden dat Dieter een eervolle vermelding verdient bij dit stukje, omdat hij me goed anderhalf jaar geleden de link van deze mij toen nog totaal onbekende blog doorstuurde. Zonder Dieter zouden de eigenwijze mensen en die van onderdeappelboom nu (ik zeg maar wat) geen onderbroeken uitwisselen, bijvoorbeeld :-). Of nee, beter nog: courgetten ;-)

  8. bart schreef:

    Dieter mag ook naar Wachtebeke komen! En hij mag een onderbroek uitwisselen met iemand naar keuze!

  9. onderdeappelboom schreef:

    Wil je ondertussen aub even van mijn ‘verdiend’ een ‘verdient’ maken aub, of ze gooien de courgetten in Wachtebeke naar mijn hoofd… :-(

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.