the slightly unusual suspects
Mijn vijf tomatenrassen van 2010 op een rij. Ter ondersteuning van mijn vergiet-geheugen (welke was ook alweer die lekkere vorig jaar? welke was wat minder van smaak?) kort enige geheugensteun terzake.
We beginnen bij de kleinste: Lilliput (voluit ‘Pomodoro Lilliput V.F.N. Ibrido F.1′ van Franchi Sementi. ) Geen idee meer waar dit pakje zaad vandaan kwam, het zat al jaren ‘in onze stock’ en was eigenlijk al vervallen. Toch geprobeerd, en ineens maar alles uitgezaaid. Van de tientallen zaadjes zijn er toch nog een paar gekiemd. De drie mooiste planten daarvan heb ik uitgezet en die hebben elk vele kilo’s mooie kleine tomaatjes (dubbel formaat van een kerstomaat) opgeleverd. Zeker niet slecht van smaak, maar toch ook niet de lekkerste variëteit. Smaakt een beetje naar de doorsnee Delhaize-trostomaat eigenlijk. Dus niet nodig om verwoed op zoek te gaan naar een nieuw pakje zaad hiervan.
Neen, dan waren de Hellfrucht tomaten van een heel ander kaliber. Gekocht bij VELT, onwetend dat ik drie maand later een serre onder mijn gat geschoven ging krijgen. Buitentomaten dus, maar ze hebben het ook onder glas bijzonder goed gedaan. En qua smaak absoluut bij de lekkerste: zoet, behoorlijk vast maar ook sappig genoeg. Dus volgend jaar zeker opnieuw twee of drie plantjes van zetten.
‘Lemon tree‘ van Sluis Garden was dan weer een beetje een tegenvaller. Behoorlijk flets van smaak en in feite het minst geslaagde ras van de vijf. Nochtans mooie stevige tomaten, niet te klein en niet te groot en met een fel gele kleur. Gelijk een citroentje maar smaakt naar niet veel. Nog ééntje zetten misschien, omdat dat gele wel leuk is in slaatjes en zo.
‘Pink brandywine‘, eveneens van Sluis Garden was dan wel weer een voltreffer. Grote lichtrode tomaten (het exemplaar op de foto is een kleintje), zeer mals en sappig en heel heel lekker. Ook een hele historie aan verbonden blijkbaar. Niet zo gigantisch veel tomaten aan elke plant, maar door hun omvang wordt dat ruimschoots gecompenseerd.
Eveneens in de top drie: Coeur de boeuf tomaten (alweer van Sluis Garden). Kwatongen beweren dat dit niet eens zo’n heel lekkere tomaat is, maar geloof mij vrij: zij dwalen. Dit is een zeer lekkere tomaat waar je gewoon niet van kan blijven. Zeker opnieuw te planten, als er plaats genoeg is opnieuw drie plantjes.
Comments
Pingback from Weeral rotte tomaten « DoeHetBeterZelf
Time: 15/09/2010, 20:34
[...] had) heb (pfew !, zinsconstructies worden ingewikkeld). Op andere blogs kan je lezen welke lekkere tomaten ze wel hebben dit jaar. Voor mijn verlof had ik een paar mooie tomaten afgetrokken die een rode [...]
Comment from hilda
Time: 15/09/2010, 20:48
heee, ik leer weer wat bij, buitentomaten, ga ik volgend jaar ook eens proberen!
Comment from Loko Tosh
Time: 16/09/2010, 13:38
@ Bart: aha Pink Brandywine zat er dus ook bij, en ik die dacht dat het om fletse CDB’s ging, ha-a, en volledig akkoord met je beschrijving van die gele.
Comment from the666bbq
Time: 18/09/2010, 20:51
hihi ;-)
iemand de aflevering van ‘Tuindromen met Mark (15/9)’ gezien, het assortiment tomaten werd er geproefd … ik zou ze niet herbekijken Bart ;-) (nee, doe het niet !)
Comment from bart
Time: 18/09/2010, 21:44
Herbekijken? Zelfs al zou ik willen, ik zou begot niet weten hoe of waar. En terbij, ik vertrouw nog altijd in hoofdzaak op mijn eigen oordeel om te weten wat ik lekker vind of niet, ik heb daar geen TV voor nodig, MENEER bbq! :-p
Comment from the666bbq
Time: 15/09/2010, 20:10
en ik begon al serieus te twijfelen aan zijn gezond verstand, maar met de analyse van de brandywine (brandy’s meestal boenk erop) en de gele (aka citron russe,…) heeft em ze misschien niet alle 5 maar toch minstens 2 op z’n rij. De gele is uiteindelijk toch ook moeten wijken ondanks het feit dat het een monster was qua opbrengst en een binnekopper in de oooh-aaah-wow categorie bij bezoekers, smaak idd wat flets en aan de drogere/wrange kant…
‘eveneens in de top drie’ is toch al niet ‘mijn absolute topper dit jaar’, wil je de andere twee niet schofferen of is er iets aan ‘t gebeuren ??