mijn naam is…

Bij het verzinnen van officiële dierennamen wordt zelden blijk gegeven van veel inspiratie. Sec en saai lijkt het devies. Vandaar dat het bij de minder opvallende dieren armoe troef is; ze mogen al blij zijn als ze überhaupt een Nederlandse naam krijgen, vaak blijft het bij Latijn.  Ook motten vallen doorgaans in die categorie. Schier eindeloos is de reeks uilen die gewoon naar hun waardplant of naar andere ‘omstandigheden’ vernoemd werden: bruine herfstuil, roodachtige herfstuil, variabele herfstuil, roodbruine herfstuil, grijze worteluil, geoogde worteluil, gewone worteluil,… booooring!

Nee, dan heeft deze soort het getroffen: ‘rood weeskind’ heten ze. Mooie naam vind ik dat, met een zweem van romantiek en mysterie. Nochtans, deze soort valt ook niet onmiddellijk op. Tenzij door haar grootte dan, want het is een vrij forse nachtvlinder met een vleugellengte van rond de vier centimeter. Maar als ze haar vleugels opent wordt het anders: dan kun je niet naast die rood-met-zwarte achtervleugel kijken. Die felle kleuren zouden met het afschrikken van predatoren te maken hebben. En hebben haar ook die mooie naam bezorgd.

Al is dat verhaal dan weer heel wat minder romantisch: Zwart en rood waren rond de 17e en 18e eeuw de kleuren van de kleren van de burgerweeshuiskinderen in Amsterdam. Als de ouders van de wezen stadsburgers geweest waren kwamen de kinderen in het burgerweeshuis van de stad terecht, waar ze ook kleren kregen in de kleuren van de stad (rood en zwart voor Amsterdam). Zo waren die kinderen op straat herkenbaar als ‘van het weeshuis’, wat verondersteld werd de algemene orde en tucht ten goede te komen, zo was het verboden om de burgerweeshuiskinderen alcohol te schenken. Hoeveel pech kunde hebben!

Dit bericht is geplaatst in dieren met de tags . Bookmark de permalink.

6 Responses to mijn naam is…

  1. Lotte schreef:

    hoe doet em het toch!
    wat rare ogen!

  2. warre schreef:

    de kleuren deden me direct aan een bonte specht denken … mmmooi zo!

  3. the666bbq schreef:

    leuke ondergrond op nummer 2

  4. marjan schreef:

    Waw, wat n mooi verhaal en inderdaad een mooie naam! Al vind ik “variabele herfstuil” en “gewone worteluil” ook prachtig. Mijn jargon reikt nog steeds niet verder dan “mot” voor zo’n dingen.

  5. janus schreef:

    tof! een rood weeskind! gewoon gevonden, of met een lamp of fruit gewerkt?

  6. bart schreef:

    @Lotte: gewoon dichtbij kruipen :-)
    @warre: nu je het zegt, inderdaad krek dezelfde kleuren.
    @the666bbq: leve de verweerde tafeltjes!
    @marjan: ‘mot’ is anders ook nog grappig :-)
    @janus: toevallig gevonden. Ik durf gewoon niet met een lamp of smeersel werken, dat zou veel te frustrerend zijn, al die soorten in 1 keer ;-)

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.