De eigenwijze tuin

Sommigen hadden er geen goed oog in, en twijfelden openlijk aan geur en smaak van wat er later op het seizoen uit de grond tevoorschijn zou komen. Welnu, ik kan hen gerust stellen/ontgoochelen  ;-)  . Vandaag zijn de allerlaatste pastinaken (of pinksternakels) geoogst, en net als al hun voorgangers waren ze stuk voor stuk voortreffelijk. Volgend jaar gaan er met andere woorden weer stinkbolletjes van BSI mee de grond in, want ze zijn bijzonder efficiënt gebleken in de strijd tegen overijverige -en hongerige- woelmuizen.

Read more »

Helaas, mede-stripliefhebber, we hebben het hier niet over de voortreffelijke reeks van Dufaux en co. Neen, eilaas, ontgoocheling alom want wat volgt is louter geweeklaag en zelfmedelijden, op de koop toe in veel te lange zinnen met veel te veel komma’s en tussenzinnen gegoten. Want het is toch godgeklaagd!

Read more »

En dan roffelt het
Tussen de lage nevels
van de vroege morgen
Voorbij de weidehagen
waar de dauw het gras kust
Zoek ik aan de bosrand
de vogel van onrust
Hij wacht op het zonlicht
Lacht als het daar is
de schaduwen weg
achter beuk en hazelaar
En dan roffelt het
door het woud
De specht bekvecht
met het hout

francis portugaels

Bij het woord ‘prairie’ komt onmiddellijk de zoete herinnering aan de schoon dochters van Michael Langdon uit ‘ Little House on the Prairie‘ bovendrijven. Ik snapte destijds niks van de hele verhaallijn, maar dat deed er in wezen niet toe; ‘t was schone televisie om naar te kijken (vooral Melissa Gilbert dan) .

Read more »

Een mooi mosje, klein maar fijn, woonachtig in de serre samen met behoorlijk wat soortgenootjes. Maar mossen zijn al even rampzalig om op naam te brengen als korstmossen, zo blijkt. Maar misschien weet één van u, gewaardeerd leespubliek, misschien wel over welke soort het hier zou kunnen gaan. Of tovert er iemand een leuke link uit zijn/haar hoge hoed waarmee een en ander gedetermineerd kan worden. Ik leef op hoop!

Ceçi n’est pas un jardin, zo staat hier rechts te lezen. En inderdaad, onze halve hectare houdt eerder het midden tussen een natuurgebiedje en een stukje boerenlandschap. Een wilde houtkant, een hoogstamboomgaard, lang gras met boter- en-nog-wat-ander-bloemen, graasweiden, knotwilgen en een paar hagen,… bepalen het algemeen uitzicht.

Read more »

En wat is het talrijkste diertje dat momenteel in de Eigenwijze Tuin actief is? Juist ja, bladluizen. Welgeteld nog één plantje staat er in de serre (naast de laurier in pot that is), en daar zitten ze met tientallen op. Op mijn mooie peterselie, de uitzuipers.

Read more »

Ooit, in een niet eens zo ver verleden, lag níet mijn neiging tot oeverloos leuteren aan de basis van deze blog, maar wel de drang om al wat groeit en bloeit in mijn tuin een beeteke schoon in beeld te brengen en van de -liefst- correcte soortnaam te voorzien. Is dat even anders uitgedraaid…

Read more »

Kijkenu! De hamamelis heeft al goesting om te bloeien! Welgeteld één bloemetje maakt zich al op om zich open te plooien. Whiiiii!

Eindelijk, na weken inactiviteit wegens sneeuw, lumbago’s en andere feestelijkheden was er tijd om enkele uren in de tuin bezig te zijn. Meer uit goesting dan uit noodzaak, alhoewel, er is nog veel te doen in de tuin deze winter. Een boompje (haagbeuk) verplant van in de houtkant naar een open plek in de gemengde haag, de konijnen hun buitenren opgekuist, de toverhazelaar vrijgesteld en links en rechts wat onkruid er uit gezwierd waar het niet thuis hoort. Maar toen ik de zijtakken van jonge knotwilgen aan het weghalen was kwam een ijzige plensbui roet in het eten gooien. Nog een weekje kerstvakantie op komst… met wat geluk geraak ik nog af en toe buiten.