perfecte pinksternakel

Sommigen hadden er geen goed oog in, en twijfelden openlijk aan geur en smaak van wat er later op het seizoen uit de grond tevoorschijn zou komen. Welnu, ik kan hen gerust stellen/ontgoochelen  ;-)  . Vandaag zijn de allerlaatste pastinaken (of pinksternakels) geoogst, en net als al hun voorgangers waren ze stuk voor stuk voortreffelijk. Volgend jaar gaan er met andere woorden weer stinkbolletjes van BSI mee de grond in, want ze zijn bijzonder efficiënt gebleken in de strijd tegen overijverige -en hongerige- woelmuizen.

Net als van die stinkbolletjes ben ik op twee seizoenen tijd ook die-hard fan van pastinaak geworden. Een zogeheten ‘vergeten’ groente *, maar bijzonder lekker en -naar mijn bescheiden mening- een absolute aanrader voor in de moestuin. Geen moeilijke teelt en bovendien een heel lang oogstseizoen, dus je delft ze op naar mate je ze nodig hebt; geen gedoe met heelder weken dezelfde groenten eten tot ze er bijna langs je oren uit komen.

Vandaag vereiste dat oogsten wel het nodige hak- en breekwerk met de spade, maar na een heroïsche strijd met de bevroren bovenste centimeters moestuinbodem (makkie met een spet van polet!) kwamen zeven mooie pastinaken en -naakjes aan de oppervlakte. Sommige hadden weer een overlangse barst, geen idee waardoor die veroorzaakt worden maar ze zijn makkelijk weg te snijden bij het bereiden. Op het eigenwijs erf gaan pastinaken nogal makkelijk richting puree of in een (overheerlijke) soep, maar je kan er in de keuken allerlei kanten mee uit. Heb ik al gezegd dat het een aanrader is? :-)

pastinaakjes


* dat pastinaak ietwat in de vergetelheid geraakt is heeft blijkbaar veel te maken met de opkomst van de aardappel, tenminste als we wikipedia mogen geloven:

De pastinaak komt oorspronkelijk uit het Middellandse Zeegebied. De plant was al bekend bij de Oude Grieken en de Romeinen. De plant was oorspronkelijk zo groot als een gewone wortel (peen). Bij hun trek naar het noorden namen de Romeinse soldaten de pastinaak mee. Daar bleek dat de pastinaak in koudere gebieden veel groter werd. De pastinaak kwam in de Middeleeuwen naar West-Europa en was vóór de introductie van de aardappel een belangrijk volksvoedsel. In Groot-Brittannië en Ierland is de “witte wortel” populair gebleven. In de Verenigde Staten aten de immigranten aanvankelijk ook pastinaak, meegebracht door de Engelsen. Net als elders is ook daar de pastinaak vervangen door de aardappel. Amerikanen zien de pastinaak hoofdzakelijk als hardnekkig onkruid.

Dit bericht is geplaatst in zonder rubriek. Bookmark de permalink.

13 reacties op perfecte pinksternakel

  1. tijdtussendoor schreef:

    Door ander werk had ik ze dit jaar niet in mijn tuin maar volgend jaar staan ze met stip op nummer 1!

  2. Godelieve schreef:

    Bedankt voor de link naar de recepten met pastinaak.
    Lekkere groente, zo vers uit de tuin!

  3. Ria Baeck schreef:

    En zijn die stinkbolletjes ecologisch van de betere soort?

  4. Loko Tosh schreef:

    het betere restaurant hier in het dorp heeft ze, verwerkt als mousse, ook op het menu, mmm, en oh, baai de wee, zonet twee haantjes (one more to go) uit hun slaap gelicht, ze zitten in death row tot morgenochtend, kwestie dat hun endeldarm zich vannacht op natuurlijke wijze ledigt … dat slacht proper weetwel.

  5. marjan schreef:

    Ha bedankt! Ik wou je nog vragen waar je die antimuizenbollen weer gevonden had. Hier zijn onder andere de pastinaken net iets te hard in trek bij de muizen en schiet er inderdaad niet veel van over…

  6. bart schreef:

    @Tijdtussendoor: groot gelijk!
    @Godelieve: je eigen groenten kunnen eten heeft toch wel iets extra, niet? :-)
    @Ria Baeck: als ik de fabrikant mag geloven, absoluut! Gemaakt uit plantenextracten, volledig natuurlijk (maar SCHTINKEN, niet te doen!)
    @Loko Tosh: kip met pastinaak, klinkt niet slecht! Hoe laat moeten we er zijn? :-)
    @Marjan: hier in Herzele gewoon in de doe het zelf. wellicht ook in veel tuincentra en co? Anders eens bij de fabrikant nakijken voor een verdeelpunt in je buurt.

  7. Loko Tosh schreef:

    de bruin zwarte woog 1,7 kg en staat vanavond bij de buren op het menu, de laatste stoffelijke resten van de zwart witte (1,5 kg) zijn deze middag met een glas wijn voorlopig uit het zicht onttrokken. De rest van hun verhaal is geen kunst. De nestbroers waren 7 maanden oud.

  8. Ria schreef:

    Bedankt voor de receptjes. Kan wel de naam plakken op het beestje, maar weet er verder niks over. Zal ze als probeersel eerst best es gaan kopen. Stel je voor dat ik ze niet te vreten vind, dan zit ik daar opgescheept met al die wortels.

  9. AnneTanne schreef:

    Ik snap nog altijd niet waarom pastinaken toch altijd ‘vergeten groente’ worden genoemd. Ik heb ze mijn hele leven gekend, mijn grootvader had ze altijd in zijn moestuin.
    En zelfs in de supermarkt zijn ze te krijgen…

  10. bart schreef:

    Wel, ik had ze tot ik ze zelf kweekte nog nooit gegeten (maar dat geldt voor 70% van wat nu in mijn moestuintje staat :-) ) En wel al van gehoord, maar bij ons thuis bij mijn weten nooit op tafel gekomen. En ook mijn schoonouders kenden het van naam, maar hadden het nog nooit geproefd tot ze het hier voorgeschoteld kregen in januari. Zo’n ingeburgerde groente is het al bij al toch niet hoor.

  11. Geert schreef:

    Bart,

    Stinkbollekes, ik had er nog nooit van gehoord. Wij hebben (hadden…) in onze moestuin ook een groot woelrattenprobleem en het eerste jaar heb ik werkelijk alles geprobeerd om ze onder controle te krijgen. Ze waren met hele families en de schade aan onze wortelen, pastinaak, schorseneren, peterselie, warmoes, jonge fruitboompjes etc… etc… was fenomenaal.

    Ik heb toen van alles geprobeerd, maar niets hielp (stinkbolletjes niet te na gesproken dus, want die kende ik niet)… Na heel wat afgegoegeld te hebben ben ik uiteindelijk bij http://topcat.ch/ terechtgekomen. Dit was toen nog een kleine eenmansfirma die recent in een groter bedrijf is opgegaan. Ik heb er twee vallen en een bijpassende grondboor besteld en…. de dingen werken wonderwel. De eerste weken ving ik er meer dan 20. Nu nog steeds vang ik ze regelmatig, want woelratten zijn een probleem dat je niet kan laten verdwijnen, enkel onder controle kan houden.
    Schade is er nog sporadisch, maar ze is véél en véél kleiner dan dat eerste jaar en als er weer eens schade is dan zet ik de vallen en zijn de beesten zo weggevangen.
    Ze zijn niet goedkoop (inox & Zwitsers fabrikaat!) maar wel zeer degelijk en de perfecte manier om deze vreselijke beesten zonder gif of lokaas onder controle te krijgen.

    ’t Is maar, moesten je stinkbolletjes niet meer helpen dan weet je dat er nog hoop is :-)

    mvg
    Geert

  12. Loko Tosh schreef:

    @Geert: En vermits ze niet vergiftigd zijn kan je ze ook nog eens lekker in een stoofpotje doen, of aan het spit, of barbecue ’s zomers?

  13. bart schreef:

    @Geert: ik hou het in mijn achterhoofd voor als ze de stinkbolletjes zouden trotseren, maar ik heb er goede hoop in dat dat niet te gauw zal gebeuren. :-)
    @Loko Tosh: ze zijn wel een slag kleiner dan waterkonijn, maar au fond: waarom niet? Als je graag peuzelt tenminste.

Geef een reactie