Heelder hordes van gruwlijke monsters komen uit mijn vijvertje geklauterd, zo lijkt het wel. Edoch vreest niet! Het is niet het alsof Cthulhu zelve hier uit het bruingroene sop verrijst. Het zijn weliswaar bloeddorstige vreetmachines, maar ze hebben het op klein ongewerveld gewriemel gemunt, wij vallen geheel buiten hun ambities. Al durven ze bij eventueel gemanipuleer van mensentwege alsnog de vlijmscherpe kaken van hun uitklapbaar vangmasker in uw tere vingers te boren. Dat is overigens hun goed recht want wij moeten onze fikken maar thuis houden. Maar bij deze zijt ge dus gewaarschuwd!
Op dit eigenste moment van hun leven zijn deze vuurjuffers evenwel niet geïnteresseerd in het consumeren van ander gedierte, want ze zijn druk doende met inruilen van hun langdurig onderwaterig larvebestaan voor een veel kortstondiger vliegend volwassenstadium. Links op de foto hangt de (lege) larvenhuid waaruit het volwassen exemplaar op de voorgrond kwam gekropen. Die is nu nog eventjes aan het bekomen, maar eenmaal de vleugeltjes helemaal hard geworden kan hij op jacht naar vliegende prooien. Én naar een lief natuurlijk, want daar doen ze het uiteindelijk allemaal voor.
