De eigenwijze tuin

Ooooh! Nikon brengt een fijn nieuw lensje op de markt. En niet eens zo prijzig: zelfs mijn belabberd vakantiegeld is hier toereikend, moenievragen! Een kort (40mm), lichtsterk ( f/2.8) macrolenske. Gezien ik al een 180mm macrolens van Sigma heb zult u dit misschien niet de meest logische aankoop vinden, en ik kan daar begrip voor opbrengen, voor uw opvattingen. Misschien hebt u zelfs gelijk. Maar ik vermoed bijzonder fijn speeltuig als je het combineert met voorzetlenzen en/of tussenringen. Nu ben ik absoluut geen techneut in die dingen, dus u mag mij hier gerust tegenspreken als ik het niet juist interpreteer. Maar als ge zo’n kort lensje, dat op zichzelf al kan focussen op 16 cm en een 1:1 vergroting geeft, achter een hoop tussenringen steekt en er dan nog een voorzetlens voor zet, dan kunt ge volgens mij een fijne vergrotingsfactor bekomen. Want tussenringen hebben een veel groter effect bij korte lenzen dan bij lange lenzen. Het zou natuurlijk aangenaam zijn om dat exact te kunnen uitrekenen, en ook nog eens te weten of het scherpstelvlak dan nog wel op de sensor te projecteren valt, want dat lijkt me nogal onontbeerlijk, dat laatste. Niet dat het waarschijnlijk is dat ik deze lens ooit zal kopen, mijn glasservies is al uitgebreid genoeg, eigenlijk. Nee, dan wacht ik wel tot Nikon eindelijk eens een MP-E65-achtig-iets op de markt brengt, die dag sta ik op de eerste rij aan te schuiven.

Ondertussen brossel ik wel voort met mijn 180mm macro van sigma, daar vallen ook plezante dingen mee te doen. (en hop, eventjes wat alleen-lopende foto’s van de voorbije weken posten, dan hebt u die ook gezien en moet ik daar al niet meer op terug komen, nog zo makkelijk).

Astrantia

zweefvlieg op prei

boktor op hydrangea

gestippelde houtvlinder op hout (eh!)

Zuckertraube-tomaatjes