afscheid

Veertien jaar trouwe dienst, maar nu is Ol’Briggs helemaal op. Tot op de draad versleten, met ijzerdraad bijeen gehouden, roest tot op het bot. Maar eigenlijk werkte hij nog. Al duwde je je er wel suf aan, want ‘zelftrekkend’ was hij al lang niet meer. En hield je er de daver aan over, want de messen waren met de jaren danig asymetrisch gesleten dat het geheel daverde en schudderde als een hyperkinetische drilboor met parkinson. Maar de motor draaide nog, although enigszins sputterend.  Ol’Briggs moest dus noodgedwongen vorige zomer z’n plaats afstaan aan een recentere soortgenoot. Want ik word ook een jaartje ouder, en wil ook wel eens met het verstand op nul achter een tevreden snorrend grasmachien aantjaffelen, zonder mij in het zweet te werken. En na een half jaar werkloos in het schuurtje was het nu tijd om definitief te vertrekken, richting containerpark. Voorwaar een droef moment in de annalen van de Eigenwijze Tuin, want ik ben een wussie als het op alaam met een ziel aankomt. Niettemin, een sterkt staaltje zelfbeheersing wist nipt te voorkomen dat ik in een emotioneel Demis Rousoske uitbarstte toen ik ‘m – o ontluisterend einde- in de schrootcontainer diende te werpen. Gelukkig maar, want de mevrouw die zich naast mij van haar afgedankte buggy ontdeed had het wellicht niet begrepen, en meewarige blikken (of erger) waren ongetwijfeld mijn deel geweest. Maar toch, veertien jaar lang door molshopen, lang gras, bergop en bergaf, door kort en lang gras, over gazon en door weidegras; het machien heeft voorwaar goed dienst gedaan. Moge het nog lang over de eeuwige maaivelden snorren, daar waar grasmachienes heen gaan. Schnirf.

 

Dit bericht is geplaatst in zonder rubriek met de tags . Bookmark de permalink.

5 Responses to afscheid

  1. Tineke schreef:

    Naar de eeuwige maaivelden….

  2. muggenbeet schreef:

    ik begrijp je ‘feelings’, is in feite een stuk van je leven. Moet in ieder geval een goed machine geweest zijn als het zo lang heeft volgehouden.

  3. willem schreef:

    *snif* een mooi stukje techniek is van ons heengegaan.
    Als het een troost mag zijn: hij heeft een mooi, goed onderhouden leven gehad, altijd in voldoende bloemenrijk gras mogen werken, en tot zijn oude dag van een mooie tuin mogen genieten.
    We leven mee.

  4. onderdeappelboom schreef:

    Ik raad je een zelftrekkende snapper aan. Kan je qua melodie Demis Roussos vervangen door schnie schna schnappie

  5. zapnimf schreef:

    “achter een tevreden snorrend grasmachien aantjaffelen”
    Voor minder als zo’n minitractortje mag je dit niet inruilen…

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.