een stijve bries

Ho kijk, dat zwiepte daar nogal heen en weer vandaag in ons sparrenboske seg. Jammer genoeg geen enkele zeezieke en bijgevolg fotografeerbare buizerd kunnen betrappen, al moet ik bekennen dat ik niet echt gezocht heb; veel verder dan twee meter en langer dan een halve minuut heb ik mij niet in het bos gewaagd. Want naar ’t schijnt dienden we ons ver van al wat naar bos riekt te houden vandaag, en ne mens moet het nu ook niet zóeken newaar. Maar spectaculair was het wel. Bekijk vooral de tweede helft van bovenstaand filmpje op ‘full screen’ voor de ‘full experience’ :-) . En neen, ik was zat noch bibberig!

Elke keer weer als het zo stormt hou ik mijn hart vast voor mijn dierbare oude fruitbomen. Maar ook deze keer hebben ze het wonderwel goed doorstaan. Ondanks de bedenkelijke staat waarin sommige verkeren: dood hout, aantasting door zwammen, houtworm,… Zoals de pruimelaar op de foto hier boven. Wreed veel stevigheid kan die gruyere-stam toch niet meer bieden peizek? En aan zijn voet staan van die verdachte paddenstoelen. ’t Zouden breedplaatsrussula’s kunnen zijn, maar misschien ook iets heel anders.

Dat is allemaal wel schoon en goed en wel voor de natuur en de biodiversiteit en al, die paddenstoelen en die holtes en die dode takken, maar dat wijst er toch op dat het einde voor sommige bomen stilaan naderbij komt.  En dat zal toch weer een droeve dag zijn, als één of -God verhoede- meerdere van die oude reuzen neergaan.

Maar allez, deze keer hebben ze het toch maar weer overleefd. Hoera!

Dit bericht is geplaatst in paddestoelen met de tags . Bookmark de permalink.

15 reacties op een stijve bries

  1. muggenbeet schreef:

    zelfde vaststelling hier: niettegenstaande de kracht van de storm geen schade hier. In feite is dat ook de functie van een storm: de zwakke en zieke delen van het bos eruit halen. Ik hoop voor jou dat je fruitbomen nog een tijdje standhouden want ze zijn echt wel juweeltjes. Preventief mss. al wat nieuwe aanplanten?

  2. den biodiversen schreef:

    Stevig zwiepende stekskes zijn dat! Hoog tijd om eens te dunnen, dat de rest wat dikker kan worden?

  3. bart schreef:

    @muggenbeet: is al volop gebeurd: al acht nieuwe, sommige ondertussen tien jaar oud, andere nog maar een paar jaar. Opvolging verzekerd :-)
    @den biodiversen: euhm, ik heb het dan wel over ‘ons sparrenbos’ maar eigenlijk is het eigendom van iemand (verblijfplaats onbekend :-) ) die daar een dertig jaar geleden een huis wou op zetten. Mocht niet, want is landbouwgrond. Toen heeft die mens daar sparrekes op gezet, en is met de noorderzon vertrokken. Nooit meer teruggekomen, nooit enig onderhoud in gebeurd. ’t Is een echt bosreservaat voorwaar! :-) De bosrand komt méters over onze weide, niet dat ik dat erg vind. Een paar jaar geleden heb ik het gewoon geannexeerd door een doorgang in mijn afsluiting te knippen. Kunnen de kinders er in spelen en al.
    Maar dunnen is dus niet mijn bevoegdheid eigenlijk.

  4. buikberg schreef:

    Hier onlangs ook verbazing hoe zo’n stokoude halfdode fruitboom (hier kerselaar) toch binnenin nog bijzonder stevig van hout kan zijn. We hebben de takken moeten afzagen omdat ze een na een op onze omheining vielen (niet leuk voor de omheining, onze koeien vinden zoiets dan weer wel leuk, dan kunnen ze naar de wei aan de overkant ;-), en die bleken vanbinnen eigenlijk toch best nog wel stevig te zijn, vooral aan de basis.

  5. meneer boerenerf schreef:

    Wegens donker als we thuis komen de schade nog niet goed kunnen opnemen.
    Ik hou mijn hart vast (maar na de stormen van eht laatste jaar zou alles wat niet stevig meer was eigenlijk al moeten geveld zijn).

  6. Eef schreef:

    Wel moeilijk om je auto niet te parkeren onder bomen als je in het midden van een bos werkt. :-)
    Machtig wel om de bomen zo te zien zwiepen.

  7. marjan schreef:

    Zalig filmke!!!

  8. Tineke schreef:

    Na een nachtelijke storm kijk ik ook altijd of de reusachtige wilg op de hoek van onze tuin er nog in volle grlorie staat. Deze keer altijn kleine twijgjes afgewaaid. Een paar jaar terug is onze oude appelboom (die gelijkenis vertoonde met jouw pruimelaar) omgevallen. Geen wind, zonnige mei middag. De boom was om en viel om. Met bloesem en al. (Overigens een tak op de stomp is uitgelopen en daar is inmiddels een aardig boompje met flink veel appeltjes uit voortgekomen (2e leven).

  9. hilde schreef:

    Had een stukje film van Hitchcock kunnen zijn!
    Ik houd van storm (maar ik moet me wel veilig weten..).

  10. chelone schreef:

    Ik leef met je mee in de bezorgheid over die oude pruimelaar maar, zelfs in deze toestand, dwingt hij respect af omdat hij daar zo prachtig staat.
    Mooi nachtfilmpje om mee in te slapen!

  11. AnneTanne schreef:

    Bij ons heeft de pruimelaar dus wél de geest gegeven…
    Ons boompje was overigens lang zo imposant niet als de jouwe… een schriel, klein ding… dat wellicht nooit echt gezond is geweest.

  12. Menck schreef:

    Dat er daar geen den de grond heeft gekust, verbaast me hogelijk. Scary movie, gelijk ze zeggen. De macht van de natuur is haast lijfelijk voelbaar.

  13. zapnimf schreef:

    Hier bleef een ravage van afgeknakte takken achter. Gelukkig met weinig erg. Half december hadden we gelukkig drie rotte bomen (die slecht konden vallen) gerooid.

  14. Ria schreef:

    Nieuw speelgoed gekregen?

  15. bart schreef:

    nee hoor Ria, ik leen gewoon even ’t compactje van de eigenwijze madam.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.