Als God in Frankrijk

Vergeef me de veertiendaagse windstilte alhier, hooggeëerd publiek. Vakantie, weetwel. Reisje naar Bourgogne, naadloos overgaand in zwoele zomeravonden hier thuis die ik liever in de tuin doorbreng dan voor het computerscherm.

Edoch niet getreurd, nog even door dit obligaat reisverslagje bijten en u kan hier binnenkort weer terecht voor het vertrouwde tuingeleuter.

Want ik wil u toch eerst even lastigvallen met mijn enthousiasme voor het logement waar wij gedurende een week neergestreken waren, in het Franse boerengat genaamd Griselles (Côte d’Or, Bourgogne). 68 inwoners, geen winkels, geen cafés, geen bakker, geen postkantoor, geen niks niemendal. Wel een oude watermolen (Le Moulin de la forge), tot gîte omgebouwd. En wat voor een gîte! Nu kan ik zelf bepaald niet klagen over mijn permanente residentie, maar wat de Moulin de la forge aan schilderachtige hoekjes en kantjes weet bijeen te schrapen in combinatie met een ecologische tuin doet het Eigenwijze erf toch wel enigszins verbleken.

Het begon al met het terras/voortuin, bevolkt door een tiental levendbarende hagedissen. (Het mag natuurlijk geen wonder heten dat ik – op mijn 28-200mm lens na – al mijn glaswerk thuis gelaten had, in de veronderstelling dat er op een familievakantie toch niet veel te fotograferen valt. Dus geen macrolens, geen telelens, geen breedhoek. Ziet van hier dat ik ze vanaf dag 1 allemaal van doen had. Altijd ’t zelfde…)

Soit, kijk, met een 200 mm gaat dat ook.

Al had je met een breedhoeklens op deze foto ook gezien dat er links een charmant riviertje onder het huis door liep.

Dit riviertje dus. Meent u daar een bootje te zien? Inderdaad: stevige sloep gratis en veur niets ter beschikking. Ideaal om het riviertje enkele kilometer af te varen en je te vergapen aan de juffers, libellen, beverratten, dodaarsjes, rietvogels, ijsvogels,…

Al hoefde je niet per se het water op om al dat moois te bekijken. Er stond ook een charmant hoekje ter beschikking om vanuit je luie zetel naar de beestjes te kijken.

Zo zag ik vanuit dat middelste zeteltje daar onderstaand beestje

Je moest au fond zelfs niet naar buiten om beestjes te kijken. Vanuit de gîte had je een perfect zicht op het riviertje.

En kon je onder meer deze jongen af en toe op forellen zien vangen.

En voor de rest: heel veel natuur, beetje cultuur, sport en spel en ook genoeg lekkers voor de inwendige mens. Bourgogne is de max, ‘kzweertumaat.

Dit bericht is geplaatst in zonder rubriek. Bookmark de permalink.

19 reacties op Als God in Frankrijk

  1. Wouter schreef:

    een mens krijgt direct goesting om zijn koffers te pakken als je dit ziet…

  2. katrien schreef:

    Ziet er een heerlijke plek uit!

  3. Ria Vanhees schreef:

    Een wondermooi stukje natuur!

  4. supermasj schreef:

    Inderdaad een heerlijke plek.
    Maar ’t is natuurlijk niet slim om al dat fotomateriaal thuis te laten! Ik ga altijd op verlof met de 24-70 70-200 en 100mm Macro. In de bergen of stad neem ik ook nog de 14-24 mm mee. Nadeel is dat ik dan wel steevast met 10 kg fotomateriaal op stap ben, maar met een goede fototas blijft dat draagbaar, er is een tijd geweest dat ik nog veel meer materiaal meesleurde.

  5. Allez maat, u glaswerk thuislaten als ge op reis gaat! Oeistmogelijk!
    Maar dat was inderdaad een neig schoon plekske Frankrijk!

  6. buikberg schreef:

    Zwaar te onthouden voor als de kindjes wat langere autoritten aankunnen :-).

  7. madame boerenerf schreef:

    Moet ik onthouden, heb nu al zin om te vertrekken…

  8. willem schreef:

    Blij om op de laatste foto te zien dat het meest essentiele glaswerk toch beschikbaar was

  9. aandewaterkant schreef:

    Hier enkel vakantiegeklus en helemaal, een beetje toch, jaloers bij het lezen en kijken naar je verhaal ;))

  10. onderdeappelboom schreef:

    Zwijg van God in Frankrijk; ik heb nu al heimee naar ons plekje, en dat van jullie mag er precies ook wel zijn… Zalig toch, zo puur genieten!

  11. Zem schreef:

    Daar zou ik meteen heen willen. Wat mooi! En dat ijsvogeltje…

  12. muggenbeet schreef:

    mijn reactie van gisteren of eergisteren is blijkbaar niet verschenen… nieuwe poging:
    Op de provence na hebben zowat alle streken van Frankrijk ons kunnen bekoren. Een mooi land met bijzondere schone cultuur en natuur. Zelf ben je deze keer blijkbaar ook met je gat in de boter gevallen. Alweer schone foto’s.

  13. Manon schreef:

    wat een prachtige foto’s!

  14. Bart schreef:

    @Wouter, Katrien, Ria, Madame boerenerf, Aandewaterkant, Onderdeappelboom, Zem, Muggenbeet en Manon: Bedankt, ’t was inderdaad een zalig plekje. Wie tips heeft voor volgend jaar mag het altijd zeggen :-)
    @Supermasj en de biodiverse tuinier: ’t is met fotomateriaal als met een paraplu: als je er ene bij hebt dan blijft het droog, als je hem thuis laat dan krijg je gegarandeerd een vlaag over je heen. Twee jaar geleden had ik naar Slovenië mijn hele inboedel meegesleurd, en toen is het daar amper van pas gekomen. Deze keer had ik zo goed als niks mee, dus was er van alles te zien… :-)
    @Buikberg: al bij al zo ver nog niet hoor! Een vijftal uur rijden van waar jullie wonen.
    @Willem: anders konden we net zo goed thuis blijven hé! ;-)

  15. Rita Mathues schreef:

    Wat prachtig, ik kom hier langs de biodiverse tuin op je blogje terecht en dan zie ik dit. Wat een mooie foto’s. Ik kan me voorstellen dat het er heerlijk toeven was.

  16. Menck schreef:

    Dat je genoot, spat van de foto’s af. Fraai, fraai, fraai.

  17. Gary schreef:

    Prachtig! Weet iemand misschien welk boompje daar in pot staat op de 4de foto bij het raam?

  18. bart schreef:

    Dat was een mooie citrusboom, Gary. Als ik het me goed herinner sinaasappels maar dat ben ik niet meer helemaal zeker.

  19. De natte dweil schreef:

    100% autochtoon in alle geval, garanti

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.