’t is een komen en een gaan

Enkele jaren geleden werd een aanzienlijk deel van wat ik -in een hardnekkig optimisme- als ‘de bloemenweide’ bestempel overheerst door wilde peen. Zeeën vol, zo leek het wel. Die wilde peen is er nog steeds in groten getale, maar moet ondertussen toch zwaar in aantal onderdoen voor de grote bevernel die nu de dominante soort geworden is.

Niet dat dat erg is; bevernelbloemekes zijn ook mooi, en het gedierte vindt er ook zijn goesting bij als ik op het gezoem en gesjirp af ga.

Om het moeilijk te maken zijn er twee soorten bevernel: grote en kleine. Ik vermoed dat ik met grote bevernel te maken heb, al ben ik ziet zeker: naar ’t schijnt zijn ze niet zo makkelijk uit elkaar te houden en worden ze vaak verward. De kleine zou vooral op droge kalkgrond voorkomen, en de grote op goed vochthoudende bodem, vooral kleigrond.
Beide soorten worden gebruikt tegen onder meer keelaandoeningen. Kleine bevernel werd zelfs verondersteld om nierstenen te breken (‘saxifraga’). Niet dat ik daar last van heb, en ik hoop voor u hetzelfde.

Dit bericht is geplaatst in dieren, planten met de tags , . Bookmark de permalink.

12 reacties op ’t is een komen en een gaan

  1. natuurlijk-rijk schreef:

    Ik zie er ook een paar gele bloemekes en blauwe en beetje knoopkruid tussen staan! Bloemenzeeën altijd mooi!

  2. supermasj schreef:

    Hardnekkig optimisme? Ik vind dat die bloemenweide er best mag zijn. Schermbloemigen hebben zowiezo een streepje voor bij mij

  3. onderdeappelboom schreef:

    Ja, ’t is gewoon echt mooi. Wij vechten nog steeds tegen een overdosis gras…

  4. hilda schreef:

    ’t heeft wel iets romantisch, maar is tegelijk ook een beetje steriel, die zee van alleen maar wit. wat ik nu afvraag, was het in den beginne kleurrijker of moet dat nog komen? of verandert het van kleur al naar gelang het jaargetijde?

  5. Zem schreef:

    Mooi, die witte weelde. Beide soorten, de wilde peen – heb ik een zwak voor door dat kleine zwarte bloemetje in het midden – en de bevernellen zie ik hier niet op de kalkarme gronden.

  6. Ria Baeck schreef:

    Ik heb pas gelezen dat Wilde Peen een indicatie is van lage humus en ‘honger’ – iemand die dat onderschrijft? Gewoon om mijn kennis op te vijzelen. Alvast bedankt.

  7. @Ria: in de Nederlandse ekologische flora staat daar alvast niks over in, hoogstens dat (wilde) Peen hoogstens op matig bemeste gronden voorkomt. En ‘honger’ – je moet alvast veel honger hebben om die wortels te eten ;-)

  8. bart schreef:

    @natuurlijk-rijk: het gele is zo’n rolklaverachtig ding, óf een late boterbloem óf een van de dungezaaide agrimonieplantjes.
    @supermasj: het gras is nog een beetje te dominant om goed te zijn, vandaar ‘optimisme’.
    @onderdeappelboom: hier ook hoor, nog steeds veel te veel gras
    @de biodiverse tuinier: dat zou daar zeer goed passen, maar zou dat daar wel willen groeien? Ik had je blogpost gelezen destijds, maar ik heb een op niks gebaseerd vermoeden dat ratelaar niet zou aanslaan op mijn erf, gelijk het met bolgewassen het geval is.
    @hilda: in de lente is het kleurrijker: veel boterbloemen. Hier en daar zit er knoopkruid, ooievaarsbek en wat geel gedoe tussen. Maar de schermbloemen zijn groot en talrijk
    @Zem: wilde peen vind ik eerlijk gezegd iets mooier dan bevernel, qua vorm en inderdaad ook door dat donkere centrale bloempje
    @Ria: mijn tuin is niet bepaald voedselarm nochtans
    @de biodiverse tuinier: al geprobeerd? :-)

  9. Joris schreef:

    Verdorie ik zal eens in de leer moeten komen want mijn bloemenveldje staat er nu maar mistroostig bij. Ik zal hier volgend jaar eens in het oog houden wanneer ik best kan maaien en wie weet levert dat binnen een paar jaar een soortgelijk resultaat op…

  10. Wouter schreef:

    @bart:
    Ratelaar moet je zo snel mogelijk (gisteren dus) zaaien. Als de zaden uitdrogen, verliezen ze hun kiemkracht. Vorig jaar heb ik heelder broodzakken vol gezaaid in november, resultaat nihil noppens.
    Je kan het best het gras verzwakken voor je zaait, dus zo kort mogelijk maaien, en eventueel enthousiast de zode te lijf gaan met een hark. In een dichtgegroeide zode kiemen de zaden niet. Nadat de zaden rijp zijn, bij mij begin augustus, maaien en de maanden daarna best het gras regelmatig kort zetten tot in de herfst. Enkel van belang uiteraard als het gras nog flink groeit.
    Bij mij heeft hij voet aan de grond gekregen een jaar of vijf geleden. Dit jaar bloeide het gras tussen de ratelaars nog amper, door het natte voorjaar verdroogden er minder ratelaar kiemplantjes dan anders.

    https://picasaweb.google.com/lh/photo/Q-a0ljW2tQWw3Z403LBiMdMTjNZETYmyPJy0liipFm0?feat=directlink

  11. bart schreef:

    @Joris: vooral blijven volhouden. Hier heeft het ook járen geduurd voor het iets werd, en het verbetert elk jaar een beetje
    @Wouter: Als ik met mijn bosmaaier gepasseerd ben, dan is het één en al gehavende graszodes en blote aarde, eigenlijk :-)

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.