einde, niet in schoonheid

Als er één domper op de algehele feestvreugde der tomatenteelt steekt, dan is die wel dat het eind van het tomatenseizoen nooit abrupt komt. Of ’t moest zijn dat ze een vieze schimmelinfectie opdoen, dan is’t natuurlijk snel opgekuist. Maar in het normale geval: een langzaam doodbloeden is het, waarbij de kwaliteit van de tomaten langzaamaan achteruit boert tot beneden supermarkttomaatniveau. Bovendien in verspreide slagorde en op sluwe wijze: sommige tomaten zijn ondanks hun blakend rode velletje het eten niet meer waard, andere zien er een week later semi-afgerijpt uit maar blijken toch al helemaal op smaak. Ik vind dat ambetant, want ik wil op tomatenvlak wel het onderste uit de kas (sic) halen, meneer en madam. Dus krijg ik het niet over mijn hart om de planten af te voeren naar de composthoop en blijf oogsten tot het hopeloos te laat is en de laatste tomatenoogst zwaar in mineur verloopt. Domper op de feestvreugde, jawel.

Gezien de weersvoorspelling voor het voorbije weekend (Zon! Warm! Zomer!) was ik zelfs nog zeer hoopvol gestemd dat het ook met o.a. bovenstaande tonneletjes nog slim zou komen. Maar de zon was in de verste verten niet te bespeuren in het diepe zuiden van Oost-Vlaanderen, dus veel vooruitgang werd er niet geboekt. Het valt te vrezen dat het daar verder ook bij zal blijven. Maar helemaal zeker zijn we niet natuurlijk, dus toch maar nog even laten staan.

En dat het soms de moeite loont om toch nog wat te wachten mag blijken uit bovenstaand lekkers: een ‘Holyland’ van ruim 600 gram; mogelijk de dikste van dit jaar en bovendien nog heel lekker op de koop toe. Zietsewel dat ik ze nog niet moest wegdoen?! Of nu toch wel dan maar?

Gelukkig zijn daar nog de mannen en vrouwen van VELT, die nu vrijdag licht zullen laten schijnen in de duisternis der serreteelt:

 

Vrijdag 26 oktober: Serreteelt. Door Jos Van Hoecke

Jos vertelt ons hoe we onze serre nu kunnen leegmaken en opruimen, en alvast beginnen plannen voor volgend voorjaar. In de serre kan je al in februari van start!

Adres: Zaal Hoefijzer Dorpsplein 5 Woubrechtegem, begin 19uur 30

Hoe tof is dat niet! Deskundige uitleg in de parochiezaal van mijn eigenste dorp. Het spreekt vanzelf dat ik daar op de eerste rij zal zitten. Moet ik plek voor u houden?

 

UPDATE: ’t spel begint om 20u, vrijdag. Niet om 19u30. Moest ge er toch al om 19u30 zitten, hou dan plek voor mij als ge wilt.

Dit bericht is geplaatst in moestuin, serre met de tags . Bookmark de permalink.

6 Responses to einde, niet in schoonheid

  1. Els schreef:

    Tip uit het boekje ‘Preserving Food without Freezing or Canning’: de hele tomatenplant uitgraven wanneer het seizoen ten einde loopt. De individuele tomaten (zowel groen als in diverse stadia van rijpheid) verpakken in krantenpapier, pakpapier of zijde (!) en de hele plant met de wortels omhoog ophangen op kamertemperatuur.
    Volgens dit boekje zouden de tomaten dan tot december of januari goed blijven en ook goed smaken. Ik heb het zelf nog niet uitgeprobeerd… maar laat me vooral weten of dit werkt!

  2. natuurlijk-rijk schreef:

    Straks is heel uw fan-club daar present ;-)

  3. supermasj schreef:

    Woubrechtegem. Dat moest ik nu toch even op zoeken…

  4. Onderdeappelboom schreef:

    De persfotografen zitten nu al verscholen achter de haag te wachten op Den Eigenwijze Tuinier Himself!!!

  5. Loko Tosh schreef:

    Hoezo niet in schoonheid? Beauty is in the eye of the beholder

  6. Tineke schreef:

    Een verslagje van VELT-tips wordt zeer gewaardeerd.
    een plezierige avond toegewenst.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.