doorspoelen aub!

Toegegeven, ’t is bijwijlen een beetje spannend zo op de openbare weg met al dat sneeuw- en ijs gedruis, en ge krijgt er koude vingers en dito tenen van. Bovendien sta ik eigenlijk ook helemaal niet met een muts, en ’t schiet bij mij zó al niet over op het vlak van esthetiek. En dan nog dat af en aan slepen met emmers drinkwater naar de beesten, een heel gedoe waardoor ik een kwartier vroeger uit mijn bed moet op werkdagen! Een welgemeend “Awoe vriezeman” lijkt zich op te dringen.
Maar au fond is het toch allemaal ook wel plezant voor de kinders, mooi om naar te kijken, en -ja- zelfs nuttig voor de moestuinier. Want als’t een beetje flink gesneeuwd heeft, dan is het eigenlijk het uitgelezen moment om een flinke laag sneeuw in je serre te scheppen.
Want een serre, meneer en mevrouw, heeft de neiging met de loop der jaren te verzilten. Dat heeft te maken met zouten die beetje bij beetje in de bodem geaccumuleerd worden en die daar, bij gebrek aan regenwater, aanwezig blijven. Op den duur is je serregrond te zout en krijgen de planten er last van. Nu kun je daar twee dingen tegen doen: de verzilte grond vervangen door verse grond, of de serre doorspoelen met (smelt)water. Smeltwater van sneeuw heeft als voordeel ten opzichte van begieten met water dat het heel langzaam in de bodem sijpelt, zodat de zouten tijd genoeg krijgen om op te lossen en mee in de grond te zakken.
Omdat wij alhier op het Eigenwijze Erf niet van half werk houden combineerden we gewoon de twee: eerst een laagje grond afscheppen, én vervolgens flink doorspoelen. Dat zal gene kwaad kunnen, peis ik dan. (Om eerlijk te zijn was het afscheppen van een laagje grond vooral vandoen om er wat compost onder te kunnen mengen. Anders was ik boven de glasrand geëindigd, en dat kan ook de bedoeling niet zijn).

Dus toen enkele weken geleden in het weerbericht de komst van een fiks pak sneeuw aangekondigd werd, ging ik algauw aan het schuppen: een laagje van zo’n 10 centimeter met de kruiwagen afgevoerd en dunnetjes over de schapenweide verspreid zodat het gras er in het voorjaar binnen de kortste keren door groeit.

Voila, een schone schel aarde er af. Genoeg om er een flinke portie compost onder te draaien. Zo uw ervaring leert dat daar voor een voorspoedige tomatenteelt nog ander toevoegsel bij moet, laat het vooral weten, ’t is de moment nu alles eens goed dooreen geroerd wordt.
Maar eerst moest er nog gespoeld worden natuurlijk, en gelukkig kwam de voorspelde sneeuw er ook daadwerkelijk. Het vergde wel enig heen en weer geloop met een metselkuip vol sneeuw, maar na een goed uur lag er een voldoende dikke laag in de serre. Nu wachten tot alles gesmolten is en dan kunnen we weer aan de slag. Maar ik heb mij laten vertellen dat dat nog niet voor deze week zal zijn…

Dit bericht is geplaatst in zonder rubriek. Bookmark de permalink.

8 Responses to doorspoelen aub!

  1. supermasj schreef:

    Daar is flink gewerkt inderdaad. Ik vermoed dat je nog wel een week gaat mogen wachten voor dat weg is.

  2. Menck schreef:

    Dat heeft eigenlijk wel iets, zo’n serre vol sneeuw. ;-)
    Van de voordelen ervan had ik ook al gehoord. Mijn schoonvader past deze truc al vele jaren toe. Hij brengt minstens een halve meter hoge sneeuwlaag aan die hij vervolgens wat aandrukt. Daarop pleurt hij dan een nieuwe laag. Niks dan voordelen, volgens hem. (Tenzij je een vroege kweekvogel bent en je tijdig je grond wil laten opwarmen. Dan is beregening een beter alternatief dan sneeuw.)

  3. Dat wordt leuk! Sneeuwklokjes in de serre en Prés-salékes op de weide!

  4. Loko Tosh@ schreef:

    voor wanneer de eerste zeekraal?

  5. SuFi schreef:

    Een schoolmakker die in 1946 met zijn ouders naar Canada emigreerde en een tabakfarm begon wist me, toen ik in 1952 hem een bezoekje bracht reeds, te vertellen dat hij gedurende de winter alle ruiten van de serre uit nam zodat de meters Canadese sneeuw na de dooi de grond in de serre gratis en zonder zweet zuiverde van alle ongewenste bodem eigenschappen, en aldus het tabakszaad de beste kansen kreeg om een rijke oogst te beloven.

  6. bart schreef:

    @ Supermasj: ik heb alle tijd ;-)
    @ Menck: inderdaad, ik had ook al gehoord dat het behoorlijk lang kan duren voor alles gesmolten is en dat het daardoor wat langer kan duren voor je aan de slag kan. Maar ik heb nu ook mijn zaaitafel in de serre natuurlijk, en die warmt wél snel op!
    @de biodiverse tuinier: sneeuwklokjes? Mocht dat kunnen… hier verdwijnen die steevast na een paar seizoenen. Snirf.
    @Loko Tosh: bwaaakes, zeekraal!
    @Sufi: ewel, ik heb mij ook die bedenking gemaakt. Op een goed uur heb ik alle ramen er uit gehaald, en dan kan het er een hele winter lang doorheen regenen. Alleen stel ik mij de vraag of de rubberranden die tussen het aluminium en het glas zitten dan niet te veel zouden af zien? Los daarvan: veel kans dat je kameraad zijn serre anders gewoon ingezakt zou zijn onder het gewicht van zoveel sneeuw.

  7. zapnimf schreef:

    Ik verdenk u ervan die kerel van plan b te zijn, die enthousiasteling met zijn kookpotten in zijn moestuin.

  8. Pingback: En het werd nog drukker! | blijentuin

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.