(niet zo heel) donkere ooievaarsbek

De donkere ooievaarsbek. Een fijn plantje dat zijn oorsprong in Zuideuropese gebergten kent, maar omwille van de diepdonkere kleur al eeuwen geleden overal in West- en Midden-Europa gekweekt werd om vervolgens te verwilderen. En dat wordt dus geacht er zo uit te zien:

Mooi bloemetje. Populair bij hommels en bijen ook, want de bloemen produceren behoorlijk wat nectar. De meerderheid van de donkere ooievaarsbekken in m’n tuin zien er ook uit zoals op bovenstaande foto: donker. Gelijk het hoort.

Maar zienu, hier en daar duikt een veel bleker exemplaar op. Gewoon tussen de donkere exemplaren.

En het wordt nog erger, er staan zelfs enkele spierwitte charels tussen.

En dan vraagt de bioloog in mij zich af: komt dat nu door de standplaats (zuurder of meer basisch) of is dit hier een spontane evocatie van het gefriemel van Gregor Mendel (herinner je dat gecompliceerd gedoe met die erwten waar die van biologie in’t middelbaar zo onbegrijpelijk enthousiast over deed). Moest ik niet zo’n ongelooflijk lakse bioloog zijn, ik zou selectief zaadjes kunnen verzamelen en nagaan wat daar allemaal uit komt aan kleurvariaties. Maar helaas, de wetenschapper in mij is danig ondergesneeuwd. Laat die plantjes zelf maar doen, we zien wel.

Dit bericht is geplaatst in planten met de tags . Bookmark de permalink.

4 Responses to (niet zo heel) donkere ooievaarsbek

  1. Fruitberg schreef:

    Een hele mooie. Net zoals zowat alle Geraniumsoorten. Ik vermoed dat het gewoon de genetica is, want ook bij andere mensen zie je dit soort verkleuringen (zaterdag nog gezien in de tuin van Ludo aka muggenbeet

  2. Zem schreef:

    Ik herken die variëteiten ook hier in de tuin. Ze zijn bij mij nog donkerder.
    Maar de witte, die ik heb, heb ik ooit gekocht.

  3. muggenbeet schreef:

    in de kwekerij waar ik af en toe binnenspring wordt de witte als aparte variëteit verkocht naast de bijna zwarte. Al de tussenkleuren zullen wel spelingen der natuur zijn, zaailingen dus. Hier staat tussen de tientallen bijna zwarte ook een klein groepje lichtblauwe. Maar dat maakt het allemaal zo interessant. Zoals je zegt: laat de plantjes maar doen.

  4. Loko Tosh schreef:

    hier doen de vergeet-mij-nietjes ook van dattum: blauw, ja, zoals het hoort, maar ook roze en zelfs hier en daar eentje in ’t wit, en ik heb gehoord dat het vingerhoedskruid en de boerenjasmijn etc ook van die trukken uithalen. ik denk dat hier meer menselijke dan natuurlijke selectie achter steekt.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.