schilddrager

Voorwaar, een schilddrager op mijn gevel. Maar van wie zou dat schild dan wel zijn, zo vraag ik mij dan af. Bestaat er ook zoiets als een ridderuil? Neen, zo blijkt uit de ‘Nachtvlinders – Veldgids met alle in Nederland en België voorkomende soorten’. Het zal zijn eigen schild dan zijn, zekerst, van die schilddrager? Een uilensoort die het op wilg en populier gemunt heeft en algemeen voorkomt in bossen parken, tuinen en alle ander plaatsen waar z’n waardplanten aanwezig zijn. Allez, weten we ook weeral.

Dit bericht is geplaatst in dieren met de tags . Bookmark de permalink.

8 Responses to schilddrager

  1. Fruitberg schreef:

    Knap gezien, veel mensen zouden er zo voorbijgelopen zijn.

  2. muggenbeet schreef:

    ook hier vraag ik me af: hoe weten die beesten op welke plek ze bijna ongezien kunnen worden? Je zou haast denken dat insecten ergens een opleiding kleurenkennis krijgen.

  3. De natte dweil schreef:

    Muggenbeet, je moet dringend Darwin lezen, of Dawkins

  4. bart schreef:

    Wee de dag dat kennis de verwondering doodmept (met een natte dweil bijvoorbeeld). :-p

  5. Loko Tosh schreef:

    Twee natte dweilen kunnen mekaar niet afdrogen hé Bart :)

  6. De natte dweil schreef:

    wee de dag van verwondering zonder kennis; ofte back to the dark ages

  7. bart schreef:

    Het is dan ook geen verhaal van of-of. Kennis zonder verwondering is al evengoed een recept voor spel en miserie als verwondering zonder kennis.

  8. Loko Tosh schreef:

    Muggenbeet, een kort antwoord op je vraag: een schilddrager die zich niets vermoedend op de “verkeerde” plek zou neervleien krijgt meer dan waarschijnlijk zijn portret niet op deze blog. Die schilddrager “weet” dat niet, de informatie zit in zijn genen en met wat geluk geeft ie dat door aan de volgende generatie.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.