Niet geheel volgens plan

Al even lang als ik een moestuin uitbaat groeien daar uien in. Meer nog: uien waren bij het eerste (gewenste) gewas dat de kop op stak in mijn prille moestuin. Content als een katje was ik toen, met die eerste sprietsels. Niet dat ik een bijzondere affectie zou koesteren voor zelf gekweekte uien: ’t zijn eerder stille werkpaarden die een seizoen lang ongemerkt verder groeien, en dan middels afstervend loof laten weten wanneer hun tijd gekomen is om geoogst te worden. Nogal wat anders dan die zorgenkindjes genaamd tomaten die gedieft, opgebonden, vriendelijk toegesproken en – i kid you not – getrild moeten worden. Maar zoals bij alle ‘vanzelfsprekende’ dingen: ’t is maar als het mis gaat dat je merkt dat ze er zijn.

uien

Want zie hoe armtierig mijn perceeltje wortelgewassen er bij ligt! Op het eerste zicht valt het nogal mee, maar bij nader toezien is het vooral op de achterliggende rijen kommer en kwel. Misvormde en afstervende uienplanten, hier en daar nog in opperste wanhoop een poging tot bloemstengel wagend.

uienslagveld

Een luchtfoto geeft, zoals gebruikelijk bij dergelijke grootschalige natuurrampen, een beter idee van de verwoesting. En tot overmaat van ramp heb ik te oud pastinakenzaad gebruikt (eigen schuld dikke bult) waarvan er welgeteld 1 (één) gekiemd is (u ontwaart hem daar ergens links tussen de tweede en de derde rij uien). Algemene hongersnood dreigt!

misvormde ui

En ook bij de petite histoire is onmiddellijk duidelijk dat het hier een catastrofe van ongekende dimensies betreft. Links het afstervende oorspronkelijke loof, daarnaast nog een amechtige poging om alsnog uit te lopen, maar met dikke misvormde bladeren als resultaat. Zijn het aaltjes? zijn het preimotten? Ik moet u het antwoord schuldig blijven. Maar wat ik wel weet is dat ik straks naar de winkel kan terten om een zak uien, wil ik deze winter tartiflette eten!
Ter uwer geruststelling: ondertussen is het hele uienslagveld gerooid en zijn de pastinaken opnieuw ingezaaid, deze keer met spiksplintervers zaad. Voor uien is het sowieso al te laat op het seizoen om opnieuw te beginnen, en bovendien zit de grond ongetwijfeld vol snoodaards die wachten op vers te koloniseren lekkers. Wel, ze kunnen nog lang wachten! (zes jaar meerbepaald, want zo lang duurt het tot er weer uien op dat perceeltje geplant worden).

Dit bericht is geplaatst in zonder rubriek. Bookmark de permalink.

9 reacties op Niet geheel volgens plan

  1. Bart Blijentuin schreef:

    Ik ken dit gevoel , heb een jaar of 2 geleden net hetzelfde voorgehad. Je zou wel eens te maken kunnen hebben met de mineervlieg, kijk maar eens bij http://opdeboerderij.wordpress.com/2014/05/21/mineervlieg/
    Je kan de coconnetjes vinden in de stengels. Ik heb nu terug prei gezet en wacht bang af ;-)

    • bart schreef:

      Lijkt er inderdaad sterk op, op die mineervlieg. Nakijken op cocons zal niet meer lukken: alles ligt al op de composthoop (snik!). Succes met de prei!

  2. Zem schreef:

    Soms is het (even) kommer en kwel in de tuin. Maar, de echte tuinier versaagt niet en begint opnieuw en pakt het dan anders aan, zoals de Eigenwijze tuin :-)
    Maar, het lijkt of ik enige kommer ga ervaren bij mijn tomaten: zou ik ze niet genoeg “trillen”?
    En wat voor merkwaardige handeling is dat dan, dat trillen?

    • bart schreef:

      trillen is zorgen dat de bloempjes bestoven worden: tomaten zijn weliswaar zelfbestuivend, maar het stuifmeel moet nog altijd van de meeldraden tot aan de stamper raken. Om zeker te zijn dat nagenoeg alle bloempjes bestoven raken volstaat het om een paar keer tegen de stengel tikken. Als je goed kijkt zie je dan zelfs het stuifmeel uit de bloemen vallen.

      • Zem schreef:

        De bloempjes van mijn buitentomaten zijn komende. Ik zal ze dit jaar gaan “trillen”.
        Bedankt voor de info.

  3. Fruitberg schreef:

    Volgend jaar beter, zou ik dan zeggen.

  4. onderdeappelboom schreef:

    O, dat is ontgoochelend hé, die langverwachte oogst die mislukt; ik ken zo het gevoel. ook ten mijne huize zien de uien er niet al te dapper uit; al moet ik eerlijk zeggen: nu ook weer niet zo armzalig als bij jou :-) Bij Opdeboerderij zien ze er inderdaad ook zo uit, en bij een overbuur zag ik hetzelfde. Het jaar van de beestjes zeker?

  5. Menck schreef:

    De uien te onzent zien er dan toch een pak beter uit. Ze worden nameijk beschermd door oranje netjes en komen uit een stevige stenen serre waar vanbuiten Colruyt op staat. Zeker ook eens proberen!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.