een nieuw hoofdstuk

gedaan met lammetjes

Al meer dan 15 jaar houdt een bescheiden kudde schaapjes het gras op de weide kort. Ergens in maart 1998 kochten we onze eerste vier zwartblessen bij een hobbykweker in Zeeuws Vlaanderen:  twee volwassen ooien met twee ooilammeren. Twee maand later bleek er bovendien een verstekelingske meegereisd te zijn, want op een mooie ochtend in mei stond plots Zippo op de weide: een pasgeboren kleine ramlam. Zippo mocht dat eerste jaar de honeurs waarnemen, maar om inteelt te vermijden werd hij de lente daarop vervangen door een andere zwartbles ram, Atilla (nomen est omen). En Zippo… tja, vanaf dat tweede jaar stond er dus jaarlijks schapenvlees/lamsvlees op het menu, want elk najaar was er meer schaap dan gras.

wijlen Bokkie

Maar met de komst van twee paarden eerder dit jaar dreigt de meer-beest-dan-gras-toestand chronische vormen aan te nemen, wat nu ook weer niet de bedoeling was. Derhalve was het vorige week voor de laatste keer slacht op het Eigenwijze Erf. Want ook onze bok, De Witte van Moerbeke of kortweg Bokkie, sinds 9 jaar de opvolger van de toentertijd onhandelbaar geworden Atilla, is vorige week naar de eeuwige graasweiden vertrokken en zal niet vervangen worden.
Nu, negen jaar is oud voor een schaap. De Witte van Moerbeke begon behoorlijk last te krijgen van allerlei ouderdomskwaaltjes. En ook voor Betty du Jardin Têtu d’Oubrechtegem en Mieke du Buikberg d’Oubrechtegem, twee dames op leeftijd, is het beter om geen lammetjes meer te moeten werpen. Zij mogen nu samen in alle rust van hun pensioen genieten.

Dus geen lammetjes meer in het voorjaar vanaf nu, en dat is jammer. Maar aan de andere kant : dat slachten is ook niet één en al dolle pret, om het zacht uit te drukken. En zo beginnen we aan een nieuw hoofdstuk op het Eigenwijze Erf, en zal ik in plaats van een lamskoteletje al eens meer een vegetarische burger, kipstuckjes of wat rul gehackt  in de pan draaien. Dan is er tenminste geen ander, anoniem beest de dupe van mijn gemoedsrust. Maar eerst moet ik mij nog doorheen 11,5 kilo merguezeworsten, 8 kilo stoofvlees en ruim 3 kilo gebraad werken, Njammie! (en dank u, Bokkie).

betty op pensioen

Dit bericht is geplaatst in dieren met de tags . Bookmark de permalink.

10 reacties op een nieuw hoofdstuk

  1. Elisa schreef:

    Vlees van eigen erf vind ik mooi, zo’n rakkertje is nuttig geweest en dan geniet de mens er ook nog eens van :) Mooi is dit!

    • bart schreef:

      En ook niet onbelangrijk voor mij: ze hebben een heel mooi leven gehad in vergelijking met hun soortgenoten in de voedingsindustrie.

  2. Specht schreef:

    Ik was me al aan het afvragen over welke oppervlakte grond je beschikte om al die dieren te kunnen eten geven. Bij ons zeggen ze: een paard is drie koeien, een koe is vier schapen. Gelukkig heb je een grote voorraad op zolder klaarliggen.

    En wist je dat paardevlees ook best wel lekker is …(HUH? Vloeken in de kerk???)

    • bart schreef:

      Dan hebben ze ofwel heel grote paarden ofwel heel kleine koeien bij jullie ;-)
      Een koe vanaf 450 kg is 1 grootvee-eenheid (gve), een paard is ook 1 gve, een pony is 0,65 gve en 10 schapen inclusief lammeren zijn samen ook 1 gve. Per hectare kun je jaarrond 2 gve houden. Met mijn 2,2 gve zit ik aan het dubbele wat mijn oppervlakte (0,5ha) aankan, met als gevolg: bijvoederen in de winter!
      Enne, paardenvlees at ik al maar heel sprodisch, ik ben er eigenlijk niet zo wild van. En nu zal’t wellicht helemaal gedaan zijn (leve de vegiburgers :-) )

  3. Loko Tosh schreef:

    van oude geitebokken weet ik dat je ze best in het voorjaar slacht, ze zijn dan volledig out of season en hun vlees smaakt minder sterk. Of dat voor schaperammen ook geldt week ik niet, maar ik veronderstel dat het in merguez niet erg is.

    • bart schreef:

      Ook de gebraadjes en het stoofvlees zijn gelukkig vrij van bokkensmaak en -geur. ’t Smaakt eigenlijk nogal richting ree of hert, en is vooral bijzonder lekker,njamnjam.

  4. Menck schreef:

    Dat zal wel smaken, zo’n Bokkieburger!

  5. Bart Blijentuin schreef:

    En ze zijn hier tenminste mooi vereeuwigd, tenzij tinternet ooit eens heropgestart wordt ….

Geef een reactie