plant van de maand: speenkruid

speenkruid

Het was ’s morgens vroeg, nog voor schooltijd op de speelplaats van het Sint-Jozef Instituut in Kortrijk. Het moet 1984 of een jaartje vroeger geweest zijn, ergens halverwege maart. Het was toen dat Broeder Chinees (“Den Ching“, ik ken hem enkel nog bij z’n bijnaam, hoe erg is dat niet…) via een zijdeur vanuit het Groeningepark de speelplaats op wandelde en ons, de eersten die toevallig daar stonden, met oprechte blijheid meedeelde dat het speenkruid al in bloei stond. Oprecht blij! Den Ching! Wij schrokken een beetje, want we kenden Broeder Chinees enkel als de ietwat norse verantwoordelijke van het schoolwinkeltje (een muf hok onder de trap) wier hoofdtaak er -voor zover wij wisten- uit bestond om tijdens speeltijden aan de lopende band twintig-frank stukken om te wisselen in functie van de drankautomaten (toen mochten cola en fanta nog op school). Wee diegene die (enkel uit pure noodzaak, dat spreekt) in deze nooit-eindigende rij stond om een cursusblok of ander papierwaar aan te schaffen. Het verstoren van zijn gestage omwissel-cadans ontlokte aan Broeder Chinees immers onveranderlijk een sterk afkeurende blik en dito gegrom, waarna hij zich met een diepe zucht van zijn kleine kruk hees, op zoek naar het gevraagde, dat hij dan in misprijzend stilzwijgen aan de schuldbewuste onverlaat overhandigde, dit tegen voldoening van de aldaar gehanteerde woekerprijzen (wellicht lagen die prijzen zo hoog teneinde elke spontane aankoopdrang  in de kiem te smoren).  Die Broeder Chinees dus. Blij met speenkruid. Wisten wij veel.

Zelf had ik op dat moment nog nooit van speenkruid gehoord, en mijn ontluikende interesse in natuur betrof enkel vogels. Maar ondertussen weet ik beter, en ben ook ik oprecht blij als het speenkruid eindelijk in bloei staat, na een lange winter. Ik snap Broeder Chinees, nu. Dat fijne tapijt van gele bloemetjes, die vroeg in de lente zorgen voor stuifmeel en nectar voor de eerste insecten. Lang geleden ook voor de mens een welkome bron van vitamine C na een lange winter, vandaar ook de Duitse soortnaam ‘scharbockskraut’. Maar mocht u plannen hebben: eet enkel de jonge plantjes, want naarmate ze ouder worden en beginnen te bloeien verhoogt de concentratie aan giftige stoffen in de plant. Dus pazzop.

speenkruid
Wel gedimme een moeilijk geval om een beetje mooi in beeld te brengen. Een juiste belichting en witbalans zijn niet evident, laat staan een beetje een spannende compositie. Ik ben dan ook niet geheel content met bovenstaande foto’s. Hopelijk volgend jaar herkansing…

Dit bericht is geplaatst in planten met de tags . Bookmark de permalink.

10 reacties op plant van de maand: speenkruid

  1. Fruitberg schreef:

    Ik ben blij het speenkruid ook hier en daar op te merken in ’t gazon, een leuk plantje

  2. Ik vind die eerste foto toch al van een hoog niveau! Zo mooi kreeg ik het plantje nog niet voor de lens.
    Hier dit jaar iets raar aan de hand. De speenkruidblaadjes worden door één of andere onverlaat afgegraasd. Alleen de steeltjes blijven nog over. Nog niet ontdekt wie het is, maar blijkbaar heeft ie nood aan vitamine C.

  3. Zem schreef:

    Met de foto’s is niets mis!
    Hier heb ik hele matjes speenkruid, maar helaas in deze voorjaarsherfst nog niets in bloei.
    Dus dan verlustig ik me maar in jouw foto’s.

  4. natuurlijk-rijk schreef:

    Heerlijk plantje, hier staan ze nog in knop. Je eerste foto vind ik best geslaagd! Geel is vaak zo schreeuwerig maar dat heeft het speenkruid absoluut niet. Een terecht plantje van de maand dus!

  5. Pingback: Plant van de maand, maart | natuurlijk-rijk

  6. groentje schreef:

    Oei is het erg dat dit plantje mij nog nooit is opgevallen? Een reden te meer om deze rubriek leuk te vinden :)

  7. onderdeappelboom schreef:

    Ja, speenkruid is leuk, maar jouw stukje over die chinees nog veeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel leuker!

  8. Tineke schreef:

    Vrolijke gele sterretjes, door de hele tuin. Als je ze eenmaal hebt, en je schuift wat met planten heen en weer, dan heb je de jaren erna overal speenkruid. Laat maar komen, vrolijk in de lenten, en daarna verdwijnen ze bovengronds helemaal. (ondergrond s blijven de knolletjes achter). De plantjes in de zon bloeien hier in Groningen al een week, de meer beschaduwde exemplaren komen nog.
    Zo’n foto uit lage stand doet het altijd leuk bij de lage voorjaarsbloeiers. Zie (lange) link http://members.home.nl/tvdmeij/files/eeeba05f59888a64d3c95111a266ea05-2833.html
    voor een poging van mij van een paar jaar geleden.

  9. Pingback: Plant van de maand, update | natuurlijk-rijk

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.