distelboktor

distelboktorDe vijanden van mijn vijanden zijn mijn vrienden (tenminste toch in dit geval, voor de rest geef ik geen garanties). De mevrouwen van Agapanthia villosoviridescens, ofte de distelboktor, zoeken voor de eierleg namelijk distels, berenklauw en andere assertieve planten op. Ze bijten een gaatje in de stengel en droppen een eitje. De larve die uit dat eitje komt werkt z’n weg doorheen de stengel van de plant. Eenmaal beneden aangekomen bijt ze de stengel af (exit distel, hoezee!) en gaat verpoppen. En dan komt er zo’n mooie boktor te voorschijn. Hoe schoon kan het toch in elkaar zitten!

Dit bericht is geplaatst in dieren met de tags . Bookmark de permalink.

4 reacties op distelboktor

  1. Fruitberg schreef:

    Schoon beestje, schone foto. Ik kende ’t beestje nog niet

  2. cage schreef:

    mooi beestje, de sprieten doen me denken aan de staart van de ringstaartmaki. Zou het hier gaan om een gen dat aan- of afgezet wordt telkens na zekere tijd of plaats of eiwitproductie? en zo ja, zou dat gen dan voor een witte band of een zwarte band instructies bevatten?

  3. Zem schreef:

    Mooie foto van een voor mij onbekend beestje. Zou hij er de oorzaak van zijn dat er zo nu en dan een stengel van mijn kaardebol omligt? Ik ga eens beter kijken.

  4. Tineke schreef:

    En dan die wimpertjes bij de ogen ….

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.