toch wel een beetje spannend

Het was u wellicht nog niet ter ore gekomen, maar vandaag, 14 oktober 2015 was zowaar de ‘Dag van de Boseigenaar’. Hoezee! En net dezer dagen is het van suspens en hoog gespannen verwachtingen in mijn eigenste zakdoekgrote bosje. Dat kan toch geen toeval zijn!

Bosuil vangt veldmuis - Walty Dudok van Heel - www.walty.nl

Bosuil vangt veldmuis – Walty Dudok van Heel – www.walty.nl

 

De gematigde staat van opwinding waartoe ik mij enigszins laat verleiden heeft alles te maken met de terugkeer van een oude bekende: de bosuil. Weliswaar laat hij zich niet zien – hij blijft hoog en droog in de bovenste regionen van de naaldbomen vertoeven- maar des te meer laat hij van zich horen, met luid geschruwel en geroep. Ik vind dat fak, dat geluid.
Onze bosuil is sinds vele jaren een weerkerende wintergast in het bosje, maar jammer genoeg komen ze er niet tot broeden. Dat mag geen wonder heten, want er is gewoon geen geschikte nestplaats aanwezig. Bosuilen zijn immers holenbroeders, en voldoende grote holtes zijn er in de lange wappers die momenteel nog het bos uit maken niet te vinden.
Edoch, geheel met voorbedachten rade is uw dienaar ergens in het vroege voorjaar aan het timmeren geslagen om vervolgens met de assistentie van de Eigenwijze Madam een gevaarte van een nestkast de hoogte in te sleuren en aldaar vast te zetten. Want gezien het bosje nu officieel ons bosje was, mocht dat. Het was een gedoe met koorden en ladders, iets waar ik sowieso geen fan van ben, maar nood breekt wet!

bosuil nestkast

Zodoende beschikt onze vriend nu over een geschikte nestelholte, als dat niet fijn is. Derhalve zit ik nu te duimen dat hij een aantrekkelijke madamme weet te strikken om haar intrek te nemen in de nestkast en aldaar voor talrijk nageslacht te zorgen. Dat zou bijzonder fijn zijn, en mocht daar bovendien ook iets van te fotograferen vallen zou dat gewoon keifak zijn zelfs, dat spreekt.

(En ingeval het u zou interesseren: linkje naar het gebruikte bouwplan van de bosuilnestkast)

Bewaren

Bewaren

Dit bericht is geplaatst in dieren, in eigen tuin met de tags , . Bookmark de permalink.

11 reacties op toch wel een beetje spannend

  1. Heidi schreef:

    Misschien komen de bosuilen van ’t Loweebos wel naar jullie? In het kader van bosbeheer is daar nu niks meer dat hoger is dan een halve meter, en daar zaten ook uilen. Nu ja, ik zeg uilen, maar ik weet eigenlijk niet met hoeveel die beestjes in een stuk bos vliegen. Mogelijk is het er dus maar één.
    Ik laat ze weten dat er een woning vacant is!

  2. Menck schreef:

    Tè vree fak, moat.
    “Altijd de uilenkast ophangen met de opening naar een aanvliegroute en met zo weinig mogelijk hindernissen om ze te bereiken”, liet een Natuurpunter me laatst weten. Waarna we samen zijn loodzware, geheel uit meranti opgetrokken uilenbak middels touwen, een ladder en – inderdaad – veel gedoe hoog tegen een berkenboom bevestigden.

    ’t Zal lukken, Bart. Ik kijk nu al uit naar je eerste uilenfoto’s uit eigen tuin. Sorry: eigen bos.

  3. hoow schreef:

    zalig eh dat bosuil geluid. Ik duim dat ie blijft.

  4. natuurlijk-rijk schreef:

    Je hebt hem/haar in ieder geval een mooi onderkomen voorzien, dat moet beloond worden!

  5. Zem schreef:

    Wat een mooi project: de nestkast voor de bosuil. Dat zou moeten gaan lukken!
    Hopelijk volgend broedseizoen mooie waarnemingen.

  6. Fruitberg schreef:

    Ik duim mee met je

  7. kristof schreef:

    Wel een beetje oppassen met bosuil kasten, er zijn op sommige plaatsen heel veel bosuilkasten gehangen waardoor er “oneerlijke” concurrentie onstaat tov ransuilen, hoewel niet bewezen wordt de bosuil ervan verdacht ransuilen te verdrijven, ook durven ze nog al eens een steenuil op te eten, dus als je al steenuilen in je buurt hebt zou ik toch oppassen met die bosuilkast!

    • bart schreef:

      Dat was mij inderdaad ook ter ore gekomen Kristof. Maar steenuiltjes zitten er al tien jaar niet meer helaas, en ook ransuil is al ruim zes jaar geleden (ik denk dat de sparren daarvoor te ver heen zijn en nog te weinig levende takken hebben). Dus ik wil nog wel eens broedende uilen op mijn erf :-)

  8. onderdeappelboom schreef:

    Ik herinner me vooral je vorige ladderconstructie toen je ging knotten en ben nu minder verbaasd dat je niet toont hoe je die nestkast zo hoog hebt gekregen (evenwel wèl verbaasd dat je het nog kan navertellen) :-p

Geef een reactie