vikingbloed

doorgezaagde stamEr sluimert een Scandinaaf in mij. Meer bepaald een Noor, hoogstwaarschijnlijk. Toch gelet op de meer dan gemiddelde interesse die brandhout en al wat daar tegen aan leunt bij mij losweekt. Geen groter genot dan het knotten van een flinke hakhoutstoof, het omleggen van een ter ziele gegane fijnspar om vervolgens de stammen te verzagen en te klieven. Om nog maar te zwijgen van de dieptevreden bevestiging bij een blik op de goed gevulde houtvoorraad of de zoemende houtkachel, zo op een winteravond. En dat onze sauna tot het houtgestookte type behoort is inderdaad niet toevallig.

hout hakkenNee, hout hakken en vuurke stook, ’t is mijn lang leven. Die affiniteit met brandhout deel ik met een aanzienlijk deel van de Scandinavische populatie. En vooral de Noren hebben er een handje van weg. Daar is het zelfs van danig staatsbelang dat Nasjonal vedkveld, een 12 uur durende non-stop uitzending over en vooral ván een brandend haardvuur 20% van de kijkcijfers wegkaapte. Inclusief stevige online discussies over wanneer en vooral hoe er nieuwe houtblokken opgelegd dienden te worden, en of dat allemaal wel deftig gekliefd en gedroogd was. Want hout stoken, dat is een Hogere Wetenschap in Noorwegen.

gestapeld essenhoutHet mag dan ook niet verbazen dat ik bijzonder gecharmeerd was van het boek van de Noor Lars Mytting, in het Nederlands wat knullig vertaald als ‘De man en het hout’. Nee, dan dekt de oorspronkelijke titel ‘Hel Ved, alt om hogging, stabling og tørking – og vedfyringens sjel’ – wat zoveel betekent als ‘Stevig hout, alles over hakken, drogen en stapelen van hout – en de ziel van het hout stoken’ – de lading een stuk beter. In eigen land met ruim 200.000 verkochte exemplaren goed voor meer dan een jaar in de non fictie top 10, niet slecht voor een boek over hout.
Maar behalve de titel voldoet de Nederlandse vertaling prima. Fijne anekdotes, een snuif materiaal-fetisjisme, een klets cijfermateriaal en bovenal een hoop nuttige tips en tricks in verband met hakken, drogen, stapelen én stoken maken dit tot een soortement bijbel voor de houtstokende romantische ziel.

kettingzaagLezen in dit boek bezorgt mij instant goesting om, gehuld in een flanellen hemd en gewapend met kettingzaag, hakbijl, kapmes en kliefhamer het bos in te trekken om een uurtje later met een volle kruiwagen houtblokken terug te kunnen keren. Bijzonder handig dat dit ook effectief kán op het eigenwijze erf. Behalve het flanellen hemd dan, dat heb ik immers niet en zal ik ooit nooit bezitten als ik de Eigenwijze Madam niet van het erf wil jagen, dit geheel terzijde. En dan ’s avonds, na de noeste arbeid, in het zetelke naast de houtstoof verder lezen, een Westmalle tripel binnen handbereik. Veel dichter bij de hemel kom ik niet.

houtvuur

 

Dit bericht is geplaatst in in eigen tuin met de tags , , , . Bookmark de permalink.

35 reacties op vikingbloed

  1. Menck schreef:

    Dit neigt zowaar naar houtfetisjisme. ;-)
    Maar ik begrijp het. Ik begrijp het zelfs zeer goed. Een boek dienaangaande zou ikzelf niet kopen, maar mezelf een uur verliezen in houthakkersvideo’s op YouTube is me dan weer hoegenaamd niet vreemd.

    • bart schreef:

      Ik heb het dan weer eerder voor papier in plaats van een scherm. Al is een occasionele fail-compilatie op youtube dan wel weer aan mij besteed. Maar liefst niet in combinatie met houthakken dan.

  2. AnneTanne schreef:

    Manlief is niet gauw geneigd een boek te kopen dat hij ook via de bib kan (laten) aanschaffen, maar dit is de uitzondering op de regel… Zoonlief, die nooit geld kan uitgeven, behalve af en toe aan planten, en bij hoge uitzondering aan een boek, wrijft zich dus in de handen, want dit boek is dus binnen bereik zonder dat het hem een euro kost.
    Mij daarentegen kan werken met hout enkel bekoren als het met handgereedschap kan.

    • bart schreef:

      Véél boeken koop ik eigenlijk ook niet, maar bij deze ben ik afgegaan op een heel korte beschrijving in De Morgen, 200000 Noren kunnen toch niet fout zitten ? :-)

  3. buikberg schreef:

    aaaah – die plastieken bak !!!

    • bart schreef:

      Bijzonder handig! Draagbaar volume, makkelijk proper te maken, goeie afmetingen. Heel wat beter dan die grote rieten mand die we vroeger hadden. Maar nu ben ik wel benieuwd met welk recipiënt het hout ten huize Buikberg getransporteerd wordt richting stoof?

  4. zem schreef:

    Ik voelde het al aankomen en ja: “de man en het hout”.
    Vrouwen vinden hopelijk de man, die van hout houdt, aantrekkelijk. Kan niet schelen wat voor raar hemd hij aan heeft ;-)
    Maar zonder gekheid: wat een prachtig houtkacheltje!

    • bart schreef:

      Zolang die ene vrouw mij maar aantrekkelijk vindt is het voor mij al lang goed :-) . De houtkachel vinden wij ook mooi, maar hij is niet zo handig bij te laden; de grote deur zorgt voor veel rook/opwaaiende as die naar binnen komt. Ik zou nu toch voor een ander type kiezen.

  5. Thomas schreef:

    Ik denk dat ik enkele weken geleden in De Standaard een review gelezen heb over dat boek. Het sprak mij wel aan, maar de recensent was duidelijk geen Viking.

    • bart schreef:

      Nóg een reden om nooit De Standaard te kopen! Zelf ben ik al zo’n twintig jaar abonnee bij De Morgen. Daar houden ze wel van hout :-)

  6. woelmuizenier schreef:

    Een flanellen hemd behoort sowieso niet tot de standaard veiligheidskledij

  7. onderdeappelboom schreef:

    Dat Noors programma was magisch! (niet dat ik één van die duizenden kijkers was die om 3u ’s nachts nog discussieerden of er nu al dan niet nu al een blok bij moest). En hout is zeer erg hot in boekenland. Als je jeweetwel wanneer met jeweetwelwie praat moet je dat maar eens laten vallen. ;-) En verder: geef het nu maar toe, er schuilt een lumbersexual diep in jou van binnen :-p

  8. De Fruitberg schreef:

    Eigenlijk ben je dan een necro-dendro-fiel?

    • bart schreef:

      ‘Lumbersexual’ vind ik dan toch beter klinken, eigenlijk. :-) En eigenlijk zie ik ze toch liefst levend (en die verzagen trouwens makkelijker ook dan die droge dooie).

  9. natuurlijk-rijk schreef:

    Allé dat is toeval, mijn berichtje gaat ook over hout ;-)

  10. lefabuleuxjardin schreef:

    Ik zou de man dat boek wel kado willen doen, maar ik vrees dat het hout dan zeker blijft liggen.

  11. cage schreef:

    ha prachtig en wie zong dat ooit “heaven is a place where nothing ever happens” (simply red? oa) behalve dan een goe vuur, het walhalla binnen houtbereik! schuif op, maak plaats, maak plaats, zet er een paar zetels bij, ik breng een bakske mee. Allemaal ne gelukkige

  12. Bart schreef:

    Ik heb dat boek ook even doorbladert in de boekhandel. En ik versta je passie volledig, ik ga hier tegenwoordig ook regelmatig hout oogsten in de tuin, laatst nog wat grotere takken esdoorn en krulwilg gezaagd en gekliefd. Bij ons gaat dat hout in de gietijzeren houtkachel, vuurkorf en in wat je nog ontbreekt in je scandinavische beleving : onze houtgestookte hot-tub. Al hebben we van deze laatste wegens de nattigheid deze winter nog niet kunnen genieten :-(.

  13. Steyn schreef:

    zalig boek!!
    ik bleef wel met wat vragen zitten, die grote ronde houtstapels (net iglo’s of hooimijten, houtmijten in dit geval) – waar kan k meer vinden? filmpjes? Plannen? tabellen…
    Welke diameter is aan te raden en welke lengte houtblokken wordt dan best gebruikt, ik zie meestal meter-hout in BE, maar dat lijkt me wat lang
    hoe noem je zo’n ronde houtstapel?

    • bart schreef:

      Met de ronde houtstapels kan ik je niet helpen, geen ervaring mee. Misschien op youtube?
      De diameter en lengte van je houtblokken hangt volledig van je houtstoof af. Trekt die voor gek, dan kun je gerust dikkere blokken gebruiken want anders kun je om het kwartier bijvullen. Is het daarentegen niet zo’n fantastische stoof-schouw combinatie, dan ben je beter af met smallere blokken omdat die makkelijker zullen branden. Ook de lengte is afhankelijk van wat in je stoof kan. Uitzonderlijk is dat een meter, soms is dat een halve meter, meestal iets van 35 à 40 cm. Het meterhout wordt gebruikt omdat dat makkelijk laat rekenen in stères (1 stère = 1 m³ hout) en sneller te laden en lossen is. Eenmaal verkocht en getransporteerd wordt het afhankelijk van je wensen op twee of op drie verzaagd.
      En volgens mij noem je zo’n ronde houtstapel bezigheidstherapie ;-)

      • bart schreef:

        Eventjes een youtube zoekertje gedaan : https://www.youtube.com/results?search_query=stacking+wood+in+a+circle . filmjes à gogo!

      • Woelmuizenier schreef:

        Er schijnt nogal veel verwarring te bestaan omtrent houtvolumes: 1 stère = 1m³ hout, gemeten aan hand van de gemiddelde omvang van de boom. 1 cub = 1m³ opgestapeld hout met lucht tussen de stammen. 1 sm (stortmeter) is 1 m³ gezaagd en geklievd hout zoals je het zonder meer in een container gooit, aldus niet netjes gestapeld! Dat betekent dat een sm tenslotte niet meer is dan ca.1/2 stère. (1 sm = 2/3 cub, 1 cub = 2/3 stère).
        Dat hout meestal 1 meter lang is ligt wel daaraan dat de capaciteit van een huishoudelijke hydraulische kliever geen langere stukken toelaat.
        In mijn streek zie je hier en daar nog van die ‘Holzhausen’. Maar meestal wordt hout op 1m brede rijen gestapeld en afgedekt met een stevige folie, die dan ook weer 150cm breed is, zodat er op weerszijden 25cm overhang is. Op die manier droogt het geweldig snel.
        Ikzelf verzaag en klief mijn jaarlijks hoeveelheid (ca. 35m³ beuk, geleverd in lengtes van 4m en tot 45cm diameter) 25cm lang en niet te zwaar: droogt sneller en brandt beter.

      • bart schreef:

        Euhm, een meter is wel heel optimistisch voor de doorsnee hydraulische kliever hoor :-)

      • Woelmuizenier schreef:

        Een liggende kliever klieft ca 50cm. (kan ook meer zijn)
        Een staande neemt ca. 110cm en is voorzien van een extra ‘tafel’.
        http://woelmuizenier.blogspot.de/2014/11/bustje-kappen.html?showComment=1418326029798#c3664650029122595425

Geef een reactie