maandag bloemekesdag

sneeuwklokjeDe meeste lopen zo stilaan naar hun eind toe, maar een aantal van de sneeuwklokjes op het Eigenwijze Erf staan er nog prima bij. De nogal koude temperaturen dezer dagen zullen daar wellicht niet vreemd aan zijn; ’t gaat allemaal wat trager dan.

Vanuit het standpunt van de plant gezien is het allemaal niet zo strategisch, die vroege bloei. Véél vliegende insecten zijn er bij ons immers nog niet zo vroeg op het voorjaar, en laat het de bloeiende sneeuwklokjes nu nét daarom te doen zijn. Want hommels en bijtjes  in combinatie met bloemetjes dat betekent bevruchting, weetwel, en dat is evolutionair interessanter omdat je dan een beetje variatie in je nakomelingen hebt. Noodgedwongen moeten ze zich hier in onze regio doorgaans met ongeslachtelijke voortplanting door middel van hun ondergrondse bolletjes behelpen. Allemaal identieke kloontjes. Al die bloempjes voor piet snot gemaakt. Al die moeite voor niks. Djutoch.
En dat vertroebeld sexleven van het sneeuwklokje is eigenlijk onze schuld, want wij hebben sneeuwklokjes vanuit hun zuidelijker verspreidingsgebied – waar wél volop vroeg vliegende insecten aanwezig zijn wegens de hogere voorjaarstemperaturen- naar hier gehaald, gewoon omdat wij die witte bloemetjes mooi vinden.

Witte bloemetjes die d’ailleurs niet eens echt wit zijn, maar eigenlijk kleurloos. Ze lijken alleen maar wit. Ook dat nog! Knijp maar eens een bloemblad fijn, het blijkt zowaar glashelder te zijn nadat je er de luchtbelletjes uit geperst hebt. Het zijn immers die luchtbelletjes die het invallend licht in alle richtingen weerkaatsen die de bloemen wit doen lijken.

Nu, voor de occasionele vroege bij of hommel zijn de bloeiende sneeuwklokjes (samen met de krokussen) een godsgeschenk: ze krijgen er stuifmeel en een beetje nectar, wat zo vroeg op het seizoen niet evident te vinden is. En zo geraken af en toe toch sneeuwklokjes bevrucht, en is al dat gebloei ook voor het sneeuwklokje niet voor niks geweest.

Dit bericht is geplaatst in just pictures met de tags , . Bookmark de permalink.

13 reacties op maandag bloemekesdag

  1. Bart schreef:

    Ferme uitleg over een schoon blommeken. Ik had er ook geplant, maar er is nog geen sneeuwklok te zien.Misschien volgend jaar? De boerencrocussen en sterhyacinten zijn wel boven water, euh grond gekomen.

    • bart schreef:

      Hier heeft het ook een paar jaar geduurd voor er bloeiende exemplaren opdoken. Ik had ook de hoop al opgegeven dat er nog iets van zou komen. En dan waren ze er plots, en blijken ze zich nog te vermeerderen ook. Dus courage, met wat geluk staan ze er volgend jaar wel!

  2. De Fruitberg schreef:

    t’ Blijven toch mooie bloemetjes. En ze kunnen zich ook af en toe vermeerderen via zaad in een wat warmere winter. Want de plantjes verwilderen toch redelijk vlot in onze streken…

    • bart schreef:

      Het verwilderen kan ook met de knolletjes natuurlijk. Maar dat er soms ook in onze streken zaad van komt is juist (staat ook in de laatste paragraaf van het blogstukje).

  3. Menck schreef:

    Het seksleven van het sneeuwklokje: daar ben ik nu al zó lang naar op zoek, zie!
    Ernstiger: bijzonder boeiende uitleg en wederom een schone foto.

    • bart schreef:

      Dank u zeer. Verhalen over diverse sexlevens kunnen bijwijlen de mond laten openvallen van verbazing en ongeloof, newaar. Niet dat ik naar temptation island kijk hoor! Neenee, echt niet!

  4. moois van me schreef:

    allez, weer wat bij geleerd ! merci !

  5. AnneTanne schreef:

    Mooi, zoals de transparantie die je in je postje beschrijft, ook in je foto te zien is!

  6. Tineke schreef:

    En elke paar jaar de polletjes met bolletjes na de bloei/ aan eind van de bloei opnemen en in stukjes iets uit elkaar planten. Dat geeft na een jaar of vijf al een behoorlijk wit veldje in het vroege voorjaar :-) . En ALS er zaad gezet wordt, dan helpen de mieren het zaad verspreiden (mierenbroodje).

  7. Pingback: Sneeuwklokjes planten in het groen

Geef een reactie