heden geen eieren

Meer dan vier jaar ging het goed: schuifje dicht bij zonsondergang, schuifje open bij zonsopgang. Kippen veilig. Een volautomatisch kippenluik, het is voorwaar een gerief!
Tot er dat lekkend batterijtje was. Met bijgevolg een geoxideerd contactpunt. Waarna ik de defecte hokopener vlug omwisselde voor de tweede, die hier sinds de fusie van de twee groepjes kippen bij het sneuvelen van Napoleon werkloos lag te wezen. Handje even voor de lichtsensor gehouden, schuifje ging dicht. Prima! Klaar was Bart, die defecte hokopener zou ik later wel eens repareren. Nooit aan gedacht dat die tweede hokopener niet op dezelfde lichtgevoeligheid ingesteld stond evenwel.
De eerste die dat, enkele weken later, wél door had was de lokale vos. De aanhouder wint, zal hij misschien vier jaar lang gedacht hebben. En jawel, die ene keer had hij geluk.
Resultaat: twee kippen volledig spoorloos, één hen en de haan allebei onthoofd achtergelaten op de weide. En twee zwaar getraumatiseerde overlevers nog in het hok. Mijn schuld, ik neem die vos niks kwalijk, ’t beestje moet ook eten.
Bij de slachtoffers zat jammer genoeg ook onze Hardnekkige Legger, die er zomer én winter zo goed als dagelijks een ei uit wist te persen. Derhalve moet ik nu begot pruteieren uit de winkel halen om mijn quiche te bakken, hoe triestig is dat niet! Een geluk bij een ongeluk: Shiva zat met haar kroost veilig opgesloten in de serre, dus opvolging is al voorhanden. Maar vooraleer we daar de eerste eitjes van kunnen oogsten zijn we weer een paar maand verder vrees ik.
Op de foto hierboven, enkele dagen na het drama genomen, blijkt de vos nog eens langs geweest te zijn: verse sporen in de sneeuw, heen en terug naar het kippenhok. Maar toen zaten mijn dames alweer veilig en wel achter gesloten deuren. De pootafdruk van een vos kan te overigens onderscheiden van de pootafdruk van een hond omdat die van de vos langgerekter is. Als je een denkbeeldig lijntje trekt vooraan tussen de twee buitenste zoolkussentjes, dan vallen de twee kleine, voorste zoolkussentjes buiten die lijn. Bij een hond zouden ze die lijn wel raken. (een prentje maakt het duidelijker).

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Dit bericht is geplaatst in dieren met de tags , . Bookmark de permalink.

9 reacties op heden geen eieren

  1. De Fruitberg schreef:

    Oei, das jammer. Hongerige vos, 3 brahma’s meegenomen?

  2. Menck schreef:

    Tja, als de techniek het laat afweten, neemt de natuur het over. Wel bijzonder jammer, vaneigens.

  3. natuurlijk-rijk schreef:

    Dorie toch, zonde! Ik dacht deze morgend ook even dat ik prijs had, het hek stond open en ik zag in eerste instantie geen kippen. Gelukkig zaten ze nog gewoon binnen!

  4. Stefan Kestens schreef:

    Heb je de onthoofde kippen laten liggen – ze zijn toch dood? Zo rooft hij niets op een ander. En vooral met zo’n wildcamera van den Aldi erop kan je nog filmen wat er komt aan smullen. Ik deed dat bij me thuis met als resultaat: Vos, Steenmarter en een paar vechtende buizerds!

  5. zem schreef:

    Heel sneu. Hopelijk raken de overblijvers wat over de stress heen.
    Slimme Reintje: hij/zij houdt de boel goed in de gaten en probeert ons altijd te slim af te zijn.
    Handig om die sporen nog even te vermelden: leerzaam.

  6. Oei, wat een nare ontdekking. Echt schrikken. Beterschap met de dames die het overleefden en blij dat je goede opvolging hebt.
    Dank je wel voor de sporeninformatie. Goed om te weten.

  7. Tom vinken schreef:

    Dan toch terug actief met eigenwijze tuin, ik dacht dat het niet meer bestond?

    • bart schreef:

      U hebt dat goed gezien! Er is weer (sporadisch) leven in de brouwerij.

      • Tom vinken schreef:

        Super, ik volg het al jaren met heel veel plezier en heb grote bewondering over jullie manier van tuinbelevenis, ik vond het doodzonde dat deze schitterende blog zou verdwijnen!

Geef een reactie