een klein bruine vogeltje

Er zat vreemdsoortig gevogelte in mijn notelaar en ik wist niet wat het was. Een klein bruin vogeltje, en dat in het najaar. Kloef middenin de najaarstrek met andere woorden, en dan duiken de zotste dingen op in de lage landen; van siberische tjiftjafs over dwerggorzen tot struikrietzangers. Die beestjes herkennen gebeurt middels ontdubbelde beige wenkbrauwstrepen in combinatie met een verlengde slagpenprojecties en grijzige tertials en dergelijke. Er zijn mensen die dat kunnen. Ik hoor daar niet bij. Ik blader in Het Boek en vergelijk met de prentjes. Het leven is zo al moeilijk genoeg.

Het beest in kwestie leek nog meest het midden te houden tussen een grauwe vliegenvanger en een bladkoninkje, maar die kruising stond niet vermeld in Het Boek. Vergeefs geblader dus, ik zag ‘m niet staan. Gelukkig heb ik vrienden die daar wel helemaal in thuis zijn, in dat gedoe met staartpennen en oogstrepen. Een simpel heen-en-weertje via messenger en voila: het bleek een mevrouw bonte vliegenvanger. Nu staan bonte vliegenvangers wel degelijk in Het Boek, maar klaarblijkelijk associeert mijn voorgeprogrammeerd brein een bonte vliegenvanger al te zeer met iets zwart-en-wit (het mannetje) en bladerde ik derhalve selectief blind over de betreffende pagina heen. Alweer een illusie armer, ik.

Samen met de correcte determinatie kwam messenger-gewijs ook de mededeling dat bonte vliegenvangers zelden verpozen op hun trektocht, en doorgaans in één ruk tot in Portugal plegen te vliegen, en dat ik een pietzak was.

Daags daarna voelde ik mij nog meer een pietzak, want het vogeltje bleef in de boomgaard pleisteren. Dat stemt mij voldoende hoopvol om hevig te supporteren voor een voorspoedige reis heen en terug voor het beest in kwestie, in de utopische veronderstelling hier volgend jaar misschien wel een broedgeval van bonte vliegenvanger te mogen verwelkomen. Men weet immers nooit.
Messenger-gewijs kwam op die bedenking de reactie ‘Dream on Bart’… Maar naar het schijnt dromen we toch te weinig, dus er is hoop!

Dit bericht is geplaatst in dieren met de tags . Bookmark de permalink.

14 reacties op een klein bruine vogeltje

  1. groengenot schreef:

    Moh zo’n schoon beestje! Ik zou toch blijven dromen hoor. Ge weet maar nooit…

    • bart schreef:

      Een 17tal bezette nesten in Vlaanderen volgens waarnemingen.be dit jaar. Een 18e zou volgend jaar toch moeten kunnen he :-)

      • kristof sprengers schreef:

        dat is wel een heel zware onderschatting, in het prinsenpark (Retie) hebben we elk jaar tussen de 40 en 50 broedkoppels.Dat is natuurlijk een extreem voorbeeld. maar volgens schattingen zitten er in vlaanderen toch zo een 20.000 koppels.

  2. Dufraing Marc schreef:

    Yes we can “dream” !

  3. De Fruitberg schreef:

    Blijven dromen, wie weet, ooit….

    • bart schreef:

      Het ziet er evenwel niet goed uit: “De klimaatatlas van de Europese broedvogels voorspelt dat het broedgebied van de bonte vliegenvanger tegen het einde van de 21ste eeuw ongeveer zal gehalveerd zijn. De soort zou dan vooral nog broeden in Scandinavië en het noorden van Rusland. Op het Europese vasteland zou de soort enkel nog stand houden in de Alpen. In België en Nederland zou de bonte vliegenvanger als broedvogel volledig verdwijnen.”

  4. natuurlijkrijk schreef:

    ’t beestje zou mij waarschijnlijk nog nie eens opgevallen zijn, wie weet wat zit er allemaal in mijnen hof :-). En ik maar denken dat je die beestjes let je ogen dicht zou herkennen, weer een droom euh illusie armer ;-)

    • bart schreef:

      Wel, die vraag stel ik me soms ook: wat komt er zo al niet voorbij in onze tuinen terwijl we niet kijken? Volgens mij hebben sommige beestjes heel goed in de smiezen wanneer er niemand thuis is en ze ongestoord tevoorschijn kunnen komen.

  5. onderdeappelboom schreef:

    Ik droomde zelfs al van een wederopstanding van deze blog, en zie: de vliegenvanger blijkt een dromenvanger! (Ik zou gedacht hebben dat het een tjiftjaf was, maar al goed dat jij samen met je messenger-vrienden een pak slimmer bent!)

  6. bart schreef:

    En toch: tjiftjaf is geeneens zo’n slecht gok. Maar die witte vleugelstrepen horen er dan niet te zitten. Maar bovenal verheugd dat deze blog een gastrolletje toebedeeld kreeg in je dromen!

  7. Tineke schreef:

    Bonte vliegenvangers hebben we 1 jaar in de tuin aan het broeden gehad. In een nestkastje waar andere jaren de koolmezen in zaten. Ik kon de kleine bruine vogeltjes (KBV-tjes) dan herkennen aan hun relatief grote zwarte oogjes.

  8. TheHappyFive schreef:

    Dit zijn toch zo van die momentjes waarvan je intens gelukkig wordt.
    Euromillions winnen? Ok, da’s pure extase. Maar een vogeltje ontdekken in je tuin, niet meteen herkennen, opzoek gaan en horen dat het toch een specialleke is, de meeste boeddhisten gaan jaren mediteren om dat niveau van intens geluk te behalen. Mijn gedacht!

  9. Mooi artikel, en fantastisch zo’n ontdekking!

Geef een reactie