De eigenwijze tuin

Een (heide)libel op de schommel. Meer ga ik niet schrijven, want de juff(e)r(ouw) van Onder de Appelboom heeft een onwaarschijnlijk mooi stukje geschreven dat je zeker moet gaan lezen.

‘t Was dus van Velt-ecotuindagen dit weekend, u had het ongetwijfeld al ergens opgevangen.

Read more »

whiiii! Een uurtje geleden (onze post arriveert nogal laat) viel, samen met het nieuw nummer van Seizoenen, de nieuwe zadenlijst van VELT in de brievenbus. En (oh!) met een zeer schone foto op de cover. Velt heeft daar doorgaans veel aandacht voor, voor mooie foto’s in hun publicaties, en ik kan dat geweldig appreciëren.  Al eens vlug doorbladerd die zadenlijst natuurlijk, zo onder het boterjammen eten door, en al een paar leuke dingen gezien. Maar het grondige snuisteren zal moeten wachten tot één dezer avonden want naar goede gewoonte zit mijn ouderschapsverlofdag (onthouden voor scrabble!) weer proppesvol. Et en avant!

ps: wie geen lid is van VELT (foei!) maar wel geïnteresseerd is in de zadenlijst kan deze downloaden op de Velt-website.

Zomerluwte op eigenwijzetuin.be, het wordt zo stilaan een jaarlijks terugkerend fenomeen. Af en toe een fotootje posten lukt nog. Maar veel tekst erbij produceren zit er precies minder in. Niet dat er niet genoeg zou zijn om over te palaveren, verre van, maar het blijft voorlopig bij kladversies (die ooit nog afgewerkt uw richting uit komen). Want het is veel te goed weer momenteel om lang achter de computer te zitten, en als het regent is er binnenshuis voldoende puin te ruimen (al eens gezien wat drie kinderen op een paar uur tijd kunnen aanrichten?) om mij van de PC weg te houden.

Maar de zomer inspireert ook een paar mensen tot (her)nieuw(d)e blogavonturen: Andy van de Pontstraat heeft zich voorwaar op de bijen gesmeten. Ikzelf en ongetwijfeld nog wat volk kijken al uit naar de avonturen aldaar. En in het exotische Belsele is boer Thomas van start gegaan met een wildetuinblog. Dus alle leeshongerigen daarheen!

Om inspiratie op te doen, of om gewoon van de mooie beelden te genieten: ‘pildiblog‘ van Remo Savisaar uit Estland.

En dichter bij huis ben ik zo ongeveer van mijn stoel gevallen bij het bekijken van de foto’s van Sam Mannaerts. Bekijk vooral de landschappen en de insecten!

Wat hebben wij onder meer onthouden van de bijzonder boeiende tweede les natuurfotografie gisteravond? Wel, deze tip van de statiefgoeroe vind ik wel het vermelden waard:

‘Kijk zoveel mogelijk naar mooie beelden van anderen en probeer daarin te ontdekken waarom je ze mooi vindt. Op die manier heb je in je hoofd al een idee van hoe een mooie foto er uit ziet en hoe die opgebouwd is. Zo zal je sneller tot mooie beelden komen.’ (of zoiets in die trant).

En voila, om je al meteen geheel ten dienste te zijn een linkje naar de website van David Maitland. Want daar staan verdikke schoon dingen op (blader vooral eens doorheen de 11 ‘invertebrates’). En verder ben ik op het allereerste zicht ook wel te spreken over ‘Shoot‘, een nieuw fotografietijdschrift dat ze gewoon in Dundelleize verkopen (met dank aan Yo voor de tip).  Wie nog ander interessant kijkvoer te melden heeft mag het altijd zeggen!

Dat er veel te zien en te beleven valt in je eigen tuin, ik moet het je wellicht niet meer vertellen. Zelf val ik al meer dan vier jaar zodanig van de ene verwondering in de andere dat ik mij er op deze pagina’s  maar over blijf verbazen. Maar zie nu: het hoeft niet bij ongecoördineerd geleuter à la deze blog te blijven, er bestaan zelfs heuse cursussen over. Gestructureerd en goed uitgelegd en al! Met gelegenheid tot vragen stellen en een praktijkuitstap op de koop toe.

Als fijn onderdeeltje van mijn danig ondermaats bezoldigde dagtaak heb ik het namelijk zodanig aan boord weten te leggen (how nifty!) dat een fijn mens van Natuurpunt Educatie zomaar eventjes de cursus ‘Natuur in je tuin’ komt plegen .  Vier theorielessen en een praktijkuitstap in de Kaaihoeve in Zwalm op dinsdag 12, 19 en 26 mei en op 2 en 9 juni. Telkens van 19u tot 22u. Deelname kost 35 euro, cursustekst inbegrepen. Meer inlichtingen of inschrijven alhier. (Neen, niet via de commentaren op deze blog!).

Dan weet je binnenkort ook of je al dan niet bang moet zijn van onderstaand mormel.

Ze stonden al jaren in mijn linkenlijst: stichting oase. Een Nederlandse organisatie die natuurrijke tuinen en parken wil promoten. Ik kende hen enkel van hun website, waar eerlijk gezegd op het eerste zicht niet zo gígantisch veel informatie te rapen valt. Maar onlangs kreeg ik een exemplaar van hun tijdschrift ‘oase’ onder ogen, en voorwaar: dat viel mij bijzonder mee. De gepaste mix van natuurbeleving, grondig onderbouwde artikels en inspiratie om dingen zelf te doen. Vooral (in het nummer dat ik gezien heb) dinges met grote tuinen zoals ik er ene heb, én dinges om je kinderen daar volop van te laten genieten. Ik was dermate gecharmeerd dat ik mij prompt een abonnementje aan de hand gedaan heb. Maar je moet mij niet op mijn woord geloven: via hun website kan je een gratis proefnummer aanvragen.

Afgezien daarvan, en dit geheel terzijde, moet ik bij het horen van al wat naar ‘oase’ of ‘oasis’ neigt onvrijwillig terugdenken aan de cult-filmpjes van Carlos. Jeugdsentiment, het ligt altijd op de loer…

Zo goed als simultaan met onszelf heeft destijds ook een eerste toom pluimvee zijn intrek genomen in de eigenwijze tuin. Niet gehinderd door enige gestructureerde aanpak van onze kant is alles toch snel in de plooi gevallen en sindsdien leiden onze kippen een lichtjes paradijselijk leven met een extreem grote vrije uitloop en een groot, droog en comfortabel hok. Dagelijks voldoende voedsel, op z’n tijd proper water, ongediertevrije legbakken: rudimentair maar toch behoorlijk gesoigneerd. Een leven zoals de gemiddelde kip het zich maar kan wensen, quoi.
Het was dan ook eerder vanuit een algemene interesse dat ik mij onlangs het boekje ‘het ecologisch houden van kippen’, uitgegeven door VELT aanschafte. Maar zie: zelfs als ‘ancien’ valt er nog één en ander uit dit boek op te steken. Het durft wel eens anders zijn met gelijkaardige handboeken die zich al te vaak bij algemeenheden houden. Nog iets wat ik weet te appreciëren: er wordt ook niet rond de halfzachte pot gedraaid: kippen slachten hoort er voor de schrijvers van dit boek ook gewoon bij. Een realistische kijk op het buitenleven die bij VELT soms wel eens zoek lijkt.

Ik zit ondertussen nog maar halfweg in dit boek, en heb toch al enkele kleine verbeteringen in ons kippenhok aangebracht: meer slaapstokken, de ingang tot het hok een paar decimeter hoger geplaatst; kleine ingrepen die toch voor wat meer kippengeluk zorgen. En wie ben ik om dat die beestjes te ontzeggen. Ook de legbakken ga ik nog eens onder handen nemen, zodat ze wat meer afgeschermd zijn. Het hoofdstuk over voeding heb ik nog te goed, ik verwacht ook daar wel een paar praktische weetjes uit te kunnen halen. Niet enkel een boek voor de beginnende kippenhouder dus, ook geschikt voor wie al langer kippen houdt en het goed meent met zijn dieren. Meer info over dit boek vind je hier.