De eigenwijze tuin

Allez jong, nu was ik mij al helemaal aan het opmaken voor de lente, gewagen ze ineens van tien dagen vorst met bijhorende loopneuzen en wintertenen. Djutoch! En mijn plantjes kwamen juist in bloei en al.

Hoe cool (wink wink) is dat zeg, ‘t heeft een beetje gevroren vandaag. Veel valt daar voor de rest niet over te zeggen, maar ‘t is wel allemaal bijzonder fotogeniek ineens.

Zoals daar zijn een heus sneeuwklokje (in mijnenof, jazeker!)

Of toverhazelaarblommen. Ik raak daar niet op uitgekeken.

Maar zelfs de -anders zo kleurloze- haagbeukblaadjes zijn ineens de moeite van het fotograferen waard.

Kijkenu! ‘t is plots herfst!

Hier sproeit men niet. Kikker ziet mij.

Zo’n dikke 13000 foto’s staan er heden ten dage op mijn arte ploate (en dat zijn ze dan nog maar vanaf juli 2009). Geregeld moet ik in dat kluwen op zoek naar een specifiek beeld, waarvan ik dikwijls zelfs bij benadering niet meer weet waar of wanneer ik het gefotografeerd zou hebben, maar waarvan ik pertinent zeker weet dat het bestaat. Veel en langdurig op- en neer gescroll is dan mijn droevig lot vooraleer ik gevonden heb wat ik zocht, áls ik het al vind, ge kunt peizen. Derhalve ben ik sinds enige tijd consequent trefwoorden aan het toevoegen bij het inladen van nieuwe foto’s. Meer nog: geleidelijk aan ben ik ook aan het weerkeren in de tijd om oude foto’s van de nodige trefwoorden te voorzien zodat ik ze in de toekomst subito-presto terug vindt. Af en toe bots ik daarbij op een foto die destijds -voor wat voor reden ook- deze blog niet gehaald heeft, terwijl dat eigenlijk wel gemogen had. Deze foto’s krijg je vanaf nu alsnog te zien, naarmate ik vorder in het doorspartelen van mijn archief. Voorzien van zo’n fancy retrolook-kaderke en al. En als dat kaderke u niet aan staat, dan moet ge gewoon op de foto klikken en ‘t is al weg zie! Allez hop, en avant, met dit lieve kleine wolfspinnetje bijten we de spits af. Ik vind overigens, geheel ter zijde, spinnen hoe langer hoe meer ‘fijne beestjes’. Ik heb er mij zelfs een boek over gekocht recentelijk: ‘spinnen van europa‘, van Heiko Bellman. En volgens dat boek hebben we hier te maken met een tuinwolfspin (Pardosa amentata), wat nog wel eens zou kunnen kloppen ook!

Meneer kikker is not amused!

Vreemd volk huist er in de Eigenwijze Tuin. Moesten ze een slagske groter zijn, ik zou er bang van worden.