De eigenwijze tuin

Een van de mooiere momenten van het jaar, dames en heren: de vooravond van de Grote Vakantie. Mijn laatste werkdag zit er op, en dankzij een strategisch combineren van halftime werken, officiële vakantiedagen en een hoop te recupereren overuren weet ik de speeltijd deze zomer te rekken tot 5 september. U leest het goed. 5 (vijf) september. Whiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii!!!

Maar dat wil niet zeggen dat we al die tijd gaan stilzitten. A neeee! Au contraire, naast de meest wilde plannen heb ik het gezonde plan opgevat om hier gedurende al die tijd dagelijks minstens 1 foto te posten, desgevallend met bijhorende commentaria, al is dat laatste geen garantie. Derhalve zal ik mijn fotomarieke nooit al te ver mogen wegleggen, en laat nu net dát de bedoeling zijn. Allez kom, genoeg gezeverd. We bijten de spits af met een foto van Red Salad Bowl, een rode krulsla waarvan ik er in de serre eentje laat doorschieten om zaad te kunnen oogsten. Een eerste aanzet tot gedeeltelijke zelfbedruipendheid in moestuinland, weetwel. Tot morgen!

Ik ging iets onnoemlijks interessant schrijven, met schoon foto’s en al. Maar ik ben te moe. Te veel met cement, zand en karellekes gesleept, ge kent dat. Volgende keer beter. Ondertussen moet ge’t doen met een foto van een pyamazweefvlieg op een blom. Mieux que rien moet ge maar peizen. En als ge mij nu wilt verexcuseren, mijnen Duvel wacht.

Ik ben niet dood. Alleen maar bezig.

What a beautiful day. Morgen wordt nog beter, want dan zijn mijn oogappels eindelijk weer alle drie thuis. Maar toch, het was een bijzonder mooie dag.

Zienu, hoe guurder het weer, hoe deftiger de bezoekers van de voedertafel. Grote bonte specht zit jaarrond in de tuin en omgeving, maar laat zich absoluut niet graag fotograferen. Tenzij ze grote honger hebben natuurlijk…

Read more »