De eigenwijze tuin

Nu voel ik mij pas nen echten zie, met mijn eigenhandig in een streng gevlochten uien en sjalotten.

Read more »

Dé kikker. Trouw op post, zo goed als elke keer dat ik de serre binnen stap.

Read more »

Ne mens zou het bijna vergeten met al dat tomatengeweld, maar in de serre huist ook nog veel ander lekkers. Weelderige bossen basilicum bijvoorbeeld, die nog mooi bloeien op de koop toe (zie boven).

Read more »

Mijn tomaten, ze staan er magnifiek bij. Bovendien beginnen ze stilaan met mondjesmaat te rijpen. De eerste liliputs zijn opgesmikkeld, en voor het eerst in mijn leven proefde ik ook een coeur de boeuf (LEKKER!). Ik kijk dan ook uit naar meer. 

Read more »

O wat zien ze er snoezig uit, die schattige lieve woelmuisjes. Klein, pluizig, aaibaar, wie zou dat niet in z’n tuin willen, zo’n kleine ondergrondse teddybeertjes?

Read more »

(oei! ik sta grauwlijk achter met mijn moestuinhandleiding! De hoogste tijd voor een grondig inhaalmanoeuver, waarvan vandaag stap 1: rode biet.)

Read more »

Ligt hij er niet bééldig bij, mijn piepkleine moestuin? Zo des morgens in alle vroegte (6u30, vandaar nog een beetje donker en een beetje onscherp door ikke bewogen), besneeuwd met kersenbloesemblaadjes, met her en der het fris opschietend groensel en ontdaan van al te ijverig groeiende ‘on’kruiden. Ok, alles nog behoorlijk kleintjes, maar ik steek dat geheel en al op het koude voorjaar.

Read more »

perceel: wortelgewassen | periode: vanaf half april

Pastinaak was vorig jaar, ons eerste moestuinjaar, net als warmoes ‘een fijne ontdekking‘. Lekker pittig van smaak en aparte textuur, vandaar krijgen ze ook dit jaar de nodige ruimte gereserveerd.

Als je ruimte genoeg gelaten hebt tussen de uien en/of sjalotten (dus 40cm in plaats van 25cm tussen de rijen), kan je de pastinaken er tussen zaaien. In het andere geval zaai je op rijen met 30 cm tussen.

De zaadjes komen op ongeveer 4 cm van elkaar,  om later (zo vroeg mogelijk) uit te dunnen tot op 15 cm. Pastinaakjes vragen in het begin wat geduld: de ontkieming is traag (pas na vier weken!) en ze groeien aanvankelijk ook langzaam. Daarom kan je eventueel samen met de pastinaak ook radijs of sla zaaien in dezelfde rij, kwestie van de juiste plaats niet uit het oog te verliezen. Tegen dat de pastinaak goed en wel te voorschijn komt kan je de radijzen of sla al oogsten. Het zaad van pastinaak blijft ook niet lang kiemkrachtig: maar 1 à 2 jaar.

Meer tips voor de beginnende moestuinier vind je bij de beknopte handleiding tot de Eigenwijze Moestuin.

perceel: bladgewassen | periode: april

Warmoes zaaien mag al begin april, en heb ik eigenlijk vorig weekend al gedaan. Maar je mag warmoes ook nog in mei of zelfs in juni zaaien.  Warmoes wordt op rijtjes gezaaid, met 25 cm tussen de rijen. Om de 5cm zaai je een zaadkluwen waarvan je eerst uitdunt tot 1 sterk plantje per 5 cm (uit elk zaadkluwen komen meerdere plantjes) om dan later uit te dunnen tot op 30cm. Je mag oogst verwachten vanaf begin juni (als het blad ongeveer 15 cm lang is). Best niet te laag bij de grond afsnijden, dan schiet de plant makkelijker weer uit en heb je drie weken later opnieuw oogst.

Warmoes was vorig jaar(ons eerste moestuinjaar) dé ontdekking. Heel lekker, en (als de bladluizen niet te veel tegenwerken) een makkelijke teelt. Dit jaar heb ik wel maar 1 rijtje gezaaid, met de gigantische opbrengst van de twee rijen vorig jaar in het achterhoofd :-).

Meer tips voor de beginnende moestuinier vind je bij de beknopte handleiding tot de Eigenwijze Moestuin.

Geheel goed voorbereid op de strenge winter als ik was, had ik eind vorig jaar niet nagelaten om mijn artisjokplant geheel volgens de regels van de kunst in te pakken met een combinatie van krantenpapier, stro en een plastiek zak.  Gelijk dat in de bijbel van VELT staat, weetwel. Zietg’em staan, links vooraan op de foto hier onder? Geen zicht wegens precies een dichtgeplakte vuilniszak, ‘kweet. Een hele winter heb ik daar moeten op kijken.

Soit, nu de allerkoudste kou wel voorbij lijkt te zijn en de nachtvorst op het eerste zicht niet meer zo gruwelijk dreigt toe te slaan als het geval geweest is, was het voorbije weekend het moment aangebroken om de artisjok te bevrijden en weder in de gelegenheid te stellen om van actieve fotosynthese te doen. En gelijk van dat lelijk zwart ding vanaf, eindelijk!

Ik dus met blij gemoed zak verwijderd en (handschoenen aan, want zo’n artisjok kan gemeen prikken) het stro en co van tussen de bladeren verwijderd. Tenminste… van tussen de bladeren? Wachtekeer! Er waren gewoon geen bladeren meer! Niks, nouga, nada, noppes! Weg artisjok! Wie heeft dat op zijn geweten!?! Gedikke!

Poekie beweerde bij navraag dat ze hem ergens vaagweg had zien vertrekken richting straatkant, de komediante.

Ook de schapen hielden zich (let op het gemene leedvermaaklachje van Betty) van de domme.

Zit die artisjok nu diep weggestopt onder de grond, te wachten om weer uit te lopen? Of is hij effectief weggerot? Potverdepotver in elk geval!