het jaar van slappekes
In 2009 was wilde peen met stip de meest dominante bloeier in de eigenwijze tuin. Dit jaar haalt geen enkele soort echt de bovenhand.
Read more »
Category: planten
Hello, my name’s Baldrick
Dit plantje associeer ik steevast met Baldrick, ge weet wel. “Yes, we know. Sod off, Baldrick!” is daar het standaard antwoord,
Read more »
oh margrietje!
Dik tevreden ben ik, dat ik toen mijn toefje margrieten niet samen met de gestreepte witbol weggemaaid heb.
Read more »
Valeriaan
Vorig jaar plantte ik een valeriaanstek in onze kruidenbak. Niet dat ik onmiddellijk van plan ben om enige gerechten met valeriaan te gaan kruiden, noch om daar alcoholgewijze extracties op toe te passen.
Read more »
Alles af!
Had ik gezegd dat de margrieten het lieten afweten in onze tuin? Welnu, ik had me aanzienlijk vergist, want ze zijn zelfs van uitbreiderke aan het doen.
Read more »
kleine vuurvlinder
In onze tuin mogen – ‘t is ondertussen genoegzaam bekend – wilde planten hun goesting doen. Behalve brandnetels en akkerdistels dan, want die worden weliswaar niet te vuur en te zwaard bestreden, maar toch ernstig ontmoedigd om nóg meer plaats op te eisen.
Read more »
de ideale kuipplant
Op de foto het eerste bermooievaarsbekbloempje (onthoudt voor scrablle!) van dit jaar. Naar ‘t schijnt is bermooievaarsbek (zoals de meeste van het geranium geslacht) geschikt om in potten, bloembakken of kuipen te zetten. Maar eigenlijk ben ik op zoek naar iets anders, iets groters.
Read more »
to boldly go where no plant has gone before
De lijst van ter ziele gegane planten in de eigenwijze tuin is lang, zeer lang. Helleborusen bijvoorbeeld, van stinkend nieskruid tot de mooiste cultivars, kwijnen steevast weg om nooit meer terug te komen. Wilde margriet heeft na verschillende introductiepogingen telkens weer afgehaakt. Sneeuwklokjes, Kievitsbloemen, koekoeksbloemen en agrimoni sputteren aan de rand van de extinctie of zijn al over de grens heen. En zo kan ik er nog wel een hoop noemen.
papaaaaa mag ik deze plukken ?!?
Groot was mijn vreugde: de gele dovenetel die ik vorig jaar bij Ecoflora aanschafte (ééntje, ja. ‘t schijnt dat gele dovenetel woekert dus geeft el cheapo er maar het strikte minimum aan uit) heeft van voorzichtige uitbreiding gedaan en is voorwaar zelfs aan het bloeien geslagen. Het spreekt vanzelf dat het plantje gesoigneerd wordt.
Read more »
