Zoals Chelone al zei: dotters zijn er niet lang, we moeten er nu van profiteren. Haar goede raad indachtig heb ik me aan nog een fotografeer poging gewaagd. Nog altijd geen waauw-effect, maar toch al redelijk ok. ( En zo lang ze er staan blijf ik gaan voor die waauw-foto…)
Read more »
Ik vind dotterbloemen gruwelijk moeilijk om mooi te fotograferen. Te geel en te fel om wat genuanceerde kleur uit te krijgen. Blijven proberen…
Gisterenavond nog gauw van het avondzonnetje geprofiteerd om een paar foto’s te maken van de ontluikende pinksterbloemen. In deze periode van het jaar is het licht zo rond half zeven op z’n mooist. Voor de volledigheid: ook zo rond zeven uur ‘s morgens is dat het geval, maar dan zijn er doorgaans andere prioriteiten, zoals op tijd op mijn werk geraken dan wel uitslapen. Bijgevolg is vooral het namiddag-gebeuren aan mij besteed.
Voila, een pinksterbloem. Elk jaar opnieuw fotografeer ik ze. Neen, dat steekt nog niet tegen wat mij betreft. (Even tussendoor: zoals gebruikelijk zijn de foto’s aanklikbaar voor een groter formaat. Vooral doen, want veel mooier en scherper zo.)
Terwijl ik zo met die pinksterbloemen bezig was zag ik van uit mijn ooghoek dat ook de kruisbessen in bloei stonden. Bij nadere inspectie bleken er ook nu weer
Read more »
Een prachtig bloeiende toverhazelaar, een kort en krachtig winters buitje, onmiddellijk gevolgd door een straaltje zon. Hoeveel geluk kan je hebben?
Hamamelis intermedia ‘Arnold promise’. Een zeer schone variëteit, vind ik persoonlijk. Ik kan me voorstellen dat, als het een volwaardige struik geworden is, het een bijzonder schoon zicht zal zijn.
Organisatie en vooruitziendheid, het zijn – en dat zal u niet verwonderen- niet bepaald mijn sterkste vakken. Procrastineren daarentegen, dat kan ik als de beste. In die mate zelfs dat het seizoen mij zou dreigen in te halen, en ik niet meer aan aanplanten zou toekomen. Maar ziet, een moment van helderheid heeft mij, blijk gevend van een zeldzame opeenvolging van coherente planning, toegelaten om mijn extra dag congé te laten samen vallen met een fijn voorjaarsweertje én de nodige voorafgaande regelingen te treffen om mijn plantgoed te kunnen afhalen. Ik ben werkelijk trots op mijzelf.
Derhalve beschikte ik deze morgen, naast tien wilgenpoten, ook over onderstaand gerief:
Op de wilgenpoten na zit alles al in de grond, de afwerking is voor morgen. En dan ga ik ook foto’s maken. Van de toverhazelaar. Whiiiiiiii!
Et ç’est parti, mon kiki! Links en rechts duiken de boerenkrokussen op, in grotere clusters dan het voorbije jaar, dus blijkbaar voelen die zich in hun element op de zware grond waar ze in staan. En ook de hazelaars staan nu in bloei, klein maar fijn.
Natuurlijk had ik, kalf dat ik ben, mijn ISO op 640 laten staan na wat binnenfoto’s. Met als gevolg dat je op alle foto’s ferm wat ruis kan zien, dju toch. Misschien morgen een herkansing wat dat betreft…
En inderdaad, met de combinatie 2x teleconverter, 3 tussenringen, 180mm macrolens en een macro voorzetlens kan je echt wel heel dichtbij komen. Een en ander scherp krijgen is dan weer een ander paar mouwen…
Hierzie, daarzie, deze had ik geheel onbedoeld over het hoofd gezien bij mijn vorige zoektocht naar gallen. Toen stonden er nog wat meer blaadjes op de bomen, wellicht daardoor… Dus toch Ananasgallen (veroorzaakt door Andricus foecundator, een galwespensoort) op mijn zomereikjes, wat het aantal tot nu toe ontdekte soorten gallen in mijn tuin op zes brengt. Op naar meer!
Kwatongen aarzelden niet om openlijk te twijfelen aan de haalbaarheid van mijn knotplannen. ‘Pfeh!’ en ook wel ‘Mwoehahaaaa’ roep ik dan! Want ziet, wreed lang moet dat allemaal niet duren, zo’n knotwilg knotten. Het meest werk heb ik nog gehad met die valselijke vleesetende bramen die zich daar bovenaan in de knot genesteld hadden en het op mijn teer vel voorzien hadden. En omdat Lokotosh ook een ‘tijdens-fotootje’ aangevraagd had heb ik er ineens maar een soortement filmpje van gemaakt. Makkelijk zat: fotomarieke op tijdinterval (om de dertig seconden fotootje), daarna de hele zwik in Virtualdub geïmporteerd, een riedelke onder gezet, naar avi-formaat geëxporteerd en klaar was’t filmpje. Om het een beetje interwebs-vriendelijker te maken (lees – lichter) daarna nog even met Moviemaker een mpeg-ke van getrokken en dan op Vimeo geladen. Et voila.
En wees gerust, ook die drie laatste sprieten zijn er al lang en breed af. Maar op ‘t eind begon het te regenen en moest ik bij hoogdringendheid mijn fotomarieken in veiligheid brengen. A jaaa!
Het was Annetanne die een een poos geleden een belletje deed rinkelen. Want zoals ze zelf zegt: het is pas als je er op let dat je gallen ook daadwerkelijk zíet. Nu had ik vroeger wel al gallen opgemerkt in de tuin, maar nog niet als ik op fotojacht was. Ikke dus met fotomarieke richting houtkant getrokken, en jawel hoor: tientallen - nee, honderden – gallen. Eens je ze gezien hebt kan je er niet meer naast kijken. Vooral de appelgallen, met een doorsnede van ruim een centimeter vallen op. Ze worden veroorzaakt door Cynips quercusfolii, een heel algemene galwesp. Dikwijls zijn er meeëters van de partij; andere wespenlarven die mee aan de galappel knabbelen. Of nog erger, larven van staartwespen die aan de cynips-larve en/of andere meeëtende larven zitten (die er dan vanzelfsprekend het leven bij in schiet). En zelfs als Cynipsje er in slaagt om het ondanks de concurrentie tot pop te schoppen loopt hij het risico om door een tweede generatie staartwesp alsnog opgepeuzeld te worden. Ambiaanse! Een hele thriller die zich binnen zo’n claustrofobisch galappeltje afspeelt.
En die Cynipswespjes zijn maar één van de meer dan veertig soorten insecten die bij de eik gallen kunnen veroorzaken. Op mijn eikjes heb ik nog vier andere soorten ontdekt. Geen ananasgallen maar wel talrijke rode erwtengallen (van Cynips divisa), een hoop knikkergallen van Andricus kollari, één enkele lensgal van Neuroterus quercusbaccarum en heel beperkt aantal napjesgallen van Neuroterus albipes. Wellicht vallen er in de loop van een kalenderjaar nog wel enkele soorten te ontdekken, dus wordt misschien wel vervolgd…
