maandag miekesdag

Met ‘miekes’ wordt in onze regio (en in een heel stuk van Vlaanderen) doorgaans verwezen naar ‘betten’, zijnde ooien in het algemeen nederlands. Maar op ons erf is alleen de bette op de achtergrond een echt Mieke, want de ooi op de voorgrond heet Betty. Kwestie van eenvoud en duidelijkheid, en al. Het zijn twee dames op leeftijd, die zolang de gezondheid het toe laat op het Eigenwijze Erf mogen genieten van hun pensioen.

schapen

Geplaatst in dieren | Getagged , | 12 reacties

oud en nieuw

Het is bijwijlen moeilijk te geloven, zo in de stortvloed van beelden die dagelijks op facebook, instagram, pinterest en al de rest van het interwebs passeren, maar zo’n 15 jaar geleden waren digitale fototoestellen nog een rariteit. In dat semi-pre-digitale tijdperk kwamen foto’s niet zonder omweg op een computerscherm terecht, of ge moest een redelijk level of nerdyness  bereikt hebben en derhalve toegang hebben tot een scanner (ik beken). Dia’s of fotoprintjes, dat was de keuze. Beiden waren duur. Dia’s gewoon duur, foto’s echt pokkeduur. Derhalve was ik een aanhanger van de eerste optie. Slechts heel af en toe schafte ik mij fotofilmpje aan om in mijn Nikon EM te vijzen, maar alleen voor speciale gelegenheden, ziet dat van hier. En zo’n filmpje van 36 opnames ging dan máánden mee, want er schoten altijd nog drie of vier foto’s over. En die moest ge dan van miserie op doen aan onnozeligheden als daar zijn huisdieren of de tuin en het huis en al.
En zo kwam in 2001 dé speciale gelegenheid der speciale gelegenheden langs, zijnde de geboorte van mijn eerste – ondertussen 14 jaar oude – zoon. Ziet van hier dat er niet op een fotofilmpje meer of minder gekeken werd, en ziet van hier dat er geregeld nog twee of drie foto’s moesten opgemaakt worden om het rolletje vol te krijgen. Vandaar dat er zowaar -preditigaal- een aantal foto’s bestaan van het Eigenwijze Erf, nog lang voor er sprake was van blogplannen. Maar ze zijn er, en vorige zomer – in volle blogplannenwaan – heb ik die foto’s ingescand. En vervolgens gepoogd om dezelfde foto’s, vanop nagenoeg dezelfde plaats, opnieuw te maken, kwestie van eens te zien wat en hoeveel er zo veranderd aan een huis en in een tuin, zo op vijftien jaar. Maar genoeg geleuterd, nu gewoon de foto’s (met een klein onderschriftje, ik kan het niet laten :-) )

de kruidenhoek in 2001De kruidenhoek in 2001. De flessen bevatten opgelegde krieken die later als suikerbonen dienst hebben gedaan.

exit kruiden 2015Hetzelfde hoekje in 2015. Exit kruiden, een paar plantenbakken en -potjes in de plaats. En een nieuw vloerke, dat ook.

de tuin, 2001de ‘tuin’ in 2001. In hoofdzaak nog schapenweide. (Én een arty-farty zwartwit filmpje gekocht).
de tuin, 2015Geloof het of niet, zelfde richting van op de zelfde plaats, 15 jaar later. De scheve pruimelaar staat er nog, de appelboom rechts is jammer genoeg onder het gewicht van z’n appels gesneuveld. In de plaats staat er nu, ietsje meer naar voor, een notelaar.

2001 doorsteek van de tuin naar de binnenkoer2001 : waar nu onze woonkamer is, was er toen nog een open doorsteek naar de binnenkoer.

2015 terras en woonkamer2015: ’t is wel een woonkamer nu, maar dankzij de twee grote schuiframen is’t nog altijd een potentiële doorsteek naar de binnenkoer :-)

2001 binnenkoer Nog een kijkje op de binnenkoer, ietsje meer naar rechts op. De bananenplant, die jaarlijks belachelijk veel klonen produceerde, is wijlen. Maar één van die klonen houdt krampachtig stand in de dreadful desert genaamd kantoor.

exit bananen, in comes the saunaHoekje open gemaakt, exit bananen, in comes the sauna en aanhorigheden. Life is cool (behalve in de dreadful desert dan).

de zijgevel, 2001Tja, wat fotografeert ne mens zo al met die restjes op het rolletje. De zijgevel van ons huis bijvoorbeeld, destijds zo doorzopen dat je de vochtigheid bijna op flessen kon trekken. De bleke streep daar zo centrum rechts is de locatie van kachel en schouw, waar het sop een beetje uit verdampt was,  just sayin’ .

zijgevel-2015Wat een beetje cementbezetting en een extra raampje toch niet kan doen, newaar!

2001 de weideAaneengeplakte foto’s van de tuin/weide. Prille conference links, scheve pruimenboom  midden links, gesneuvelde appelboom achter rechts en jonge notelaar vooraan rechts.

de weide 2015Allemaal iets groter, kastanjeboom er bij links, dochter er bij rechts :-)2001 our houseDe koterij achter het oorspronkelijke huis. Let op de nog heel prille kastanjeboom op de voorgrond, dezelfde als de kastanjeboom links op de foto hier net boven.

huis-2015Our house!

 

 

Geplaatst in in eigen tuin | 23 reacties

maandag meesdag

Voorbij alweer dat weekend. En wat bracht het voor moois? Een staartmezeken voorwaar!

staartmeesEn bij deze hebben we de eerste werkdag ook weer overleefd. Op naar het volgend weekend!

Geplaatst in zonder rubriek | Getagged | 10 reacties

vikingbloed

doorgezaagde stamEr sluimert een Scandinaaf in mij. Meer bepaald een Noor, hoogstwaarschijnlijk. Toch gelet op de meer dan gemiddelde interesse die brandhout en al wat daar tegen aan leunt bij mij losweekt. Geen groter genot dan het knotten van een flinke hakhoutstoof, het omleggen van een ter ziele gegane fijnspar om vervolgens de stammen te verzagen en te klieven. Om nog maar te zwijgen van de dieptevreden bevestiging bij een blik op de goed gevulde houtvoorraad of de zoemende houtkachel, zo op een winteravond. En dat onze sauna tot het houtgestookte type behoort is inderdaad niet toevallig.

hout hakkenNee, hout hakken en vuurke stook, ’t is mijn lang leven. Die affiniteit met brandhout deel ik met een aanzienlijk deel van de Scandinavische populatie. En vooral de Noren hebben er een handje van weg. Daar is het zelfs van danig staatsbelang dat Nasjonal vedkveld, een 12 uur durende non-stop uitzending over en vooral ván een brandend haardvuur 20% van de kijkcijfers wegkaapte. Inclusief stevige online discussies over wanneer en vooral hoe er nieuwe houtblokken opgelegd dienden te worden, en of dat allemaal wel deftig gekliefd en gedroogd was. Want hout stoken, dat is een Hogere Wetenschap in Noorwegen.

gestapeld essenhoutHet mag dan ook niet verbazen dat ik bijzonder gecharmeerd was van het boek van de Noor Lars Mytting, in het Nederlands wat knullig vertaald als ‘De man en het hout’. Nee, dan dekt de oorspronkelijke titel ‘Hel Ved, alt om hogging, stabling og tørking – og vedfyringens sjel’ – wat zoveel betekent als ‘Stevig hout, alles over hakken, drogen en stapelen van hout – en de ziel van het hout stoken’ – de lading een stuk beter. In eigen land met ruim 200.000 verkochte exemplaren goed voor meer dan een jaar in de non fictie top 10, niet slecht voor een boek over hout.
Maar behalve de titel voldoet de Nederlandse vertaling prima. Fijne anekdotes, een snuif materiaal-fetisjisme, een klets cijfermateriaal en bovenal een hoop nuttige tips en tricks in verband met hakken, drogen, stapelen én stoken maken dit tot een soortement bijbel voor de houtstokende romantische ziel.

kettingzaagLezen in dit boek bezorgt mij instant goesting om, gehuld in een flanellen hemd en gewapend met kettingzaag, hakbijl, kapmes en kliefhamer het bos in te trekken om een uurtje later met een volle kruiwagen houtblokken terug te kunnen keren. Bijzonder handig dat dit ook effectief kán op het eigenwijze erf. Behalve het flanellen hemd dan, dat heb ik immers niet en zal ik ooit nooit bezitten als ik de Eigenwijze Madam niet van het erf wil jagen, dit geheel terzijde. En dan ’s avonds, na de noeste arbeid, in het zetelke naast de houtstoof verder lezen, een Westmalle tripel binnen handbereik. Veel dichter bij de hemel kom ik niet.

houtvuur

 

Geplaatst in in eigen tuin | Getagged , , , | 35 reacties

voorjaarsklassiekers

Voorjaar! Doorgaans kan ik dan een maand of langer lichtelijk geagiteerd berichten lezen op verwante blogs, over hoe onstuimig aldaar de voorjaarsflora tot bloei komt, terwijl op mijn koude natte kleizomp alhier amper een madeliefje de kop op steekt. Armoe troef op het Eigenwijze Erf wat dat betreft. Edoch zo niet dit jaar! Néhee, meneer en mevrouw! Ofwel vinden mijn collega-bloggers het volstrekt de moeite niet meer om nog te berichten over het bij hen alomtegenwoordig ontluikend voorjaarsgroen, ofwel heeft de warme winter mij dit jaar een gelijkstellend tandje bij gestoken. In elk geval kan ik heden foto’s plaatsen van maar liefst 3 (drie!) overtuigend bloeiende voorjaarsplanten. Ik content.
Zoals daar zijn: de toverhazelaar!

hamamelisEn ook wel: de sneeuwklokjes (meervoud!).

sneeuwklokjeMaar vooral – en O wat zijn ze weer mooi dit jaar – de boerenkrokussen:

boerencrocusMaar eigenlijk ben ik wel nieuwsgierig: hoe zit dat eigenlijkbij u? Bloeit er ook al een en ander?

Geplaatst in planten, zonder rubriek | Getagged | 14 reacties

stapje verder

We zin were weg wè! Weer toegang tot de speeltuin, hoera! En juist op tijd, want die vurte spammers hadden het ook ontdekt dat de buitenwipper even weg was. Blijkbaar zat het grote probleem ‘m in het wordpress thema. Dat thema had ik inderdaad al een tijdje draaien, en is al lang niet meer upgedate door de ontwerper. Dus tijd om een nieuw kleedje uit te kiezen. Dat zal wel niet voor zo geheel onmiddellijk zijn, want mijn lichamelijke defecten spelen weer ernstig op. In afwachting moet het dus maar even zo, met dit simpele behang.
Maar er is vooruitgang, Damens en Herens! En meer moet dat voor’t moment niet zijn.

Geplaatst in zonder rubriek | 23 reacties

hackers zijn f***ers

Een of ander kieken vond het blijkbaar nodig/leuk/whatever om mijn winkel over te nemen. Soit, ondertussen heb ik een spoedcursus SQL en PHP code achter de kiezen en is de idioot in kwestie buiten gekuist voor zo ver ik weet. Mocht u niettemin vreemde dingen gewaar worden op deze blog (functies die niet naar behoren werken, bestanden die ontbreken,…) aarzel dan vooral niet om het mij te laten weten. Bijvoorbeeld in de commentaria hier onder. En ook een simpele bevestiging dat u dit bericht kunt lezen wordt ten zeerste gewaardeerd, dan weet ik dat heel de winkel weer online is. Dankuvooruwaandacht.

Geplaatst in zonder rubriek | 28 reacties

2016

2016

Geplaatst in zonder rubriek | 8 reacties

en al al zijn naalden kwijt!

kerstsfeer!

De jaarlijkse kerstboomzetting, het is telkens weer een hoop getwijfel ten onzent. Zetten we er een of niet? Met of zonder wortel met het oog op herplanten? Ene van bij de Aveve of van bij de plaatselijke neringdoender? Een simpele zilverspar (ook al ruim duur genoeg) of zo’n afgrijselijk dure Nordmann?
Ook een steevast terugkerend fenomeen: vanaf dag 1 totteren de naalden uit de takken als het haar uit een ruivende hond. Zodat we begin januari eindigen met een halfkale boom en een tapijt losse dennennaalden in de roosterkes van de radiatoren, een merde! Vandaar dat we in het verleden al wel eens een jaartje geschrikkeld hebben, en geen boom gezet. Of een schabouwlijk lelijke zelfgemaakte, ik bespaar u de foto’s van het gedrocht. Maar mijn familie, die toen oudejaar bij ons vierde, spreekt er wellicht nóg schande van.

Edoch dit jaar was de kroost al ruim op voorhand aan het lobbyen; er moest en zou een kerstboom komen, en niet zo’n lelijke zelfgemaakte alstublieft dankuwel. Nu, ondertussen zouden ze toch al moeten beseffen dat als ze mij onder druk zetten, er wel eens omgekeerde reacties durven volgen. Maar geheel en al in de constructieve kerstsfeer kwamen we tot een compromis. Jazeker een kerstboom, maar toch maar weer een zelfgemaakte.

Geheel in het geniep was ik immers op snuistertocht gegaan naar inspiratie op het internet, en was op een behapbaar model gestoten waar ik mij wel baas over zag. Dus trok ik, gewapend met niets meer dan een kettingzaag en handschoenen, het bos in om aldaar enkele morsdode vlieren te ruimen. Toen de Eigenwijze Madam mijn oogst aan verweerde takken zag, en mij plechtig hoorde verklaren dat daar onze kerstboom uit zou ontspruiten rolden haar ogen spontaan ten hemel en ontsnapte haar een licht wanhopige ‘Daarmee?’. Edoch ik liet mij vanzelfsprekend niet van de wijs brengen, stelde haar gerust en ging terstond aan de slag, ha! Omdat nergens op het interwebs de mooie voorbeeldprentjes vergezeld gingen van een handleiding hoe je zo’n kerstboom ineens flanst, zet ik hier op een rij hoe ik te werk ben gegaan. Doe er uw voordeel mee!

Ingrediënten:

  • een krijtje
  • hopen takken met een dikte tussen de 12 en de 3 centimeter
  • een ijzeren staaf, diameter rond de 10 mm en lengte geheel naar eigen wens. Zelf had ik nog een geschikt exemplaar liggen van de verbouwingen (gooi nooit iets weg)
  • een tweede ijzeren staaf van zo’n 30 cm lengte. Zelf had ik nog zo’n stukje liggen (gooi nooit iets weg!)
  • twee meter houten balk (9×9 cm). Zelf had ik nog een restje afgedankte schommel liggen (gooi nooit iets weg!!)
  • een slangspannerdingk, ge weet wel, om een tuinslang mee aan te spannen. Een paar eurocent in de doe het zelf.

Recept:

  • Teken de omtrek van je beoogde boom uit met het krijtje. Zorg dat de ijzeren staaf zo’n 30 cm langer is.stap 1
  • rangschik je takkenoogst van dik naar dun
    zelf kerstboom maken
  • Assembleer de stukken balk met het korte ijzeren staafje als dwarsverbinding tot een stevige voet met behulp van een boormachine en een rubberen hamer. Zet er de lange ijzeren staaf zo recht mogelijk in.kerstboom diy
  • Zaag de takken op maat zodat ze in je getekende kerstboom passen. Voorzie om de 7 à 8 takken een extra exemplaar, want op de grond sluit het allemaal wat minder mooi aan dan als het straks rechtop staat.kerstboom maken met snoeihout
  • maak onderaan de ijzeren staaf het slangspannerding vast zodat de onderste balk op de gewenste hoogte blijft zitten.doe het zelf kerstboom maken
  • boren en stapelen maar!doe het zelf kerstboom
  • klaar!

En nadat de Eigenwijze Madam er haar ding mee gedaan heeft ziet het eindresultaat er zo uit:zelfgemaakte kerstboom

Zélfs de kroost vindt het geslaagd. Én we zullen geen naalden uit de radiatorroosters moeten koteren dit jaar. Iedereen content!

Geplaatst in in eigen tuin | Getagged | 30 reacties

reculer pour mieux sauter

U had het wellicht niet opgemerkt, maar de voorbije lente en zomer bleef het op deze blog oorverdovend stil ter hoogte van de moestuinrubriek. Een reden daarvoor hoeft niet ver gezocht te worden, het was namelijk een heel rustig jaar wat moestuinieren betreft. Het animo ontbrak een beetje in het voorjaar om er in te vliegen, want er waren andere bezigheden gezien de bosuitbreiding en de toevoegingen aan het dierenbestand. De bereidheid bij de kroost om zich op pastinaken, rode bieten en ander exotisch groensel te storten had het jaar daarvoor bovendien een historisch dieptepunt bereikt, terwijl preimineervliegen, bladluizen en woelmuizen net uitermate enthousiast waren gebleken. Het warmoes wou op de koop toe niet groeien, de rucola verpieterde en de komkommers bleven geel en zuur. Bovendien bleek mijn moestuintje zes jaar na aanleg wat overschaduwd te raken door onstuimig groeiende fruitbomen, zoals ook op onderstaande foto te zien is, dus dienen er zich op termijn grote verplaats-manoeuvers aan. Blèh met andere woorden, en geen goesting.

moestuin 2015

Daarom bleef mijn moestuintje dit jaar beperkt tot een perkje sla, een perkje courgetten en een perkje aardbeien en wat kruiden. En tomaten in de serre natuurlijk, daar wijken we niet van af. De oogst was niettemin overvloedig, ondanks de verwaarlozing van mijn kant, en raakte dit jaar tenminste opgegeten. Want sla eet ik als ware ik een konijn, courgetten kunnen gevuld worden of in voortreffelijke soep veranderd, en aardbeien zijn bij de jeugd dan weer in trek. Meer moet dat niet zijn.
Maar voorwaar, ondertussen begint het toch weer te kriebelen, dus is’t volgend jaar weer op grotere schaal. Tijd om eens in zaadcatalogi te snuisteren! (En ook uw tips zijn van harte welkom, dat spreekt!)

Geplaatst in moestuin | 17 reacties