De eigenwijze tuin

Hier sproeit men niet. Kikker ziet mij.

Meneer kikker is not amused!

Een minikikkertje lijkt wel te zwemmen in het gras.
Behalve wat verscherpen na het verkleinen is de foto niet bewerkt. De kleuren zijn zo uit het toestel gekomen. Wel een grappig effect, maar in realiteit is mijn gras niet fluo, dus eigenlijk ben ik hier niet zo content mee. Ik zal toch nog eens het hoofdstukje over de camera-instellingen moeten herlezen precies.

…de kikker legt een ei! Alhoewel, eerder duizenden eieren. ‘t Zal vermoedelijk niet allemaal van één kikkertje komen, azonenoop. Maar niettegenstaande mijn geduldig wachten, geen bruine kikker meer te zien in de vijver. Dus geen educatieve uitweidingen aangaande de voortplanting der amfibieën alhier,

Read more »

Hoe heerlijk toch het seizoen. De nadagen van de zomer, het begin van de herfst; ik ben er zot van.

Read more »

Vanaf half september mag ne mens al stillekes aan beginnen denken aan de najaarsmaaibeurt.

Read more »

Dé kikker. Trouw op post, zo goed als elke keer dat ik de serre binnen stap.

Read more »

Mijn vijvertje zit vol geile bruine kikkers! En bijgevolg ook kikkerdril! En ze trekken zich niet zo veel aan van mijn grote lens, zolang ik niet te veel beweeg. Dat impliceert dat ik mij plat op mijn buik rondom mijn vijver dien te bewegen als ware ik een moddervette rups, maar dat heb ik er graag voor over.

Als ik zo achteraf naar de foto’s kijk dan valt het me op dat ik dringend eens wat moet opkuisen, bijna overal is wel een grasspriet of een storende vlek in beeld. Dju toch.

Kikkerdril! Helemaal vanzelf in de vijver geraakt!  Allez, ‘t is te zeggen, door ma-puit zelve, zonder mensenhulp. Ondertussen (de foto is al een paar dagen oud) zijn de schijfjes al komma’s geworden.

Onze kelder vormt bijwijlen het verlengstuk van de tuin. Muisjes, insecten, spinnen en kikkers maken er occasioneel gebruik van als het hen buiten om de één of andere reden niet aan staat. Dat is niet echt een probleem, onze kelder mogen ze gebruiken en ze vinden meestal wel de weg terug naar buiten. En anders helpen we hen wel een handje indien nodig. Deze week was het weer prijs:

‘eye iz in ur cellar, guarding ur winez’ zouden ze op lolcats zeggen.

Een kikker had post gevat op een fles wijn. Nu hebben we in het verleden al mogen merken dat de kikkers ten onzent vaak blijk geven van goede smaak (zie alhier), dus eigenlijk was het niet zo verwonderlijk dat deze jongen een fijn flesje Chinon uitgekozen had om zich op te nestelen. Hij leek ook niet echt van plan om zijn fles zonder slag of stoot af te geven, als je zo op onderstaande foto kijkt. Maar een flesje Roodeberg deed het ook voortreffelijk bij het stoofpotje lam-van-eigen-erf, dus hij mocht rustig blijven zitten.